Διορθώνοντας τον Αρχιεπίσκοπο για δεύτερη φορά
Άχμαντ Ελντίν
Η ομάδα της ΟΟΔΕ στην ιστοσελίδα της παρουσίασε από το βιβλίο του Αρχιεπισκόπου Γιαννουλατου «Ισλάμ», το κεφάλαιο για τα «Χαντιθ». Τα Χαντιθ είναι η δεύτερη πηγή πίστης του Ισλάμ και έχει να κάνει με τα λόγια και τις πράξεις του Προφήτη Μωάμεθ(διδασκαλίες). Η ΟΟΔΕ παρουσίασε και ένα κεφάλαιο από το ίδιο βιβλίο όσον αφορά το Κοράνι, όπου διορθώσαμε ορισμένα λάθη του Αρχιεπισκόπου.
Ο λόγος που η ΟΟΔΕ δημοσιεύει πληροφορίες από το βιβλίο του Γιαννουλατου είναι για να ασκήσει κριτική από την μια πλευρά και να συγκρίνει τις πηγές του Ισλάμ με τις πηγές του Χριστιανισμού( σε μετέπειτα κυρίως άρθρα). Όπως είπαμε και στο προηγούμενο παρόμοιο άρθρο μας ο Αρχιεπίσκοπος Γιαννουλατος κάνει αρκετά λάθη ως προς την θεολογία του Ισλάμ, και λίγα ως προς την ιστορία του. Σε αυτό το άρθρο, θα δούμε επίσης πως ο Αρχιεπίσκοπος έκανε το λάθος στην βιβλιογραφία του (υποσημειώσεις) να αναπαράγει θεωρίες και λεγόμενα από επικριτές του Ισλάμ που δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα και ως προς την ιστορία και ως προς την θεολογία.
Έτσι λοιπόν ο σκοπός αυτού του άρθρου και του προηγούμενου είναι να κλίσουμε τις πόρτες και να μην δοθεί καμία δικαιολογία στην ομάδα της ΟΟΔΕ να επιχειρηματολογήσει από το βιβλίο του Αρχιεπισκόπου. Έτσι λοιπόν βάζω το ίδιο ακριβώς ερώτημα που έθεσα και στο προηγούμενο άρθρο:
«Αλήθεια, πόσο αμερόληπτο μπορεί να είναι ένα βιβλίο που γράφεται για μια πίστη, ειδικά όταν ο συγγραφέας είναι Αρχιεπίσκοπος τυράννων και πάσης Αλβανίας με ιεραποστολική αυθεντία;»
Ας συνεχίσουμε τώρα διορθώνοντας τα σημαντικότερα λάθη περί Χαντιθ που έκανε ο Αρχιεπίσκοπος:
Λέει:
Δεν είναι όμως βέβαιο πότε ακριβώς συντάχθηκαν τα πρώτα κείμενα, τα οποία αργότερα αποτέλεσαν τον πυρήνα των Χαντίθ
Απάντηση:
Δεν ήταν καθόλου αναγκαίο και απαραίτητο να γνωρίζουμε το ποτε συνταχτήκαν τα κείμενα αυτά, κυρίως γιατί είναι προφορικός λόγος και όχι γραπτός. Ο λαός του Προφήτη Μωάμεθ ήταν αυθεντία στην προφορική γλώσσα και μεταδόσεων αυτής και όχι τόσο της γραπτής. Η ανάγκη της καταγραφής δημιουργήθηκε για λόγους επιβίωσης για αργότερες γενεές.
Λέει:
Κυκλοφορούσαν παραδόσεις, πολλές φορές αλληλοσυγκρουόμενες, που στήριζαν διεκδικήσεις διαφόρων ατόμων και ομάδων. Άλλες Χαντίθ καταδίκαζαν τις απόψεις αυτών που κατείχαν την εξουσία, άλλες τις θέσεις των αντιπάλων τους, άλλες δικαιολογούσαν τους μαχόμενους στον πολιτικό στίβο και άλλες αυτούς που αποσύρονταν στην ησυχία της προσωπικής τους ευσέβειας[6]. Εισηγητές διαφόρων νεωτερισμών στην Ισλαμική κοινωνία, ή ακόμα και «άπιστοι» κατασκεύαζαν και κυκλοφορούσαν πλαστές παραδόσεις.
Απάντηση:
Ο Αρχιεπίσκοπος(και αυτό θα το δούμε παρακάτω) δεν αναφέρει ότι υπάρχει μια κατηγορία στην κατάταξη των Χαντιθ με το όνομα «Maudu» οπού η επιστήμη των Χαντιθ βάζει όλες τις ψεύτικες αναφορές, και τις πλάστες. Έτσι λοιπόν όλες αυτές οι παραπάνω αναφορές Χαντιθ μπαίνουν στην κατηγορία των πλαστών αφηγήσεων(πηγή: http://www.islamic-awareness.org/Hadith/Ulum/asa2.html )
Λέει
ο al-Βukhârî, ο μεγάλος συλλέκτης και κριτικός των παραδόσεων, αφού μελέτησε με προσοχή 600.000 Χαντίθ, κατάρτισε τελικά τη συλλογή του, αποδεχόμενος μόνο 7.397 από αυτές[31], δηλαδή απέρριψε πάνω από 197 σε κάθε 200. Επίσης ο Abū Dâ’ūd, αν και χρησιμοποίησε ελαστικότερο μέτρο περιλαμβάνοντας στη συλλογή του «όσες φαίνονται αυθεντικές και όσες είναι σχεδόν αυθεντικές»[32], ενέκρινε μόνο 4.800 σε σύνολο 500.000, τις οποίες συγκέντρωσε, δηλαδή ποσοστό μικρότερο του 0,1%
Απάντηση:
Ο ίδιος ο Μπουχαρι, είπε στο βιβλίο του με τις συλλογές των Χαντιθ ότι δεν έβαλε όλες τις αφηγήσεις διότι δεν ήθελε το βιβλίο να ήταν μεγάλο και εξαντλητικό. Ο Μπουχαρι σε καμία περίπτωση δεν απέρριψε τόσο μεγάλος πλήθος αναφορών Χαντιθ, απλά δεν συμπεριλάμβανε της επαναλήψεις τους. Τα 600.000 Χαντιθ δεν είναι μόνο ξεχωριστά κείμενα, αλλά και κείμενα που συμπληρώνονται με άλλα κείμενα. Ο Μπουχαρι επίσης ποτέ δεν είπε ότι τα υπόλοιπα Χαντιθ είναι μη αυθεντικά, απλά διάλεξε μόνο τα ουσιαστικά και τα μη επαναλαμβανόμενα και βεβαίως απέρριψε ορισμένες(λίγες) αναφορές σαν μη αυθεντικές.(διαβάστε περισσότερα για το τι είπε ο ίδιος ο Μπουχαρι και το σχετικό ακαδημαϊκό άρθρο) Και βεβαίως το ίδιο ισχύει και για τον Abu Dawud. Σε καμία περίπτωση δεν τις απέρριψε όλες σαν μη αυθεντικές.
Λέει:
Οι πρώτοι συλλέκτες απορροφήθηκαν κυρίως από το ποιος είπε το τάδε και όχι από το τι ακριβώς είπε[38]. Ορισμένοι από τους Άραβες φιλόλογους επεσήμαναν ότι το γλωσσικό ύφος πολλών αποφθεγμάτων και «λόγων» του Μωάμεθ περιείχε τόσα συντακτικά σφάλματα, ώστε αποκλείεται να προέρχονται από το στόμα του «Αποστόλου του Αλλάχ», που κατείχε την Αραβική
Απάντηση:
Και γιαυτο ακριβώς οι πρώτοι Μουσουλμάνοι τα αποκάλεσαν πλαστά(Maudu) Χαντιθ και όχι αυθεντικά, ούτε καν «Hassan» δηλ καλά. Και τα αποκάλεσαν όχι επειδή δεν τους άρεσαν η γιατί δεν «ταίριαζαν» να τα είπε ο προφήτης, αλλά επειδή το «ισναντ» τους δηλ η αλυσίδα μετάδοσης τους είναι αδύναμη και τις περισσότερες φορές ανύπαρκτη! ( Δείτε περισσότερα από http://www.islamic-awareness.org/Hadith/brown.html)
Λέει:
α) στις sahīh, δηλαδή τις «γνήσιες», τις «υγιείς»· τις θεωρούμενες ως απολύτως αυθεντικές, επειδή η isnâd κανένα ελάττωμα δεν παρουσιάζει και το περιεχόμενό της δεν αντιστρατεύεται κάποια βασική Ισλαμική άποψη·
(β) στις hasan, τις ωραίες, τις καλές, των οποίων η isnâd δεν είναι μεν άψογη, αλλά κατά βάση κρίνονται φερέγγυες· και
(γ) τις da ‘îf τις ασθενείς, δηλαδή τις αμφισβητούμενος λόγω αμφιβολιών ως προς την Ορθοδοξία του περιεχομένου ή των φορέων τους
Απάντηση:
Ο Αρχιεπίσκοπος ξέχασε(;) το σημαντικότερο κομμάτι τις κατάταξης ενός Χαντιθ, και αυτή είναι των “Maudu” δηλ των πλαστών.( http://www.islamic-awareness.org/Hadith/Ulum/asa2.html)
Λέει
δεν έχουν επικυρωθεί με επίσημη, τυπική κανονιστική πράξη, από κάποια Ισλαμική αρχή
Απάντηση:
Βεβαίως και έχουν επικυρωθεί από την Ijma δηλαδή το σύνολο των επιστημόνων και θεολόγων του Ισλάμ(http://www.islamicperspectives.com/MeaningOfIjma.htm )
