Η σταση ενος Μουσουλμανου σε ερωτησεις αλλοθρησκων

Άχμαντ Ελντίν

Οι Μουσουλμάνοι οι οποίοι ζουν ανάμεσα σε μη Μουσουλμάνους συχνά έρχονται αντιμέτωποι με ερωτήσεις του τύπου « γιατί στο Ισλάμ απαγορεύεται το αλκοόλ; Γιατί απαγορεύεται το χοιρινό; Γιατί οι γυναίκες φορούν μαντίλα; και άλλες πολλές παρόμοιες.

Οι ερωτήσεις αυτές δεν γίνονται για ενημερωτικούς λόγους διότι αυτός που ρωτά δεν επιθυμεί πληροφορία αλλά ζητεί να του αιτιολογηθούν ορισμένα πιστεύω που έχει το Ισλάμ. Κάτι τέτοιο είναι εντελώς διαφορετικό από μια ερώτηση που στόχο έχει να πληροφορήσει. Μια τέτοια ερώτηση είναι για παράδειγμα « τι δίδαξε ο Προφήτης Μουχάμμαντ;» η «ποιο είναι το κεντρικό μήνυμα του Κορανίου;»

Η διαφορά λοιπόν είναι όταν η ερώτηση ξεκινά με το «τι», που είναι καθαρά για ενημερωτικούς σκοπούς, από την ερώτηση που ξεκινά με το «γιατί» που σημαίνει ότι πρέπει να δοθεί αιτιολόγηση από μεριά του Μουσουλμάνου.

Ένας Μουσουλμάνος οφείλει να απαντήσει στον συμπολίτη του για την πίστη του και οφείλει πάνω από όλα να το κάνει με τον σωστό τρόπο. Αυτό πρέπει να γίνει είτε έχουμε ερώτηση του τύπου «τι» είτε ερώτηση του τύπου «γιατί» Ο σωστός τρόπος πολλές φορές διαφέρει και αυτό εξαρτάται κυρίως από την ερώτηση που θα δεχτεί.

Όταν ο Μουσουλμάνος θα δεχτεί μια ερώτηση για την πιστή του τότε οφείλει να την απαντήσει ΜΟΝΟ εφόσον γνωρίζει. Αν δεν γνωρίζει τότε καλύτερα να πει με ευγενικό τρόπο ότι δεν ξέρει την απάντηση. Μερικοί Μουσουλμάνοι δυστυχώς δεν το κάνουν αυτό νομίζοντας ότι ο άλλος θα παρεξηγήσει αυτόν και το πιστεύω του. Αλλά στην πραγματικότητα το να λες «δεν γνωρίζω» προστατεύεις την πίστη σου από μια ενδεχόμενη λάθος απάντηση που μπορεί μελλοντικά να δημιουργήσει πολλά προβλήματα. Εφόσον λοιπόν δεν γνωρίζουμε καλό είναι να λέμε «δεν ξέρω, θα ενημερωθώ και θα σου απαντήσω», με αυτό τον τρόπο και ειλικρίνεια δείχνουμε και σωστή συνείδηση έχουμε απέναντι στον Δημιουργό μας.

Μια άλλη στάση που μπορεί να υιοθετήσει ένας Μουσουλμάνος απέναντι σε μια ερώτηση που ζητά αιτιολόγηση (η ερώτηση με το «γιατί») είναι απλά να τονίσει ότι ο Θεός είναι αυτός που επιθυμεί συγκεκριμένα πράγματα και εμείς εφόσον πιστεύουμε σε Αυτόν οφείλουμε να υπακούσουμε. Για παράδειγμα στην ερώτηση γιατί απαγορεύεται το χοιρινό η γιατί η γυναίκα φορά μαντίλα, η πιο ειλικρινής απάντηση από έναν Μουσουλμάνο είναι να πει «αυτό θέλει ο Δημιουργός μου από εμένα και αυτό κάνω».

Αυτή η απάντηση πρέπει να δίνεται σαν εισαγωγή και μετά εφόσον γνωρίζουμε να περνάμε να αιτιολογήσουμε γιατί ο Θεός μας έστειλε μια συγκεκριμένη εντολή, πάντα με την προϋπόθεση ότι ο Παντοδύναμος μας έχει αποκαλύψει και τους λόγους. Για παράδειγμα στην απαγόρευση του αλκοόλ ο Θεός μας εξηγεί γιατί απαγορεύεται.

«Σε ρωτάνε για το κρασί και τη χαρτοπαιξία. Απάντησε: «Και τα δύο, για τον άνθρωπο, είναι πολύ βλαβερά, αλλά κι ωφέλιμα. Η βλάβη όμως είναι ασύγκριτα μεγαλύτερη απ’ την ωφέλεια» ( Κοράνι 2:219)

Η στάση ενός Μουσουλμάνου σε ερωτήσεις αλλόθρησκων πρέπει να περιέχει συνείδηση για τον Δημιουργό Θεό και μόνο. Εφόσον δεν γνωρίζει να λέει «δεν ξέρω» και να απαντά με ειλικρίνεια ότι από την στιγμή που ο Θεός το λέει τότε υπακούει(Κοράνι 25:51). Εφόσον γνωρίζει, να τονίζει και πάλι ότι αφού το διατάζει ο Δημιουργός τότε υπακούει και συνεχίζει προς την αιτιολόγηση που προέρχεται πάντα από την αποκάλυψη του Θεού(Κοράνι 2:219)

Ετικέτες: , , , , , , , ,

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

Αρέσει σε %d bloggers: