Άχμαντ Ελντίν
Η ΟΟΔΕ στην ιστοσελίδα της παρουσίασε μια «επιστημονική» ματιά στο Κοράνι από τον Αρχιεπίσκοπο Γιαννουλάτο. Είναι ένα απόσπασμα από το βιβλίο του κ. Γιανουλατου που λέγεται «Ισλάμ» και είναι θρησκειολογικό, κυρίως ιστορικό. Το βιβλίο έχει αρκετές ελλείψεις και λάθη ως προς το πιστεύω του Ισλάμ και σχεδόν λίγα λάθη ως προς την ιστορία(μην ξεχνάμε ότι είναι μια παλιά μελέτη του αρχιεπισκόπου, το 1975). Αρχικά ήθελα να τονίσω αυτά τα λάθη κάνοντας ορισμένα βίντεο. Μπαίνοντας όμως σε μια διαδικασία που θα απαντώ στην ΟΟΔΕ, θεώρησα καλό να απαντώ αποσπασματικά όσο κάνουν λόγο για αυτό το βιβλίο.
Αλήθεια, πόσο αμερόληπτο μπορεί να είναι ένα βιβλίο που γράφεται για μια πίστη, ειδικά όταν ο συγγραφέας είναι Αρχιεπίσκοπος τυράννων και πάσης Αλβανίας με ιεραποστολική αυθεντία;
Σέβομαι απόλυτα τον Αρχιεπίσκοπο, και τον θεωρώ ότι έχει κάνει σπουδαίο έργο στην Αλβανία. Επίσης πιστεύω ότι είναι μια σημαντική φιγούρα στην Ορθόδοξη Εκκλησία. Παρόλα αυτά, το βιβλίο του «Ισλάμ» και ιδιαίτερα η έκδοση του 1975 ήταν μια ειλικρινή προσπάθεια αλλά άστοχη ως προς τις πηγές και την αλήθεια περί Ισλαμικής θεολογίας.
Λέει λοιπόν στο βιβλίο του:
«Κατά την ηγεμονία του Όμαρ κυκλοφορούσαν τέσσερεις διάφορετικές εκδόσεις του ιερού βιβλίου. Ο τρίτος χαλίφης, o ‘Uthmân (644-656), προς αποφυγή περαιτέρω συγχύσεως, ανέθεσε σε μία επιτροπή να συλλέξει ό,τι γραπτό υπήρχε από τις προφητείες του Μωάμεθ, να επιλέξει μεταξύ των διαφόρων μορφών και να ετοιμάσει ενιαίο κείμενο. Στις εργασίες της επιτροπής αυτής κύριο ρόλο διαδραμάτισε ο μνημονευθείς Zaid, ο επονομαζόμενος «Γραμματεύς». Μετά την εργασία της επιτροπής, ένα μόνο κείμενο θεωρήθηκε αυθεντικό και δόθηκε εντολή να καταστραφεί κάθε άλλη γραφή ή παραλλαγή».
Απάντηση:
Σε καμία περίπτωση δεν έχουμε διαφορετικές εκδόσεις. Έχουμε ακριβώς το ίδιο κείμενο. Το κείμενο του Κορανίου είναι ένα από την εποχή του προφήτη Μωάμεθ μέχρι και τώρα. Το μόνο που μπορούμε να πούμε είναι ότι έχουμε διαφορετικές απαγγελίες και προφορές ( Qiraat) (Ahruf), οι οποίες είναι ΘΕΟΣΤΑΛΤΕΣ σύμφωνα με την αυθεντική παράδοση του προφήτη Μωάμεθ(al-Bukhaari, 3047; Muslim, 819). Έτσι λοιπόν δεν τίθεται θέμα εκδόσεων αλλά αποδεκτών απαγγελιών και προφορών από τον ίδιο τον προφήτη μας.
Ο Οθμαν έκαψε τους άλλους τρόπους απαγγελιών και όχι εκδόσεων για να έχουν όλοι οι άραβες ένα τρόπο απαγγελίας και προφοράς γιατί μερικές φυλές των αράβων καυχιόντουσαν ότι το στυλ απαγγελίας τους και ανάγνωσης ήταν ανώτερο από τα υπόλοιπα. Ο Οθμαν λοιπόν αποφάσισε ότι έπρεπε όλοι να έχουν ένα τρόπο ανάγνωσης και απαγγελίας διότι θα υπήρξε αλαζονεία μετά, κυρίως στις υπόλοιπες γενεές. Το κείμενο όμως ήταν ίδιο.(Πηγή: Abu Ameenah Bilal Philips, Tafseer Soorah Al-Hujuraat, 1990, Tawheed Publications, Riyadh, p. 28-29)
Ο Οθμαν έκανε μια γενναία και αποφασιστική πράξη να διατηρήσει την μοναδικότητα του Κορανίου, και να μην αφήσει να αναπτυχτεί διαφορετικότητα όπως η Εκκλησία έκανε στην περίπτωση του κειμένου της Καινής Διαθήκης(όπου εδώ έχουμε εκδόσεις και όχι απλά απαγγελίες).
Λέει:
Απάντηση:
«Η ενιαία αυτή μορφή του Κορανίου δεν έγινε δεκτή χωρίς αντιρρήσεις από τον μουσουλμανικό κόσμο. Οι κάτοικοι της Kofa διατηρούσαν δική τους γραφή μέχρι το τέλος της πρώτης χιλιετηρίδας. Ο Zaid, κατά μία παράδοση, διαμόρφωσε και άλλη συλλογή, για να άρει τις διαφορές των κειμένων»
Δική τους προφορά και απαγγελία είχαν, κάτι που ήταν αποδεκτό από τον Προφήτη καθώς το νόημα δεν άλλαζε, και το κείμενο του Κορανίου ήταν ίδιο. Η περιοχή Κόφα διάβαζε σύμφωνα με την αποδεκτή απαγγελία και προφορά, εγκεκριμένη από τον Προφήτη! ( Πηγή: Abû Muhammad cAlî Ibn Ahmad Ibn Sacîd Ibn Hazm al-Andalûsî (384-456 H), Ar-Rasâ’il al-Khamsah (A Booklet In Magazine Al-Azhar), 1993, Σελ 8.)
Επίσης πρέπει να γίνει κατανοητό ότι το Κοράνι δεν είναι ένα γραπτό κείμενο, αλλά προφορικό «κείμενο». Η γραπτή μορφή έρχεται σε δεύτερη μοίρα ως προς την καταγραφή του προφορικού λόγου. Αρχικά το Κοράνι ήταν(και ουσιαστικά ακόμα είναι) σε μορφή απαγγελίας σαν ποίημα και μετά πέρασε στην γραπτή μορφή.( Για περισσότερες αποδείξεις διαβάστε το ακαδημαϊκό άρθρο «Qur’ānic Orthography: The Written Representation Of The Recited Text Of The Qur’ān»
Λέει:
Το κείμενο του Κορανίου εμφανίζεται πολλές φορές σκοτεινό, ελλειπτικό, που περιέχει πολλές αντιφάσεις. «Η παλαιά κουφική γραφή, στην οποία αρχικά γράφτηκε, δεν είχε σύμβολα για τα φωνήεντα· με αυτό τον τρόπο τα σύμφωνα των ρημάτων επέτρεπαν την ανάγνωση είτε σε παθητική φωνή είτε σε ενεργητική και το χειρότερο, πολλά από τα σύμφωνα δεν ήταν δυνατό να προσδιορισθούν χωρίς τα διακριτικά σημεία στίξεως, τα οποία προσετέθησαν αργότερα στο κείμενο, άγνωστο από ποιον και σε ποια ακριβώς εποχή»
Απάντηση:
Ο κ. Γιανουλατος δεν μας λέει ποιες είναι αυτές οι αντιφάσεις, ποια σημεία είναι σκοτεινά και που το κείμενο εμφανίζεται ελλειπτικό. Τα σύμβολα όντως δεν υπήρχαν την πρώτη φορά που καταγράφτηκε το Κοράνι, αλλά δεν έχει καμία απολύτως σημασία γιατί όπως τόνισα αρχικά, το Κοράνι ήταν μια απαγγελία, και το πρότυπο απαγγελίας ήταν ο ίδιος Προφήτης Μωάμεθ ( που γνώριζε και άλλες απαγγελίες και τρόπους προφοράς). Τα σημεία στίξεως μπήκαν μετά σαν μια μέθοδο για να μπορέσουν οι επόμενες γενεές να το διαβάζουν ακριβώς όπως ο Προφήτης, που σημαίνει ότι η πρόσθεση των σημείων στίξεως ήταν καθαρά για λόγους ασφάλειας να διατηρηθεί το πρωτότυπο κείμενο ως προς την ψαλμωδία του και απαγγελία. Τα σημεία στίξεως τότε στην εποχή του Προφήτη και των sahaba (μαθητών-φίλων) του, δεν υπήρχε λόγος για την ύπαρξη τους, και ακόμα να υπήρχαν δεν άλλαζαν καθόλου την αποδεκτή απαγγελία(όπου ήταν εφτά) και τους σωστούς τονισμούς ως προς αυτήν. Ήταν όμως κάτι απαραίτητο για της επόμενες γενεές για να μην αλλοιωθεί ο σωστός τρόπος απαγγελίας(και των υπολοίπων) και προφοράς, δηλαδή έτσι όπως το έψελνε ο Προφήτης. Επίσης πρέπει να τονιστεί ότι και η μορφολογία των αραβικών γραμμάτων βοηθούσε να μην γινόταν μπέρδεμα η να διαβαστεί σε παθητική η ενεργητική φωνή.(Πηγή: http://www.islamic-awareness.org/Quran/Text/Qiraat/green.html
Ο κ Γιανουλατος ξεχνά το γεγονός ότι ο Προφήτης Μωάμεθ ήταν ο καθοδηγητής σε όλα αυτά τα θέματα και κανείς δεν έπραττε κατά το δοκούν και σύμφωνα με σκοπιμότητες όπως στην διαμόρφωση του Κανόνα της Καινής Διαθήκης από την Εκκλησία. Πάντα έχουμε αλυσιδωτές αναφορές για το κάθε τι περί Κορανίου, από τον Προφήτη Μωάμεθ, κάτι που ένας Χριστιανός θα ονειρευόταν στην περίπτωση των διδαγμάτων για τον Ιησού, μιας και όλοι πλέον γνωρίζουμε ότι τα ευαγγέλια δεν είναι γραμμένα από τους «μαθητές» αλλά από ανώνυμους αντιγραφείς. Και βεβαίως το κυριότερο από όλα είναι ότι εδώ μιλάμε για απαγγελίες και προφορές, όχι για διαφορετικά κείμενα η εκδόσεις.
Με την πρώτη ευκαιρία θα συνεχίσουμε να διορθώνουμε την καλοπροαίρετη μελέτη του Αρχιεπισκόπου για το Ισλάμ, όσο η ΟΟΔΕ μας δίνει τροφή για διορθωτικές παρατηρήσεις για την δουλεία αυτή του Αρχιεπισκόπου. Και εννοείτε ότι περιμένουμε να μπούμε στο κύριο θέμα, στο ζουμί που λέμε, για την σύγκριση μεταξύ του Ισλάμ και του Χριστιανισμού για το θέμα.
