Ίμπν Ουαθαημήν: «Πως ο Μουσουλμάνος επιτυγχάνει την τήρηση του Μονοθεϊσμού»

Άχμαντ Μ. Ελντίν

بـسـم الله والحـمـد لله والـصلاة والـسـلام عــلى رسـول الله، وبـعـد

Ρωτήθηκε ο Αλλάμα Σέηχ Μουχάμαντ Ίμπν Σαάλιχ αλ Ουαθαημήν «Πως ο Μουσουλμάνος μπορεί να επιτύχει ορθά τον Μονοθεϊσμό;»

Ο Αλλάμα απάντησε λέγοντας:  

Το επιτυγχάνει έχοντας ειλικρίνεια προς τον Αλλάχ τον Ύψιστο και η λατρεία που δείχνει προς τον Ύψιστο να είναι μοναδική και αποκλειστική προς Αυτόν. Χωρίς να κάνει Ριά (επίδειξη η να πράττει πράξεις λατρείας για να τον δουν οι άλλοι η για να επιτύχει επίγειο όφελος). Και αυτό είναι ως προς το κομμάτι της λατρείας. Ως προς το κομμάτι της καθημερινότητας του (που συνδέεται με την Ρουμπουμπίγια), ο πιστός είναι εξαρτημένος από τον Ύψιστο. Ζητά (μόνο) από Αυτόν και επικαλείται μοναχά Αυτόν στις προσευχές. Και ο Προφήτης صلى الله عليه وعلى آله وسلم είπε στον Ιμπν Αμπαάς رضي الله عنهما

«Νεαρέ, θα σε μάθω/διδάξω ορισμένα πράγματα: Να είσαι επιμελής/προσεκτικός με τον Αλλάχ και Αυτός θα σε προστατέψει. Να είσαι επιμελής με τον Αλλάχ και θα τον βρεις μπροστά σου. Εάν ζητάς, τότε ζήτα μόνο απο τον Αλλάχ. Εάν αναζητάς βοήθεια, τότε ζήτα βοήθεια μόνο απο τον Αλλάχ. Εάν ολόκληρη η Ούμμα μαζευτεί να σε ωφελήσει, τότε δεν θα σε ωφελήσει σε τίποτα εκτός από αυτό που ήδη σου έχει γράψει ο Αλλάχ. Και εαν ολόκληρη η Ούμμα μαζευτεί να σου κάνει κακό, τότε δεν θα σου κάνουν κακό εκτός από αυτό που ήδη ο Αλλάχ έχει γράψει για εσένα. Οι πένες σηκώθηκαν και οι σελίδες στέγνωσαν» {ατ Τιρμιδί, νο. 2516 – δείτε την εξήγηση εδώ

Και ο πιστός οφείλει να ζητά συνεχώς από τον Κύριο του σταθερότητα και συνέπεια (στα θέματα της πίστης του), στο να είναι φιλαλήθης και ορθός μονοθεϊστής, διότι μπορεί να είναι οπαδός αυτών των ενάρετων χαρακτηριστικών, αλλά πάντα καραδοκεί ο κίνδυνος της έλλειψης (ως προς τη γνώση η το ψιθύρισμα του σατανά).

Και εδώ θα δώσουμε ένα παράδειγμα το οποίο δείχνει την αστοχία ορισμένων ατόμων ως προς το κομμάτι του μονοθεϊσμού και δυστυχώς το περιφρονούν: Είναι η εξάρτηση στις αιτίες. Είναι γνωστό ότι ο Ύψιστος, για κάθε τι που πρόκειται να γίνει, έχει ορίσει μια αιτία. Όταν κάποιος είναι άρρωστος, ο Αλλάχ έχει ορίσει συγκεκριμένες αιτίες για το πώς να γιατρευτεί. Η αδαημοσύνη (άγνοια) έχει τις αιτίες της για να απαλλαχτούμε από αυτήν. Για να γεννηθούν τα παιδιά, ο Ύψιστος έχει ορίσει αιτίες, και ούτω καθεξής.

Δυστυχώς πολλοί εξαρτιούνται από τις αιτίες αυτές κάθε αυτές. Βλέπεις κάποιον να αρρωσταίνει και εξαρτιέται ολοκληρωτικά από τους γιατρούς, τα νοσοκομεία και τα φάρμακα. Και η νοοτροπία του δείχνει (να πιστεύει) ότι η γιατρειά είναι στα χέρια της κτίσης (νοσοκομεία, γιατροί, φάρμακα). Ξεχνά η δεν δίνει σημασία στο γεγονός ότι ο Αλλάχ ο Ύψιστος τα έχει ορίσει ως αιτίες. Κάποιες φορές ωφελούν κάποιες όχι. Και αν θα ωφελήσουν τότε είναι από την άδεια και την χάρη (και μόνο) του Υψίστου και αν δεν ωφελήσουν τότε είναι από την σοφία και την δικαιοσύνη του Υψίστου.

Ο άνθρωπος δεν πρέπει να δίνει σημασία στην αιτία (αυτή κάθε αυτή) αλλά σε Αυτόν που έφτιαξε την αιτία. Δεν αρνούμαστε την επίδραση και το αποτέλεσμα της αιτίας στο άτομο, αλλά αυτό το αποτέλεσμα και η επίδραση βρίσκεται στα χέρια του Υψίστου και τα ελέγχει όπως επιθυμεί Αυτός (είτε με την χάρη του, είτε με την σοφία και την δικαιοσύνη του). Και ο Ύψιστος λέει:

وَمَا هُم بِضَارِّينَ بِهِ مِنْ أَحَدٍ إِلَّا بِإِذْنِ اللَّهِ

«Δεν μπορούσαν όμως να βλάψουν κανένα, χωρίς την άδεια του Αλλάχ» {Κοράνι 2:102}

Ο Μουσουλμάνος λοιπόν επιτυγχάνει τον Μονοθεϊσμό με το να συνειδητοποιήσει ότι η καρδιά του πρέπει να παραδοθεί ολοκληρωτικά στον Ύψιστο. Να φοβάται Αυτόν και κανέναν άλλον, να έχει ελπίδα σε Αυτόν και σε κανέναν άλλον και να λατρεύει αποκλειστικά Αυτόν. 

وصلى الله وسلم وبارك على نبينا محمد

Πηγή: [Φατάουα Νούρ άλα Ντάρμπ, νο. κασέτας 356]

Ετικέτες:, , ,

Τα σχόλια είναι κλειστά.