Άχμαντ Ελντίν
Σίγουρα έχετε δει η ακούσει για δήθεν «πιστούς Μουσουλμάνους» που μαζεύονται μια συγκεκριμένη μέρα του χρόνου για να χτυπηθούν και να μαστιγωθούν.
Αυτή όμως η αποκρουστική και βίαιη εικόνα και συμπεριφορά δεν έχει να κάνει με τα διδάγματα του Ισλάμ και συγκεκριμένα με τα διδάγματα του Προφήτη Μωάμεθ. Ο Προφήτης ποτέ δεν δίδαξε τέτοιες πρακτικές. Το ειρωνικό είναι ότι τις απαγόρεψε λέγοντας:
«Δεν είναι από τους Μουσουλμάνους αυτός που χτυπά το πρόσωπο του, το σώμα του, σκίζει τα ρούχα του η κλαίει ουρλιάζοντας με κραυγές» (Muslim-103, Bukhari-1294)
Αυτό που κάνουν η Σιίτες δεν έχει βάσεις στο Ισλάμ στα διδάγματα και στις πρακτικές του Προφήτη Μωάμεθ. Δεν έχει επίσης βάση ούτε στις μετέπειτα πρώτες Μουσουλμανικές γενιές. Είναι μια απλά μια επινόηση.
Απόδειξη είναι ο ίδιος ο θάνατος του Προφήτη Μωάμεθ όπου οι στενοί του φίλοι και μαθητές ποτέ δεν έκαναν αυτές τις πρακτικές όταν θρήνησαν τον χαμό του Προφήτη.
Ο Ibn Kathir ένας από τους μεγαλύτερους επιστήμονες των Ισλαμικών Επιστημών και κλασικός ερμηνευτής του Ιερού Κορανίου, αποκάλεσε αυτήν την πρακτική των Σιίτων ότι είναι μια φθηνή επίδειξη.
Όταν μας συμβεί κάτι λυπητερό όπως ο θάνατος, ο Προφήτης Μωάμεθ μας δίδαξε να λέμε «στον Θεό ανήκουμε και σε αυτόν είναι η επιστροφή»( Imam Ahmad και Ibn Majaah 8/221)
Σύμφωνα επίσης με τον κλασικό επιστήμονα και Θεολόγο του Ισλαμικού Δικαίου al-Islam Ibn Taymiyah η πρακτική αυτή των Σιίτων θεωρείτε bidaah οπού στην Ισλαμική ορολογία έχει να κάνει με επινόηση σε θέματα της θρησκείας. Κάτι τέτοιο είναι απαράδεκτο μιας και το Ισλάμ είναι μια τελειοποιημένη πίστη που δεν δέχεται προσθαφαιρέσεις.( από Minhaaj al-Sunnah (4/554).
Είναι λοιπόν παραπάνω από ξεκάθαρο ότι ο Προφήτης Μωάμεθ, οι πρώτοι Μουσουλμάνοι και οι ακόλουθοι του, και όλοι οι λόγιοι και θεολόγοι του Ισλάμ καταδικάζουν αυτήν την πρακτική σαν κάτι το απαράδεκτο και έξω από τα πλαίσια του Κορανίου και της Προφητικής παράδοσης του Προφήτη Μωάμεθ.
