الحمد لله رب العالمين، وصلى الله وسلم على نبينا محمد وعلى آله وأصحابه أجمعين، أما بعد
Διαβάζουμε σε αυθεντικό χαντίθ:
عن عبد الله بن عمر رضي الله عنهما، أنّ النّبيّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّم قال، أَحَبُّ الأعمالِ إلى اللهِ عزَّ وجلَّ سُرُورٌ تُدخِلُهُ على مُسلِمٍ
[أخرجه الطبراني في المعجم الأوسط 6026، حسنه الألباني في صحيح الجامع 176]
Σε αφήγηση του Αμπντάλλαχ Ίμπν Ούμαρ (رضي الله عنهما) : “Ο Προφήτης صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّم είπε “Από τις πιο αγαπητές πράξεις για τον Αλλάχ τον Ύψιστο είναι να κάνεις έναν Μουσουλμάνο χαρούμενο” {Ατ Ταμπαράνι στο αλ Μου’τζαμ αλ Αουσατ, νο.6026. Αυθεντικό από τον Σέηχ αλ Αλμπάνι, στο Σαχίχ αλ Τζάμι 176}
Το να χαροποιείς τον αδελφό σου η την αδελφή σου είναι από τις πράξεις που ευχαριστούν τον Ύψιστο.
Ο Ιμπν Όμαρ ρώτησε τον Απόστολο του Αλλάχ صلى الله عليه وسلم : «Απόστολε του Αλλάχ, ποιος είναι ο πιο αγαπητός από τους ανθρώπους στον Αλλάχ και ποια πράξη είναι η πιο αγαπητή στον Αλλάχ; Ο Απόστολος του Αλλάχ صلى الله عليه وسلم απάντησε:
«Ο πιο αγαπητοί από τους ανθρώπους στον Αλλάχ, τον Ύψιστο, είναι αυτοί που ωφελούν (κάνουν καλό) περισσότερο τους ανθρώπους. Και η αγαπημένη πράξη από τις πράξεις για τον Αλλάχ, τον Ύψιστο, είναι: να προσφέρεις χαρά στον Μουσουλμάνο, να τον απαλλάσσεις από στενοχώρια, να του πληρώνεις το χρέος του, η να ικανοποιείς την πείνα του (να δίνεις τροφή σε αυτόν που δεν έχει να φάει). Και το να περπατώ μαζί με έναν αδελφό, βοηθώντας τον στις ανάγκες του είναι πιο αγαπητό σε εμένα από το να κάτσω απομονωμένος για ένα μήνα σε αυτό το Τζαμί (της Μεδίνας) για λατρεία (Ιτικαάφ). Και όποιος συγκρατεί την οργή του, ο Αλλάχ θα αποκρύψει τα λάθη του. Και όποιος κρύβει τον εκνευρισμό του (πιο σωστά όποιος συγκρατεί τα χέρια του από το να βιαιοπραγήσει) σε περιπτώσεις που υπερέχει σε δύναμη, τότε ο Αλλάχ θα γεμίσει την καρδιά του με ελπίδα (σωτηρίας) για την Ημέρα της Κρίσης. Και όποιος περπατά με τον αδελφό του για να τον βοηθήσει στις ανάγκες του, τότε ο Αλλάχ θα σταθεροποιήσει τα πόδια του την Ημέρα εκείνη (Ημέρα της Κρίσης) οπου τα πόδια θα γλιστράνε (πέφτοντας στην Κόλαση). Και (να θυμάσαι): Η άσχημη συμπεριφορά χαλάει τις ενάρετες πράξεις έτσι όπως το ξύδι χαλάει το μέλι» Ασ-Σαχίχα» του Σέηχ αλ Αλμπάνι, νο. 906
Γενικότερα οποιαδήποτε μορφή καλοσύνης προς τους ανθρώπους, ακόμα και σε αυτούς που δεν είναι Μουσουλμάνοι:
وَقُولُوا لِلنَّاسِ حُسْنًا
«Και μίλα με καλοσυνάτο τρόπο στους ανθρώπους;» {Κοράνι 2:83}
Ο Άμπντάλλαχ Ίμπν Άμρ όταν έσφαξε ένα πρόβατο ρώτησε τον υπηρέτη του:
عن عبد الله بن عمرو رضي الله عنهما، أَنَّهُ ذُبِحَت لَهُ شاةٌ فَجَعَلَ يَقُولُ لِغُلَامِهِ أَهْدَيْتَ لِجَارِنَا الْيَهُودِيِّ؟ أَهْدَيْتَ لِجَارِنَا الْيَهُودِيِّ؟ سَمِعْتُ رسول الله صلى الله عليه وسلم يقول: (مَا زَالَ جِبْرِيلُ يُوصينى بِالْجَارِ حَتى ظَنَنتُ أنه سَيَورِثُه)
«Έστειλες λίγο κρέας στον Εβραίο γείτονα μας; Άκουσα τον Προφήτη να λέει ότι «ο Γαβριήλ δεν σταμάταγε να μου τονίζει τα δικαιώματα του γείτονα μου, μέχρι να φτάσω σε σημείο να σκέπτομαι ότι θα με κληρονομούσε» {Αλ Ιρουά, νο. 891}
Ο πιστός και η πιστή του Ισλάμ πρέπει να αποτελούν πηγή χαράς για τους ανθρώπους γύρω του, είτε Μουσουλμάνοι είτε μη Μουσουλμάνοι.
Πρέπει να έχετε συνδεθεί για να σχολιάσετε.