Τι λένε οι διάσημοι μελετητές και επιστήμονες για το Ιερό βιβλίο του Ισλάμ;
*σειρά εντύπων της wamy για το Ισλάμ Νο2
Δυο μόνο είναι τα μέσα με τα οποία η ανθρωπότητα έλαβε τη Θεία Καθοδήγηση. Το πρώτο είναι ο Λόγος του Θεού και το δεύτερο είναι οι επιλεγμένοι Του προφήτες, που χρησίμευαν ως απόστολοι για να μεταφέρουν τη Θεία θέληση στους υπόλοιπους ανθρώπους. Αυτά τα δύο μέσα όδευαν πάντα μαζί, και γι’αυτό οι προσπάθειες χωρισμού τους είναι πάντα μάταιες και αποτυχημένες.
Ως πραγματικότητα πρέπει να αναφερθεί ότι τα κυριότερα ουράνια βιβλία που προηγήθηκαν του Κορανίου, δηλαδή η Παλαιά και η Καινή Διαθήκη, πήραν μορφή βιβλίων αρκετά χρόνια μετά από τις ημέρες που έζησαν οι προφήτες τους. Το ίδιο αληθεύει και για τις μεταφράσεις τους. Αυτό έγινε επειδή οι πιστοί οπαδοί του Μούσα (Μωυσής)(ειρήνη σ’ αυτόν) και του Ιησού Χριστού (ειρήνη σ’ αυτόν), λόγω της υπερβολικής απασχόλησής τους με τους ίδιους τους προφήτες αυτούς, δεν κατέβαλαν σημαντικές προσπάθειες προς διατήρηση των αγίων αποκαλύψεων. Τα βιβλία γράφτηκαν αρκετά χρόνια μετά το θάνατο ή την εξαφάνιση των προφητών αυτών.
Η τελευταία Αποκάλυψη, δηλαδή το Κοράνι, διατηρεί ακόμα την αρχική του μορφή. Βεβαίως δεν είναι τυχαίο το γεγονός να διατηρηθεί το Κοράνι αναλλοίωτο μέχρι σήμερα, αφού υποσχέθηκε ο ίδιος ο Θεός να το διατηρήσει, όπως αναφέρεται επανειλημμένα στο ίδιο το Κοράνι. Έτσι επιστρατεύτηκαν πολλοί οπαδοί που το αποστήθισαν αμέσως και όσοι ήξεραν να γράψουν το κατέγραψαν λέξη προς λέξη αφού τους υπαγόρευε ο ίδιος ο προφήτης. Η καταγραφή γινόταν σε διάφορα αντικείμενα, όπως κομμάτια δέρματος, φοινικόφυλλα, ωμοπλάτες ζώων κ.α. Ο ίδιος ο προφήτης Μουχάμμεντ (η ευλογία και η ειρήνη του ΑΛΛΑΧ σ’ αυτόν) του έκανε επανάληψη μια φορά το χρόνο ενώπιον του αρχαγγέλου Τζεμπραήλ (Γαβριήλ)(ειρήνη σ’ αυτόν) και δυο φορές την τελευταία χρονιά στην οποία και πέθανε. Στη συνέχεια ο πρώτος Χαλίφης (διάδοχος) του προφήτη ο Άμπου Μπακρ (ο ΑΛΛΑΧ ας είναι Ευχαριστημένος μαζί του), κατόπιν συνεννοήσεως με τους υπόλοιπους στενούς συντρόφους του προφήτη, αποφάσισε να συγκεντρώσει το Κοράνι που ήταν ήδη γραμμένο από την εποχή του προφήτη και φυλαγόταν στο σπίτι του Ζαϊντ ιμπν Θάμπιτ (ο ΑΛΛΑΧ ας είναι Ευχαριστημένος μαζί του), σε ένα σύγγραμμα.
Ο Αμπού Μπακρ (ο ΑΛΛΑΧ ας είναι Ευχαριστημένος μαζί του) συγκρότησε ένα συμβούλιο από όλους αυτούς που αποστήθισαν το Κοράνι και δημιούργησε έτσι ένα σύγγραμμα, το οποίο κράτησε μαζί του μέχρι που πέθανε, οπότε μεταφέρθηκε στο δεύτερο διάδοχο, τον Όμαρ ιμπν αλ-Χαττάμπ (ο ΑΛΛΑΧ ας είναι Ευχαριστημένος μαζί του) που ήταν κι αυτός από τους στενότερους συντρόφους του προφήτη. Στη συνέχεια μεταφέρθηκε μετά τον θάνατό του, στην κόρη του που ήταν και σύζυγος του προφήτη. Από τη γνήσια αυτή έκδοση, ο τρίτος Χαλίφης Ουθμάν (ο ΑΛΛΑΧ ας είναι Ευχαριστημένος μαζί του) έκανε πολλαπλά χειρόγραφα και τα έστειλε στα διάφορα μέρη του τότε γνωστού μουσουλμανικού κόσμου.
Το Κοράνι λοιπόν είναι εξ ολοκλήρου διατηρημένο, γιατί είναι το Βιβλίο Καθοδήγησης που προορίζεται για ολόκληρο τον κόσμο και για όλες τις εποχές. Το Κοράνι δεν απευθύνεται μόνο στους Άραβες, και ας είναι γραμμένο στα αραβικά.
“Ω άνθρωπε, τι σε παραπλάνησε από τον φιλόδωρό σου Κύριο”; (Κοράνι 82:6).
Όλες οι διδαχές του Κορανίου είναι πραγματικές και εφαρμόσιμες. Η ζωή του προφήτη ήταν το πιο τέλειο πρακτικό παράδειγμα προς μίμηση καθώς και η ζωή των διαδόχων του. Ένα χαρακτηριστικό γνώρισμα του Κορανίου είναι ότι οι διδαχές του αποσκοπούν στο γενικό όφελος ολόκληρης της ανθρωπότητας, και δεν υπερβαίνουν τα όρια της ανθρώπινης δυνατότητας. Η σοφία του Κορανίου είναι τέλεια με όλη τη σημασία της λέξης. Δεν καταδικάζει ούτε βασανίζει την σάρκα και από την άλλη δεν αγνοεί ούτε υποτιμά την ψυχή, κρατάει και τις δυο πλευρές με άψογη ισορροπία. Δεν υποβαθμίζει το Θεό στο βαθμό να τον ανθρωποποιήσει, ούτε ανεβάζει τον άνθρωπο στο βαθμό να τον θεοποιήσει. Το κάθε τι είναι προσεκτικά τοποθετημένο στην κατάλληλή του θέση.
Στην πραγματικότητα μερικοί συγγραφείς, κυρίως ανατολιστές, ισχυρίζονται ότι ο ίδιος ο προφήτης ήταν ο συγγραφέας του Κορανίου, διεκδικώντας έτσι κάτι αδύνατο με όλα τα μέτρα, για τους εξής λόγους:
1ον. Δεν είναι δυνατόν για έναν απλό άνθρωπο στον 6ο μ.Χ. αιώνα να αναφερθεί σε θέματα επιστημονικά, όπως γεωλογικά, γεωπονικά, αστρολογικά, φαρμακευτικά και ιατρικά με τόση ακρίβεια. Να περιγράψει π.χ. την ενδομήτρια ζωή του εμβρύου, όπως τη γνωρίζουμε ακριβώς σήμερα στη σύγχρονη εμβρυολογία. Και μάλιστα χωρίς να διαθέτει κανένα από τα κατάλληλα μέσα. Η μόνη εξήγηση είναι ότι αυτές οι λεπτομέρειες αποτελούν στοιχεία αποκάλυψης.
2ον. Δεν είναι λογικό να πιστέψει κανείς, ότι ένας άνθρωπος που από μικρή ηλικία ήταν γνωστός για την ευθύτητα και την αυθεντικότητά του, άνθρωπος που ποτέ του δεν έλεγε ψέματα, δεν εξαπάτησε ούτε πρόδωσε κανέναν, ένας άνθρωπος που όλοι οι συνάνθρωποί του τον αγαπούσαν και τον σέβονταν, όπως ακριβώς ο προφήτης μέχρι που τον αποκαλούσαν “ο Ειλικρινής”, “ο Πιστός”, τέτοιος άνθρωπος δεν είναι δυνατόν αφού γίνει 40 χρονών, να ισχυρίζεται ψευδώς την προφητεία του χωρίς να είναι πραγματικά προφήτης. Μετά το Χριστό (ο ΑΛΛΑΧ ας είναι Ευχαριστημένος μαζί του) πέρασαν έξι αιώνες χωρίς να ξέρουμε κανέναν σοβαρό άνθρωπο που να ισχυρίζεται ότι είναι προφήτης μέχρι που εμφανίστηκε ο Μουχάμμεντ (η ευλογία και η ειρήνη του ΑΛΛΑΧ σ’ αυτόν) και μετά από αυτόν δεν εμφανίστηκε μέχρι τώρα κανένας σοβαρός άντρας που να κηρύξει ότι είναι προφήτης. Αυτό καθ’εαυτό είναι ένα σημαντικό επιχείρημα υπέρ της προφητείας του Μουχάμμεντ αλ-Μουσταφά ιμπν Αμπντουλλάχ.
3ον. Είναι γνωστό ότι ο προφήτης ήταν αγράμματος, όπως ήταν οι περισσότεροι του πατριώτες, πώς μπόρεσε λοιπόν στα σαράντα του χρόνια, εντελώς ξαφνικά, να αρχίσει να λέει ψέματα που από φιλολογικής και γλωσσολογικής απόψεως παρέμειναν επί δέκα πέντε αιώνες ασύγκριτα, παρά το γεγονός ότι πέρασαν εκατοντάδες συγγραφείς, ρήτορες, ποιητές και άλλοι άνθρωποι των γραμμάτων, όχι μόνο μουσουλμάνοι αλλά και αλλόθρησκοι. Οι λίγοι που επιχείρησαν να μιμηθούν το Κοράνι, δήλωσαν σύντομα αδυναμία μπροστά στο μεγαλείο του. Μερικοί μάλιστα ασπάστηκαν το Ισλάμ και έτσι έμεινε το Κοράνι ως η πιο καθαρή και αγνή αποκάλυψη για πάνω από ένα δισεκατομμύριο ανθρώπους διαφόρων φυλών, πολιτισμών, γλωσσών κ.λ.π. Μήπως αυτό δεν αρκεί να πείσει τους διστακτικούς ότι πρόκειται πράγματι περί Θεϊκής αποκάλυψης;
4ον. Ο προφήτης Μουχάμμεντ (η ευλογία και η ειρήνη του ΑΛΛΑΧ σ’αυτόν) αγαπήθηκε απ’ τους μαθητές του τόσο πολύ όσο κανένας άλλος άνθρωπος δεν έχει αγαπηθεί μέχρι τώρα και κάθε φίλος και ακόλουθος του, θα θυσίαζε πρόθυμα τη ζωή του για χάρη του προφήτη. Στη διάρκεια κάποιας μάχης ένας απ’ τους μαθητές/ακολούθους του προφήτη πιάστηκε αιχμάλωτος απ’ τους ειδωλολάτρες κατοίκους της Μέκκας και όταν ρωτήθηκε απ’ τον αρχηγό τους Άμπου Σουφιάν αν ήθελε να πεθάνει αυτός αντί για τον προφήτη, τότε ο αιχμάλωτος μουσουλμάνος είπε: “Μα τον Θεό, θα έδινα και τη ζωή μου για να να μη πονέσει ούτε ένα νύχι του προφήτη” και τότε ο Άμπου Σουφιάν είπε: “Πραγματικά κανένας δεν αγαπήθηκε τόσο πολύ απ’ τους ακολούθους του όσο ο Μουχάμμεντ”.
5ον. Κανένας άλλος άνθρωπος μέχρι σήμερα δεν έχει ακολουθηθεί απ’ τους πιστούς όσο ο προφήτης Μουχάμμεντ (η ευλογία και η ειρήνη του ΑΛΛΑΧ σ’αυτόν). Ακόμα και σήμερα οι πιστοί μουσουλμάνοι προσπαθούν να ακολουθήσουν σε όλα τη σούννα (παράδωση) του και να τον μιμηθούν. Κοιμούνται με τον τρόπο που κοιμότανε, πλένονται με τον τρόπο που πλενότανε, τρώνε όπως εκείνος έτρωγε κ.τ.λ. Ακόμα και σήμερα κάποιοι μουσουλμάνοι τρώνε όλα εκείνα (για παράδειγμα) τα φαγητά που εκείνος έτρωγε και αποφεύγουν εκείνα που εκείνος δεν αγαπούσε.
6ον. Κανένας άλλος άνθρωπος δεν έχει συκοφαντηθεί τόσο πολύ μέχρι σήμερα όσο ο προφήτης Μουχάμμεντ (η ευλογία και η ειρήνη του ΑΛΛΑΧ σ’αυτόν) αλλά και κανένας άλλος δεν δοξάστηκε τόσο πολύ.
“Αν η σπουδαιότητα του σκοπού, η απλότητα του μέσου και τα εντυποσιακά αποτελέσματα αποτελούν τα τρία κριτήρια της ανθρώπινης μεγαλοφυίας, ποιός τολμάει να συγκρίνει οποιαδήποτε προσωπικότητα με τον Μουχάμμεντ? Οι πιο διάσημοι άντρες έχουν φτιάξει κανόνια και κανόνες, δυναστείες και αυτοκρατορίες και στο αποκορύφωμα των επιτυχιών τους, δεν έχουν δημιουργήσει τίποτα περισσότερο από υλικές δυνάμεις που συχνά καταρρέουν μπροστά στα μάτια τους. Αυτός ο άνθρωπος (ο προφήτης Μουχάμμεντ) δεν κίνησε μόνο στρατεύματα, αυτοκρατορίες και δυναστείες αλλά εκατομμύρια ανθρώπους στο ένα τρίτο του τότε γνωστού κόσμου και ακόμα περισσότερο εκτόπισε {θεούς}, θρησκείες, ιδεολογίες, πιστεύω…η αυτοπεπίθηση του στη νίκη, η φιλοτιμία του (που ήταν εντελώς αφιερωμένη σε μια ιδέα/ στο γεγονός ότι δεν πάλευε για μια αυτοκρατορία), οι ατέλειωτες προσευχές του, η μυστηριώδης του επικοινωνία με τον Θεό, ο θάνατος του και ο θρίαμβος του ακόμα μετά τον θάνατο του, μαρτυρούν όχι σε απάτη αλλά στη θεμελιωμένη πεποίθηση που τον είχε εφοδιάσει με αρκετή δύναμη για να εκπληρώσει την αποστολή του που ήταν διττή: {Ο Θεός είναι Μοναδικός και Άϋλος}…απόστολος, λογικός φιλόσοφος, γοητευτικός ομιλητής, επιδέξιος νομοθέτης, γενναίος πολεμιστής, κατακτητής των καρδιών, υπερασπιστής της μετριοπάθειας με λατρεία χωρίς εικόνες και είδωλα…αυτός ο σπουδαίος άνθρωπος είναι ο Μουχάμμεντ…μπορούμε να αναρωτηθούμε αν υπήρξε ή αν θα υπάρξει ποτέ πιο σπουδαίος απ’ αυτόν”
Lamartine, Histoire de la Turquie,
Paris 1854, Vol. 2, pp.276-277.
“Δεν είναι η προπαγάνδα αλλά η σταθερότητα της θρησκείας του που αξίζει τον θαυμασμό. Η ίδια αγνή και πλήρης εντύπωση που αποτυπώθηκε στη Μέκκα και στη Μεδίνα, διατηρείται ακόμα και μετά από επαναστάσεις δώδεκα αιώνων από Πέρσες, Ινδούς, Αφρικανούς και Τούρκους προσήλυτους του Κορανίου. Οι μουσουλμάνοι αντιστάθηκαν σταθερά στον πειρασμό και στις απόπειρες που στόχευαν να μειώσουν το αντικείμενο της πίστης τους στο επίπεδο των αισθήσεων και της ανθρώπινης φαντασίας. {Μαρτυρώ ότι δεν υπάρχει κανένας Θεός εκτός του Θεού και ότι ο Μουχάμμεντ είναι ο προφήτης Του} αυτή είναι η απλή και αμετάβλητη ομολογία του Ισλάμ. Η νοητή αντίληψη της θεότητας ποτέ δεν υποβαθμίστηκε στο επίπεδο ενός ορατού ειδώλου, οι τιμές προς τον προφήτη ποτέ δεν ξεπέρασαν τα όρια της ανθρώπινης αξίας..”
Edward Gibbon and SimonOcklay,
History of the Saracen Empire,
London 1870, p.54.
“Η ετοιμότητα του για την καταδίωξη λόγω της πίστης του, ο υψηλός ηθικός χαρακτήρας των οπαδών του που τον πίστευαν και τον δέχτηκαν ως αρχηγό και η σημασία των υψηλών επιτευγμάτων του, όλα αυτά μαρτυρούν υπέπ μιας θεμελιακής τελειότητας. Η υπόθεση ότι ο Μουχάμμεντ είναι απατεώνας μάλλον προκαλεί περισσότερα προβλήματα παρά τα λύνει. Πάντως στη Δύση κανένας από τους σπουδαίους άντρες της ιστορίας δεν παρεξηγήθηκε έτσι, τόσο πολύ όπως ο Μουχάμμεντ”
W.Montgomery, Mohammad at Mecca,
Oxford 1953, p.52.
“Η επιλογή μου ο Μουχάμμεντ να ηγείται του καταλόγου για τις παγκόσμιες προσωπικότητες μεγαλύτερης επιρροής, μπορεί να εκπλήσει ορισμένους αναγνώστες και μπορεί να επικρίνεται από ορισμένους άλλους αλλά πάντως ο Μουχάμμεντ ήταν ο μόνος άντρας στην ιστορία που όντως πέτυχε και στους δύο τομείς της ζωής’ δηλαδή και στον πνευματικό και στον κοσμικό”
Michael H.Hart, The 100: A Ranking of the Most Influential Persons in History,
New York: Hart Publishing Company, Inc.1978, p.33.
Οπωσδήποτε κάθε ειλικρινής και μετριοπαθής και μη επηρεασμένος ερευνητής που γυρεύει την αλήθεια θα μπορούσε εύκολα να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι το Κοράνι δεν είναι λόγια του προφήτη Μουχάμμεντ (η ευλογία και η ειρήνη του ΑΛΛΑΧ σ’ αυτόν) αλλά είναι του Θεού.
Θα παρουσιάσουμε πιο κάτω ορισμένα αποσπάσματα από διακεκριμένους αλλόθρησκους δυτικούς ερευνητές για το Κοράνι, χωρίς να σημαίνει αυτό ότι συμφωνούμε με όσα αναφέρουν. Οι αναγνώστες θα μπορούν εύκολα να διαπιστώσουν κατά πόσον ο σημερινός κόσμος άρχισε να προσεγγίζει την αλήθεια για το Κοράνι. Καλούμε όλους τους διανοούμενους ερευνητές να μελετούν το Κοράνι βάσει των προαναφερθέντων σημείων. Έχουμε την πεποίθηση ότι σε κάθε τέτοια προσπάθεια ο ερευνητής θα πειστεί ότι αυτό το Κοράνι αποκλείεται να έχει γραφτεί από άνθρωπο.
“Πάντως, κάθε φορά που κοιτάμε το Κοράνι εκ νέου, στην αρχή μας απογοητεύει, αλλά, σύντομα μας ελκύει,μας εκπλήττει και στο τέλος μας αιχμαλωτίζει. Και μας επιβάλλει το θαυμασμό… το ύφος του, σε συνδυασμό με το περιεχόμενο και τον σκοπό του, είναι σεβαστό, μεγαλοπρεπέστατο και φοβερό, κάθε τόσο το βρίσκεις πραγματικά θείο… Έτσι, αυτό το βιβλίο θα συνεχίσει ναεξασκεί μεγάλη επιρροή σε όλες τις εποχές”.
Goethe
Dictionary of Islam, σελ. 526
T.P. Hughes
“Είναι αποδεκτό ότι το Κοράνι κατέχει μια σπουδαία θέση ανάμεσα στα μεγάλα θρησκευτικά βιβλία στον κόσμο. Αν και το νεαρότερο όλων των βιβλίων που δημιουργούν {εποχή} και ανήκουν σ’αυτό το είδος λογοτεχνίας δεν συναγωνίζεται με κανένα άλλο στην καταπληκτική επιρροή που έχει στις ανθρώπινες μάζες, έχει κάνει τα πάντα, κυρίως όμως έχει δημιουργήσει μια εντελώς νέα εποχή για την ανθρώπινη σκέψη και ένα καινούργιο χαρακτηριστικό τύπο ανθρώπων. Στην αρχή μετασχημάτισε έναν αριθμό από αντιμαχόμενες φυλές της ερήμου, στην Αραβική χερσόνησο, σε έθνος ηρώων, και στη συνέχεια προχώρησε στη δημιουργία των μεγάλων κοινωνικο-θρησκευτικών οργανώσεων του μουσουλμανικού κόσμου, που είναι μια από τις μεγαλύτερες δυνάμεις που πρέπει η Ευρώπη και η Ανατολή να υπολογίσουν σήμερα”.
G. Margoliouth
Introduction to J. M. Rodwells
The Koran, New York: Everymans Library,
1977, p. VII.
“Είναι μια εργασία που προκαλεί συναισθήματα τόσο δυνατά και ασύγκριτα ακόμα και στο μακρινό αναγνώστη, μακρινό ως προς το χρόνο και ακόμα περισσότερο ως προς την πνευματική και διανοητική ανάπτυξη, μια εργασία που δεν κατακτά απλώς τον προκατειλημμένο, που ίσως μόλις άρχισε να την αναγνώσκει, αλλά τον αλλάζει ριζικά σε αντίθετα συναισθήματα συμπάθειας και θαυμασμού, μια τέτοια εργασία πρέπει να είναι καταπληκτική παραγωγή της ανθρώπινης διάνοιας και ένα πρόβλημα υψηλού ενδιαφέροντος για οποιοδήποτε διανοούμενο, παρατηρητή του πεπρωμένου του ανθρώπινου γένους”.
Dr. Steingass
Dictionary of Islam, σελ. 526-7
T.P. Hughes
“Οι προαναφερθείσες παρατηρήσεις κάνουν την υπόθεση που υποστηριζόταν από εκείνους που νομίζουν ότι το Κοράνι γράφτηκε από τον Μουχάμμεντ, αστήρικτη.
Πώς είναι δυνατό ένας άνθρωπος από αγράμματος, να γίνει ξαφνικά ένας από τους πιο σπουδαίους συγγραφείς και μάλιστα διαπρέπουν στην έκθεση και στην
έκφραση των φιλολογικών αρετών σε όλη την αραβική φιλολογία; Και πώς έγινε δυνατό να εκφράσει τέτοια επιστημονικά δεδομένα, που δεν τα ήξερε κανείς πριν
απ’αυτόν και όχι μόνο αυτό, αλλά και χωρίς να κάνει έστω το παραμικρό λάθος σε όλα αυτά”;
Maurice Bucaille,
The Bible, the Quran and Science
Η Βίβλος, το Κοράνι και η Επιστήμη
σελ. 125, έτος 1978
“… Εδώ, άρα, οι αρετές του ως φιλολογικό προϊόν, ίσως πρέπει να μην κρίνονται από προκατειλημμένα αξιώματα υποκειμενικών και αισθητικών προτιμήσεων, αλλά από τον επηρεασμό που άσκησε στους συντρόφους του Μουχάμμαντ και στους συμπατριώτες του. Εάν μιλούσε τόσο δυναμικά και πειστικά στους ακροατές του, σαν να λιώνει τα μέχρι τότε αντιφατικά και ανταγωνιστικά στοιχεία τους σε μια συμπαγή και οργανωμένη μάζα εμψυχωμένη με ιδέες που είναι πέραν εκείνων που μέχρι τότε κυριαρχούσαν στην αραβική σκέψη, τότε η ευγλωττία του ήταν τέλεια, απλώς επειδή δημιούργησε από πρωτόγονες ένα πολιτισμένο έθνος και πρόσθεσε ένα καινούργιο νήμα στο παλαιό στημόνι της ιστορίας”.
Dr. Steingass
Dictionary of Islam, p. 528
T.P. Hughes
“Για να κάνω την παρούσα προσπάθεια να είναι σε θέση να βελτιώσει εκείνη των προκατόχων μου και για να παράγω κάτι που θα μπορούσε να γίνει δεκτό έστω και σαν ελαφριά αντήχηση της κορυφαίας ρητορικής του αραβικού Κορανίου, μελέτησα σκληρά τους πολύπλοκους και πλούσια διαφοροποιημένους ρυθμούς, οι οποίοι, πέρα από το μήνυμά του αυτό καθ’αυτό, συνιστούν το αναντίρρητο αίτημα του Κορανίου για να ενταχθεί στα ανώτερα φιλολογικά έργα του ανθρώπινου γένους… αυτό το πιο χαρακτηριστικό γνώρισμα…αυτή η αμίμητη συμφωνία, όπως έχει χαρακτηρίσει το
ιερό βιβλίο του O. Pickthall, οι ήχοι του οποίου κάνουν τους άντρες να χύνουν δάκρυα και τους οδηγούν στην έκσταση ήταν μάλλον τελείως άγνωστο στους προγενέστερους μεταφραστές, άρα δεν είναι καθόλου περίεργο ότι αυτά που έγραψαν ηχούν ανούσια και επιφανειακά εν συγκρίσει με το θαυμάσια διακοσμημένο πρωτότυπο”.
Arthur J. Arberry,
The Koran Interpreted,
London: Oxford University Press,
1964 p.X.
“Μια απόλυτα αντικειμενική εξέταση του Κορανίου υπό το φως της σύγχρονης γνώσης, μας οδηγεί να αναγνωρίσουμε τη συμφωνία μεταξύ των δύο, όπως έχει ήδη παρατηρηθεί σε επανειλημμένες περιπτώσεις. Μας κάνει να θεωρούμε εντελώς αδύνατο να το σκεφτεί άνθρωπος στην εποχή του Μουχάμμεντ, ώστε να είναι ο συγγραφέας τέτοιας διαθήκης, λαμβάνοντας υπόψη τα δεδομένα στην εποχή του. Τέτοιες σκέψεις είναι ανεξάρτητες από το τι δίνει στις κορανικές αποκαλύψεις την ξεχωριστή τους θέση, και υποχρεώνει τον απροκατάληπτο επιστήμονα να δηλώνει την ανικανότητά του να παρουσιάσει μια εξήγηση που να στηρίζεται μόνο σε υλιστικό συλλογισμό”.
Maurice Bucaille
The Quran and Modern Science
1981 p. 18.
Εδώ θα απαντήσω για τον προφήτη Μουχάμμεντ (η ευλογία και η ειρήνη του ΑΛΛΑΧ σ’αυτόν) και για το Ισλάμ.
Το Ισλάμ, η θρησκεία με την οποία παρουσιάστηκε ο προφήτης Μουχάμμεντ (η ευλογία και η ειρήνη του ΑΛΛΑΧ σ’αυτόν) αποτελεί τη συνέχεια και συγχρόνως την ολοκλήρωση όλων των προηγουμένων θρησκειών. Γι’αυτό το Ισλάμ, όχι μόνο θεωρείται αλλά πραγματικά είναι το πιο κατάλληλο σύστημα για όλους τους ανθρώπους σε όλους τους τόπους και χρόνους. Τη θέση του αυτή υπερασπίζεται με διάφορες και ισχυρές αποδείξεις, η πρώτη από τις οποίες είναι ότι δεν υπάρχει καμιά από τις προηγούμενες αποκαλύψεις που να εξακολουθεί να διατηρεί την ίδια αρχική μορφή της και το γνήσιο περιεχόμενό της ακριβώς όπως όταν αποκαλύφθηκε. Η δεύτερη απόδειξη είναι ότι δεν υπάρχει καμιά από τις προγενέστερες αποκαλύψεις που να έχει πειστικά επιχειρήματα για την επίλυση των διαφόρων ζητημάτων της ζωής σε κάθε εποχή και περιοχή. Το Ισλάμ όμως απευθύνεται ισάξια σε όλη την ανθρωπότητα και ασχολείται με όλες τις διάφορες πλευρές της ζωής. Επιπλέον το Ισλάμ έμεινε για δεκαπέντε συνεχείς αιώνες κάτω από συνεχή πρακτική δοκιμασία και θεωρητική διερεύνηση, κατά την οποία έχει αποδείξει ότι έχει όλες τις αρετές και δυνατότητες να εγκαθιδρύσει μια ιδανική κοινωνία, όπως την έκανε κάτω από την ηγεσία του έσχατου προφήτη Μουχάμμεντ (η ευλογία και η ειρήνη του ΑΛΛΑΧ σ’αυτόν).
Ήταν θαύμα να κερδίσει ο προφήτης ακόμα και τους πιο φανατικούς του εχθρούς και να τους προσκολλήσει στο πλευρό του Ισλάμ χωρίς να έχει την κατάλληλη υλική ικανότητα. Νίκησε τους ειδωλολάτρες, εξουδετέρωσε εκείνους που ακολουθούν στα τυφλά τους προγόνους τους, τιμώρησε τους πρωταγωνιστές των φυλετικών εχθροπραξιών, έπληξε τους καταχραστές της ανθρώπινης αξίας, εξαφάνισε τους αιμοχαρείς και δημιούργησε από όλους αυτούς τους διάφορους το πιο πειθαρχημένο έθνος στην ιστορία, κάτω από την αιγίδα του Ισλάμ και υπό την ηγεσία του ίδιου. Σύντομα οι άνθρωποι αυτοί διαπίστωσαν ότι το Ισλάμ τους άνοιξε νέους ορίζοντες για πνευματικά ύψη και τους έδωσε έμφαση στην ανθρώπινή τους αξία, με την προκήρυξη του ότι η αγαθότητα και η καλοσύνη είναι το μόνο κριτήριο για τη διάκριση των ανθρώπων, εφ’όσον έχουν και τη σωστή πίστη. Το Ισλάμ διαμόρφωσε τη ζωή τους από απόψεως κοινωνικής, μορφωτικής, ηθικής και εμπορικής, με κανόνες και νόμους που ταιριάζουν απόλυτα με τη φύση τους σαν άνθρωποι. Και είναι εφαρμόσιμοι κάτω από όλες τις συνθήκες και είναι τόσο σταθεροί όσο σταθερή είναι η φύση του ανθρώπου.
Δυστυχώς, η δύση αντί να προσπαθεί ειλικρινά να καταλάβει αυτό το επιτυχές φαινόμενο, κατά τους αρχικούς του χρόνους, το θεώρησε ως ανταγωνιστικό θρήσκευμα. Κατά τους αιώνες της σταυροφορίας η αρνητική στάση αυτή απέκτησε ορμητική δύναμη και ξεκίνησε τεράστια απόπειρα με σκοπό να αμαυρώσει την αγνή εικόνα του Ισλάμ. Αλλά σύντομα το Ισλάμ άρχισε να ξετυλίγεται και να ξαναθέτει την αυθεντικότητα του στους σύγχρονους μελετητές που η τόλμη και η αντικειμενικότητά τους έχουν διαψεύσει κατηγορηματικά όλες τις συκοφαντίες που εκτοξεύτηκαν εναντίον του με τους λεγόμενους ανατολιστές.
Εδώ θα αναφερθούμε σε ορισμένα αποσπάσματα από τις παρατηρήσεις μερικών διάσημων και αναγνωρισμένων προσωπικοτήτων της˙ δεδομένου ότι η αλήθεια δεν έχει ανάγκη από συνηγόρους αλλά επειδή η άδικη και μακροχρόνια αποπροσανατολιστική προπαγάνδα έχει δημιουργήσει σύγχυση ακόμα και στους πιο φιλελεύθερους και αντικειμενικούς συγγραφείς, αισθανόμαστε την ανάγκη να δανειστούμε τα ακόλουθα αποσπάσματα, με την ελπίδα να συμβάλλουν στην αντικειμενική διερεύνηση του Ισλάμ.
“Το Ισλάμ αντικατέστησε την ασκητικότητα με την ανθρωποπρέπεια, έδωσε ελπίδα στους σκλάβους, δημιούργησε αίσθημα αδελφοσύνης μεταξύ των ανθρώπων και τόλμησε να αναγνωρίσει τα στοιχειώδη δεδομένα της ανθρώπινης φύσης”.
Canon Taylor, εκφωνηθέν στο εκκλησιαστικό συνέδριο στο Walverhamton, Oct. 7, 1887.
Απόσπασμα στο υπό Arnold The Preachings of Islam, p.p. 71-72
“Η δίκαια ιστορία πάντως έχει ξεκαθαρίσει ότι το αποκαλούμενο {Θρύλος των φανατικών μουσουλμάνων που έχουν σαρώσει τον κόσμο και έχουν επιβάλλει το Ισλάμ με την κόψη του ξίφους πάνω στους νικημένους λαούς} είναι ένας από τους πιο γελοίους μύθους που έχουν επαναλάβει ποτέ οι ιστορικοί”.
De Lacy O Leary,
Islam at the Crossroads,
London, 1923 P. 8.
“Το Ισλάμ όμως έχει ακόμη να προσφέρει πολλά για την υπόθεση της ανθρωπότητας. Στέκεται, στο τέλος, τέλος από όλα, πιο κοντά στην ανατολή παρά την δύση και έχει τεράστια παράδοση στη διαφυλετική συμφιλίωση και συνεργασία ανάμεσα στις πολλές και ποικίλες φυλές… Το Ισλάμ έχει ακόμα τη δύναμη να συμφιλιώσει τα πιο ασυμβίβαστα στοιχεία των φυλών και των παραδόσεών τους. Εάν ποτέ η έχθρα μεταξύ των μεγάλων λαών της Δύσης και της Ανατολής μπορούσε να υπερνικηθεί και να αντικατασταθεί με συνεργασία, τότε η μεσολάβηση του Ισλάμ είναι αναπόφευκτη. Στα χέρια του Ισλάμ κείται κατά μέγα μέρος η λύση του προβλήματος που έχει αντιμετωπίσει η Ευρώπη στις σχέσεις της με την Ανατολή. Εάν ενωθούν αυτοί οι λαοί τότε η ελπίδα για την ειρηνική διευθέτηση του προβλήματος θα επιταχυνθεί υπέρμετρα. Αλλά εάν η Ευρώπη, με την απόρριψη της συνεργασίας με το Ισλάμ, το ρίχνει στα χέρια των ανταγωνιστών της, τότε το αποτέλεσμα θα είναι καταστροφικό και για τις δύο πλευρές…”
H.A.R. Gibb, Whither Islam,
London, 1932, P. 379.
“Πάντα εκτιμώ τη θρησκεία του Μουχάμμεντ και την κρατώ ψηλά, διότι έχει θαυμάσια ικανότητα επιβίωσης. Μου φαίνεται ότι είναι η μόνη θρησκεία που έχει ικανότητα προσαρμογής για τις μεταβαλλόμενες φάσεις της ζωής, πράγμα που την κάνει ελκυστική για όλες τις ηλικίες. Έχω μελετήσει αρκετά γι’αυτόν το θαυμάσιο άνθρωπο και η γνώμη μου είναι ότι ο Μουχάμμεντ είναι πολύ πιο μακριά από το να είναι αντίχριστος, πρέπει να αποκαλείται ο σωτήρας της ανθρωπότητας. Πιστεύω ότι εάν υπήρχε στις μέρες μας παρόμοια προσωπικότητα που να επιβάλλεται στο σύγχρονο κόσμο, θα μπορούσε να λύσει επιτυχώς όλα τα προβλήματά του, κατά τρόπον που να επαναφέρει την απαιτούμενη ειρήνη και ευτυχία. Έχω προφητέψει για την θρησκεία του Μουχάμμεντ ότι θα μπορούσε να γίνει αποδεκτή στην {Ευρώπη του αύριο} όπως άρχισε να είναι παραδεκτή στην {Ευρώπη του σήμερα}”.
G.B. Shaw, The Genuine Islam, (Το Αυθεντικό Ισλάμ),
Τόμος 1, Νο. 81936.
“Η εμφάνιση του Ισλάμ ίσως αποτελεί το πιο καταπληκτικό φαινόμενο στην ιστορία της ανθρωπότητας. Ξεκίνησε από μια άγονη περιοχή που ήταν σχεδόν άγνωστη για τον κόσμο, όπως και οι κάτοικοί της. Το Ισλάμ σε λιγότερο από έναν αιώνα εξαπλώθηκε στο μισό κόσμο ή και περισσότερο, έσβησε μεγάλες αυτοκρατορίες, έδιωξε μακροχρόνια εγκαθιδρυμένες θρησκείες, ξανάφτιαξε τις χαλασμένες σχέσεις των φυλών και έχει ιδρύσει έναν ολόκληρο νέο κόσμο, τον κόσμο του Ισλάμ. Όσον διερευνούμε σε βάθος αυτό το φαινόμενο, τόσο φαίνεται πιο καταπληκτικό. Οι άλλες μεγάλες θρησκείες κατέκτησαν το δρόμο τους βραδέως και με οδυνηρό αγώνα και τέλος θριάμβευσαν πάντα με την υποστήριξη ενός ισχυρού μονάρχου που είχε ασπαστεί την τάδε θρησκεία. Ο Χριστιανισμός είχε τον {Κωνσταντίνο} του, ο βουδισμός είχε τον {Ασόκα} και ο Ζωροαστρισμός είχε τον {Κύρον} του. Ο καθένας από αυτούς αφιέρωσε για το νέο του επιλεγμένο δόγμα όλη τη δύναμη της κοσμικής εξουσίας που είχε. Εξαίρεση αποτελεί μόνο το Ισλάμ. Εμφανίστηκε σε εγκαταλειμμένη περιοχή, κατοικημένη σποραδικά μόνο από νομάδες σχεδόν αγνώστους στην ιστορία της ανθρωπότητας, παρά ταύτα όμως το Ισλάμ εξέλιξε την σπουδαία του υπόθεση, με την πιο αδύναμη ανθρώπινη υποστήριξη και μάλιστα εναντίον της πιο βαριάς υλικής εξόπλισης. Και ως εκ θαύματος το Ισλάμ νίκησε, με τόση ευκολία που δεν περίμενε κανείς και πολλές γενιές έχουν δει την κόκκινη ημισέληνο να υψώνεται από την έρημο της Κεντρικής Ασίας, μέχρι την έρημο της Κεντρικής Αφρικής”.
A.M.L. Stoddard,Islam, The Religion of All Prophets
(Ισλάμ η θρησκεία όλων των προφητών)
Begum Bawani Wagf, Karachi, Pakistan p. 56.
“Το Ισλάμ είναι μια θρησκεία που είναι ουσιαστικά ορθολογιστική, με την ευρεία σημασία του όρου, δηλαδή ετυμολογικά και ιστορικά. Ο ορισμός του ορθολογισμού ως μεθόδου που βάζει τις θρησκευτικές πεποιθήσεις πάνω σε αρχές που πρέπει να συνοδεύονται με αιτιολόγηση, βρίσκει πλήρη εφαρμογή στο Ισλάμ.. ως πραγματικότητα, δεν δύναται κανείς να διαψεύσει ότι πολλά από τα ξένα δόγματα και θρησκευτικά συστήματα όπως επίσης και πολλές δεισιδαιμονίες, από τη λατρεία των Αγίων μέχρι τα Κομπολόγια και τα φυλαχτά έχουν ενσωματωθεί κατά κάποιον τρόπο στον κύριο κορμό του μουσουλμανικού {πιστεύω}. Αλλά παρά την πλούσια ανάπτυξη με όλο το νόημά της διδαχής του προφήτη Μουχάμμεντ, το Κοράνι παρέμεινε αναλλοίωτο, διατηρεί πάντα τη θέση του ως στοιχειώδους αρχικής αφετηρίας και το δόγμα της μοναδικότητας του Θεού πάντα αναφέρεται με μεγαλοπρέπεια, εξοχότητα, με αμετάβλητη διαύγεια και με βεβαία πεποίθηση που είναι πολύ δύσκολο να βρεθεί τέτοια παρόμοια έξω από τα πλαίσια του Ισλάμ. Η τέτοια αφοσίωση στο θεμελιώδες δόγμα της θρησκείας, η απλότητα της πίστης που εκφράζει, η απόδειξη που αποκτάει από την ένθερμη πίστη των οπαδών που την προπαγανδίζουν, είναι λίγα από τα πολλά αίτια που εξηγούν τις επιτυχείς προσπάθειες των μουσουλμάνων ιεραποστόλων. Μια πίστη πολύ συνοψισμένη και απαλλαγμένη από τις θεολογικές περιπλοκότητες και κατά συνέπεια πολύ προσπελάσιμη στον κοινό Νου, αναμένεται να έχει -και πραγματικά έχει- θαυμάσια δύναμη για να διασχίσει το δρόμο της προς τη συνείδηση του ανθρώπου”.
Edward Monte
{La Propagande Chretienne et ses Adversaries Mosulmans} Paris 1890
αναφερόμενο υπό του T.W. Arnold στο The Preaching of Islam, London 1913, pp. 413-414.
“Εγώ δεν είμαι μουσουλμάνος με τη συνηθισμένη έννοια αλλά όμως θα ήθελα να είμαι {μουσουλμάνος} σαν ένας που {παραδίδεται στο Θεό}, και πιστεύω ότι οι ισλαμικές απόψεις που περιλαμβάνονται στο Κοράνι και σε άλλες εκφράσεις του ισλαμικού οράματος, αποτελούν τεράστια παρακαταθήκη για μια αληθινή αποκάλυψη, από την οποία εγώ και άλλοι δυτικοί έχουμε ακόμη πολλά να μάθουμε. Το Ισλάμ είναι οπωσδήποτε ισχυρός ανταγωνιστής που είναι σε θέση να προσφέρει το βασικό σχέδιο της μοναδικής θρησκείας του μέλλοντος”.
W. Montgomery Watt, Islam and Christianity Today
(Ισλάμ και Χριστιανισμός σήμερα)
London 1913, p. IX.
