Αχμαντ Ελντιν
Σειρά εντύπων της wamy για το Ισλάμ Νο 6
Η απάντηση στο ερώτημα: « Μήπως υπάρχει ζωή μετά το θάνατο;» δεν υπάγεται καθόλου στην κρίση της εφαρμοσμένης επιστήμης, επειδή η επιστήμη έχει σχέση μόνο με τη μελέτη, ταξινόμηση και ανάλυση των αντικειμένων στοιχείων, δεδομένου ότι ο άνθρωπος ασχολήθηκε μόλις πρόσφατα με την επιστημονική έρευνα και αναζήτηση, ενώ είναι απόλυτα εξοικειωμένος και μάλιστα από αρχαιοτάτων χρόνων με το θέμα της μεταθανάτιας ζωής. Όλοι οι προφήτες έχουν καλέσει τους συνανθρώπους τους να λατρέψουν τον Ένα και μοναδικό Θεό, και να πιστέψουν στη μετέπειτα ζωή. Επίσης, όλοι οι προφήτες έχουν δώσει τόση μεγάλη έμφαση στη μεταθανάτια ζωή, ώστε η παραμικρή αμφιβολία σε αυτή σήμαινε γιαυτους την άρνηση και του Θεού. Επιπλέον, η μη πίστη στη μεταθανάτια ζωή ακυρώνει όλες τις υπόλοιπες λατρείες και τις κάνει άνευ σημασίας.
Το γεγονός ότι όλοι οι προφήτες του Θεού ασχοληθήκαν με αυτό το μεταφυσικό ζήτημα, τόσο επίμονα και πεισματικά, παρά το μεγάλο χρονικό χάσμα που τους χώριζε, χάσμα που έφτανε χιλιάδες χρονιά μερικές φορές, το γεγονός αυτό δείχνει και επιβεβαιώνει ότι οι γνώσεις τους αντλούνται και προέρχονται από την ίδια πηγή, δηλαδή τη θεία αποκάλυψη.
Γνωρίζουμε από την ιστορία, ότι οι προφήτες του Θεού είχαν αντιμετωπίσει συχνά μεγάλη αντίδραση και απάρνηση από τους συνανθρώπους τους, κυρίως με το θέμα της μεταθανάτιας ζωής, διότι το έκριναν αδύνατο. Όμως παρά την άρνηση αυτή, οι προφήτες κέρδισαν πολλούς οπαδούς, και μάλιστα ειλικρινείς και πιστούς. Το ερώτημα είναι, τι προκαλεί τους οπαδούς να εγκαταλείψουν την καθιερωμένη τους πίστη, την παράδοση και ηθική των προγόνων τους, και μάλιστα χωρίς να υπολογίσουν τα δεινά που θα υποστούν, τους κινδύνους που θα αντιμετωπίσουν, την πιθανή πλήρη απόρριψη από την κοινωνία τους; Η απλή απάντηση είναι ότι, αυτοί οι άνθρωποι έχουν χρησιμοποιήσει σωστά τις διανοητικές και τις συνειδησιακές τους ικανότητες και έχουν ανακαλύψει την αλήθεια, που συχνά αναζητούσαν οι ίδιοι.
Μήπως την έχουνε ανακαλύψει με τα αισθητήρια τους όργανα; Όχι βέβαια, αφού είναι αδύνατο να εξεταστεί. Στην πραγματικότητα ο Θεός μας έχει χαρίσει πέρα από τα όργανα αυτά, τη συνείδηση με την οποίαν μπορούμε να εξετάσουμε τα μη αισθητά θέματα, όπως τα μεταφυσικά. Είναι η συνείδηση λοιπόν που οδηγεί τον άνθρωπο να εκτιμήσει τις αλήθειες που δεν συνειδητοποιούνται με τα κοινά αισθητήρια όργανα. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο όλοι οι προφήτες έχουν συστήσει στους ανθρώπους να πιστέψουν στον Θεό και στην Ημέρα της Κρίσεως, απευθυνόμενοι στη λογική και την ηθική συνείδηση του ανθρώπου. Για παράδειγμα, όταν αρνήθηκαν οι ειδωλολάτρες της Μέκκας την Ημέρα της Κρίσης, το Κοράνι απογύμνωσε την αδύναμη τους αυτή θέση, με αρκετή σύνεση και λογική, λέγοντας:
Και προβάλει για Μας (ο άπιστος) παραδείγματα (Μας παραβάλλει με δημιουργήματα) και ξέχασε (τη δική του δημιουργία), λέγοντας: “Ποιος μπορεί να ζωντανέψει (ξέρα) κόκαλα, ενώ βρίσκονται σε αποσύνθεση”;
Να πεις: “Θα τους ξαναδώσει τη ζωή Εκείνος που τα έπλασε για πρώτη φορά, και (που) είναι Γνώστης για κάθε δημιούργημα!
Ό ίδιος που έκανε για σας (τη) φωτιά (να παράγεται) από το πράσινο δένδρο, και να τώρα που εσείς απ’ αυτό είναι που ανάβετε (τη δική σας φωτιά)!
“Μα δεν είναι Εκείνος, που
δημιούργησε τους ουρανούς και τη γη,
να μπορεί να δημιουργήσει (κι άλλα)
όμοια μ’ αυτά; “Βέβαια! Γιατί είναι ο
(Υπέρτατος) Δημιουργός, με (άπειρη
και) Γνώση. Και να η διαταγή Του – όταν
θέλει ένα πράγμα – Λέγει: Γεννηθήτω”
και γίνεται!
(Ώστε) Ανώτερος είναι Εκείνος,
(ο ΑΛΛΑΧ) που στα χέρια Του βρίσκεται
η κυριότητα κάθε πράγματος, και σ’
Αυτόν (όλοι) θα επιστρέψετε.( Κοράνι 36:78-83)
Άλλες φορές το Κοράνι υπογραμμίζει ξεκάθαρα ότι οι άπιστοι δεν έχουν γερές βάσεις για την άρνηση τους για τη ζωή μετά το θάνατο.
Και (τότε) λένε: “Δεν έχουμε παρά μόνο, τη ζωή μας αυτή σ? αυτό τον κόσμο. Θα πεθάνουμε και (τώρα) ζούμε, και μόνο ο Χρόνος μπορεί να μας καταστρέψει”. Κι όμως – γι’ αυτή (την υπόθεση) – δεν έχουν (την απαιτούμενη) γνώση, και μόνο εικασίες κάνουν.
Κι όταν απαγγέλλονται σ’ αυτούς τα Ολοκάθαρα Εδάφια (του Βιβλίου) Μας, το επιχείρημα τους δεν είναι παρά να λένε: “Φέρτε μας (πίσω) τους προγόνους μας, αν αυτά που λέτε είναι αλήθεια!”.
Να πεις: “Ο ΑΛΛΑΧ είναι που σας δίνει ζωή, (σας δημιούργησε πρώτα), έπειτα σας στέλνει το θάνατο, κι έπειτα θα σας μαζέψει όλους μαζί για την Ημέρα της Κρίσης, που γι’ αυτήν δεν υπάρχει αμφιβολία”. Κι όμως οι πιο πολλοί από τους ανθρώπους δεν το γνωρίζουν. (Κοράνι 45: 24-26)
Βεβαία ο Θεός θα αναστήσει όλους τους νεκρούς. Ο Θεός όμως έχει την δική του κρίση. Θα έρθει μια μέρα που θα καταστραφεί ο κόσμος. Αυτή η μέρα θα είναι η αρχή για μια αιωνία ζωή, και εκείνη την ημέρα ο Θεός θα ανταμείψει τον καθένα ανάλογα με τις πράξεις του. Η σημασία που δίνει το Κοράνι για τη ζωή μετά το θάνατο είναι ακριβώς αυτό που η ηθική συνείδηση χρειάζεται. Στην πραγματικότητα, εάν δεν υπήρχε ζωή μετά το θάνατο, τότε η ίδια η πίστη στο Θεό θα ήταν άσκοπη, η ακόμη αν πιστέψει κανείς στο Θεό, θα ήταν άδικος και αδιάφορος αυτός που δημιουργεί τον άνθρωπο χωρίς να μεριμνήσει για την τελική του τύχη(και αιώνια). Αναμφισβήτητα ο Θεός δεν είναι έτσι, αλλά αντίθετα είναι πάντα δίκαιος, και γιαυτο θα ανταμείψει τους καλούς, και θα τιμωρήσει τους τυράννους που τα αδικήματα τους ξεπέρασαν τα όρια, που εξόντωσαν εκατοντάδες αθώες ψυχές, που έχουν προξενήσει τεράστια φθορά στις κοινωνίες, και έχουν υποδουλώσει αρκετούς λαούς, μόνο για τις απολαύσεις τους κοκ.
Εξάλλου, ο άνθρωπος έχει πολύ μικρής διαρκείας ζωής, σε αυτόν τον πρόσκαιρο κόσμο. Έτσι, οι τιμωρίες και οι ανταμοιβές δεν είναι εφικτές, ανάλογα με το κακό και το καλό που έχει κάνει ο κάθε άνθρωπος. Το Κοράνι επαναλαμβάνει σε πολλά εδάφια του και επιβεβαιώνει ότι η μέρα της κρίσης οπωσδήποτε θα έρθει, και ο Θεός θα αποφασίσει για την τύχη του καθένα ξεχωριστά, σύμφωνα με τα καταγραμμένα του έργα και πιστεύω.
Και λένε οι άπιστοι: “Ποτέ δεν θα μας έλθει η Ώρα”. Να πεις: “Κι όμως πολύ σίγουρα – Μα τον ΑΛΛΑΧ- θα σας έλθει, (από Εκείνον) που γνωρίζει τα αόρατα και που δεν Του κρύβεται και το ελάχιστο βάρος ενός μορίου στους ουρανούς και στη γη. Κι ούτε το μικρότερο, ούτε και το μεγαλύτερο απ’ αυτά. Είναι όλα γνωστά στον ΑΛΛΑΧ (γραμμένα) σε βιβλίο που όλα τα εξηγεί,
“για ν’ ανταμείψει εκείνους που πιστεύουν και κάνουν το καλό. Σ’ αυτούς ανήκει η συγγνώμη και μια γενναιόδωρη συντήρηση”.
Αυτοί όμως που προσπαθούν να ματαιώσουν τις Εντολές Μας, -γι ‘αυτούς θα υπάρξει μια Τιμωρία, – ένας οδυνηρός εξευτελισμός.(Κοράνι 34:3-5)
Η μέρα της Κρίσης θα είναι ημέρα που θα λάμψει η δικαιοσύνη και η ευσπλαχνία του Θεού. Ο Θεός θα δείξει την ευσπλαχνία του σε αυτούς που υπέφεραν για χάρη Του, στην γήινη ζωή τους, σ αυτούς που πίστευαν στην αιώνια ζωή. Εκείνοι όμως που έχουν παραβιάσει τα όρια που έθεσε ο Θεός, και αγνόησαν τον ερχομό της Τελευταίας Μέρας, θα βρεθούν στη χειρότερη κατάσταση. Συγκρίνοντας μεταξύ των δυο καταλήξεων(ενός πιστού και ενός άπιστου) στο Κοράνι λέει:
Μήπως μοιάζουν (αυτοί οι δύο); Στον ένα που του υποσχεθήκαμε λαμπρές υποσχέσεις και προσπαθεί να πετύχει την (εκπλήρωση) τους, και στον άλλο που του έχουμε δώσει τις απολαύσεις της ζωής του κόσμου τούτου, και που κατά την Ημέρα της Κρίσης θα είναι ανάμεσα σ’ αυτούς που τους φέρνουν (για τιμωρία); (Κοράνι 28:61)
Το Κοράνι επίσης αναφέρει ότι αυτή η πρόσκαιρη γήινη ζωή είναι στην ουσία προετοιμασία για την αιώνια ζωή μετά το θάνατο. Οι άνθρωποι που δεν πιστεύουν σε αυτό το δόγμα γίνονται υπόδουλοι των παθών τους, αιχμάλωτοι των επιθυμιών τους, και κοροϊδεύουν τους αγαθούς ανθρώπους.
Τέτοιοι άνθρωποι, είναι σαν να βρίσκονται υπό νάρκη, θα αναγνωρίσουν το σφάλμα τους αυτό, την ώρα που πεθαίνουν, την ώρα εκείνη θα ήθελαν να παραταθει έστω για λίγο η ζωή τους, αλλά τότε θα είναι πολύ αργά. Η αθλιότητα της κατάστασης τους κατά την ώρα του θανάτου, η φρίκη τους για την ημέρα της κρίσεως και η σταθερή και αιώνια ευτυχία που είναι εγγυημένη για τους ειλικρινείς πιστούς περιγράφονται πάρα πολύ ωραία στο Ιερό Κοράνι:
Στην ψευτιά θα ζουν) μέχρις ότου, όταν ο θάνατος φτάσει σε έναν απ’ αυτούς, λέει: “Κύριε μου! Στείλτε με πίσω (στη ζωή),
.για να μπορέσω να κάνω το καλό
σ’ ό,τι άφησα (παραμελημένο)”. – “Με
κανένα τρόπο! Γιατί είναι μια λέξη που
τη λέγει μόνο”. Κι από πίσω τους ένα
Φράγμα, μέχρι την ημέρα που θα
αναστηθούν.
Κι όταν (ηχήσει) φυσήξει (το ρεύμα του αέρα) στη σάλπιγγα, κανένας συγγενικός δεσμός δεν θα υπάρχει αυτή την ημέρα ανάμεσα τους, κι ούτε θα ρωτά ο ένας τον άλλο!
Κι όποιου – τότε – η ζυγαριά βάρυνε (από καλές πράξεις) θα επιτύχουν τη μακαριότητα.
Κι όποιου – όμως- η ζυγαριά λάφρυνε, αυτοί είναι εκείνοι που έχασαν τον εαυτό τους και θα κατοικήσουν για πάντα. ( Κοράνι 23:99-103)
Η πίστη στην Ημέρα της Κρίσης δεν εγγυάται μόνο την μετέπειτα ζωή, αλλά εξασφαλίζει μια ειρηνική και ευτυχισμένη κοσμική ζωή, γιατί δημιουργεί τον υπεύθυνο άνθρωπο και τον συνεπή πολίτη ως προς τις υποχρεώσεις του.
