Σε αυτή την σειρά θα παραθέσουμε τα λόγια και τις διδασκαλίες των «Σάλαφ». Όταν λέμε «Σάλαφ» στην Ισλαμική Θεολογία εννοούμε τις πρώτες 3 γενιές των Μουσουλμάνων. Με άλλα λόγια τους πρώτους Μουσουλμάνους. Η πρώτη γενιά είναι οι «Σαχάμπα», οι σύντροφοι του Προφήτη μας Μωάμεθ. Η δεύτερη γενιά είναι οι «Tabi‘in», αυτοί που ακολούθησαν μετέπειτα. Και η τρίτη γενιά είναι οι «Taba‘ at-Tabi‘in» αυτοί που ακολούθησαν τους «Tabi‘in». Αυτές οι τρεις γενιές θεωρούνται παράδειγμα προς μίμηση. Παρακάτω θα διαβάσουμε μερικά από τα διδάγματα τους:
Ibrâhîm at-Taymi (Rahimahullah) έλεγε: «Ο αφοσιωμένος με ειλικρίνεια είναι αυτός που κρύβει τις καλές του πράξεις όπως κρύβει τις κακές του (πράξεις) ».
Κάποτε ο Umar ibn ‘Abdul ‘Azîz (Rahimahullah) συμβουλεύτηκε: «πρόσεξε να μην είσαι σύμμαχος του Αλλάχ στα φανερά, ενώ είσαι εχθρός Του στα κρυφά. Εάν η φύση και ο χαρακτήρας κάποιου στα φανερά και στα κρυφά δεν είναι όμοιος τότε αυτός είναι υποκριτής , και οι υποκριτές θα κατοικήσουν στα χαμηλότερα επίπεδα της κόλασης.
Ένας από αυτούς είπε: «προσέξτε τον υποκριτικό φόβο!» ρώτησαν τι είναι ο υποκριτικός φόβος ;» αυτός απάντησε, «όταν εξωτερικά φαίνεται να φοβάται το σώμα σου αλλά όχι η καρδιά σου»
Ένας από αυτούς είπε «Το να κάνεις παρέα με δίκαιους ανθρώπους ,εξυψώνει την δικαιοσύνη και την καλοσύνη της καρδιάς.
Ο Ahmad Ibn Harb (Rahimahullah) είπε: «Δεν υπάρχει τίποτα πιο ευεργετικό για την καρδιά ενός Μουσουλμάνου από το να συναναστρέφεται με τους δίκαιους και να παρακολουθεί τις πράξεις τους, ενώ τίποτα δεν είναι πιο επιβλαβής για την καρδιά από την ανάμειξη με τους αμαρτωλούς και η παρακολούθηση των πράξεων τους.»
Ο Abû Turâb an-Nakhshabî (rahimahullâh) έλεγε «Εάν ένα άτομο αποφασίσει να εγκαταλείψει την αμαρτία, ο Αλλάχ θα του στείλει ενισχύσεις από όλες τις πλευρές. Αυτά που σηματοδοτούν την «μαυρίλα» της καρδιάς ενός ανθρώπου είναι τρία πράγματα: Να μην φροντίσει να διαφύγει από την αμαρτία, να μην φροντίσει να βρει ένα τόπο οπου η υπακοή μπορεί να λάβει χώρο, ούτε μέρος για να ακούσει λόγια προειδοποίησης.»
Ένας από αυτούς είπε: «Αν το μόνο στοιχείο της υπακοής είναι το φως που εμφανίζεται στο πρόσωπο και η ακτινοβολία του, η αγάπη στην καρδιά, η δύναμη στα άκρα, η ασφάλεια της ψυχής (ναφς), όλα αυτά θα ήταν αρκετά για να εγκαταλείψουμε την αμαρτία . Και αν οι αμαρτίες παράγουν μόνο ασχήμια στο πρόσωπο, σκοτάδι στην καρδιά και φόβο στην ψυχή, τότε όλα αυτά θα ήταν αρκετά και πάλι για να εγκαταλείψουμε τις αμαρτίες. Γιατί τόσο για τον υπάκουο όσο και για τον ανυπάκουο, ο Αλλάχ έχει δώσει ενδείξεις και σημάδια ώστε να χαροποίει τον ένα και να κάνει τον άλλο περίλυπο.
Ο Qatâdah ρωτήθηκε: «Ποιο άτομο στέκεται πιο ψηλά; Αυτός απάντησε: «Αυτός που συγχωρεί πολύ»
Ο Ali Ibn Abi Talib είπε: « Ο άνθρωπος ικανοποιείτε με πέντε πράγματα. Η γυναίκα του να είναι ευχάριστη και αρεστή, τα παιδιά του να είναι πιστά, τα αδέλφια του να έχουν ευσέβεια και θεοσέβεια, οι γείτονες του να είναι δίκαιοι, και να έχει παροχή και μέριμνα από τον Κύριο του.
Ο Ahmad ibn Harb (rahimahullâh) έλεγε: «Εάν έξι χαρακτηριστικά συγκεντρώνονται σε μια γυναίκα, τότε έχει τελειοποίηση την καλοσύνη της : Αυτά είναι η φύλαξη των πέντε προσευχών, να είναι ενδοτική και υποχωρητική στον σύζυγό της, να ευχαριστεί τον Αλλάχ, να μην συκοφαντεί η να κουτσομπολεύει, να εγκαταλείπει τις εγκόσμιες περιούσιες, και να είναι υπομονετική μετά από μια τραγωδία.
Ο Sufyân ath-Thawrî (rahimahullâh) είπε «Μην επιδιώκετε την ηγεσία εκτός αν έχετε καταπολέμηση την ψυχή σας πολεμώντας τις επιθυμίες του εαυτού σας για εβδομήντα χρόνια.
Ο Abdullah al Bakr Ibn ‘-Muzanî (rahimahullâh) είπε: «Αν δείτε κάποιον μεγαλύτερο από εσάς τότε σεβαστείτε τον λέγοντας στον εαυτό σας «με έχει νικήσει στο Ισλάμ (στην εκτέλεση του και στη γνώση είναι καλύτερος από εμένα) και στις καλές πράξεις. Εάν δείτε κάποιον νεώτερο από εσάς τότε σεβαστείτε τον λέγοντας στον εαυτό σας, «Τον έχω νικήσει στις αμαρτίες(έχω κάνει περισσότερες αμαρτίες από αυτόν).» Εάν σας τιμούν να λέτε «αυτό είναι από την ευλογία του Αλλάχ αλλά δεν το αξίζω». Εάν σας υποτιμούν και προσβάλουν τότε να λέτε « Αυτό συνέβη ως αποτέλεσμα μιας παλαιάς αμαρτίας μου.» Εάν πετάξετε έστω και ένα πετραδάκι στον σκύλο του γείτονα σας, τότε του έχετε προκαλέσει κακό.»
Ο Mutarrif ibn ‘Abdullâh (rahimahullâh) έλεγε: «δεν μου προκαλεί έκπληξη αυτός που έχει καταστραφεί, το πως καταστράφηκε, αλλά μου προξενεί κατάπληξη αυτός που σώθηκε, και το πως σώθηκε, και ο Αλλάχ ποτέ δεν έδωσε ευλογία μεγαλύτερη από το δώρο του Ισλάμ.
Ο Fudayl ibn ‘Iyâd, (rahimahullâh) είπε: «Ο πιστός φυτεύει μια φοινικιά και φοβάται μήπως βγάλει αγκάθια. Ο υποκριτής φυτεύει αγκάθια περιμένοντας να μεγαλώσουν ώριμοι χουρμάδες».
Ο Fudayl ibn ‘Iyâd (rahimahullâh) είπε: «Εάν θυμάσαι την δημιουργία( με το να κουτσομπολεύεις), τότε θυμήσου τον Αλλάχ, τον Ύψιστο. Με το να Τον θυμάσαι είναι το φάρμακο για το κουτσομπολιό.
Ο Yahyâ ibn Mu‘âdh (rahimahullâh) είπε: «Ανανεώστε τις καρδιές σας με την ανάμνηση του Αλλάχ γιατί η καρδιά τρέχει προς την λήθη.
Ο Ka‘b al-Ahbâr (rahimahullâh) είπε: «Προτιμώ να δακρύζω από φόβο για τον Αλλάχ, (ακόμα) και με ένα δάκρυ να τρέχει από τα μάτια μου, παρά να ξοδεύω ένα βουνό με χρυσό έχοντας μια αχάριστη καρδιά»
Ο ‘Alî (radiyAllâhu ‘anhu) έλεγε: Τα σημάδια των πιστών είναι μια χλωμή επιδερμίδα, θολά μάτια, χείλια που συρρικνώνονται από την πείνα, δάκρυα, και ξύπνημα για προσευχή την νύχτα»
Ο Mâlik ibn Dînâr (rahimahullâh) είπε: «Προσέχετε τον μάγο που ελκύει τις καρδιές των πιστών και των λογίων και τους αποσπά από τον Αλλάχ, τον Ύψιστο (δηλ προς τα εγκόσμια). Η φύση του είναι πιο άσχημη από την μαγεία που έφεραν ο Χαρουτ και ο Μαρουτ, γιατί η μαγεία τους, χώριζε ένα ζευγάρι, όμως τα εγκόσμια χωρίζουν τον δούλο από τον Κύριο του».
Ο Abdullâh ibn Mubârak (rahimahullâh) είπε: « Ο κόσμος είναι η φυλακή του πιστού. Η πιο καλή πράξη στη φυλακή είναι η υπομονή και ο έλεγχος του θυμού. Ο πιστός δεν έχει χώρα στον κόσμο, η γη του θα είναι στην Μετέπειτα ζωή.»
Πηγή: Συλλογή του Shaykh Ahmad Farîd από το «From the Characteristics of the Salaf» © 1996 Jami’at Ihyaa’ Minhaaj Al-Sunnah.
Μετάφραση, Ξένια Γιασμίν. Επαλήθευση, επιμέλεια Άχμαντ Ελντίν
