الحمد لله رب العالمين، وصلى الله وسلم على نبينا محمد وعلى آله وأصحابه أجمعين، أما بعد
Στη ζωή του ο άνθρωπος πραγματοποιεί διάφορα ταξίδια. Άλλα είναι ταξίδια αναψυχής, τουρισμού και εξερεύνησης, κι άλλα, αναγκαία ταξίδια επιβίωσης ή μετανάστευσης. Σε κάθε περίπτωση, αφήνει πίσω το σπίτι του και ξοδεύει τα χρήματά του για να ικανοποιήσει προσωπικές, επίγειες ανάγκες και επιθυμίες. Αυτές οι διαδρομές, όσο μακρινές κι αν είναι, παραμένουν στο πεδίο της σάρκας, όχι του πνεύματος.
Το ετήσιο προσκύνημα στη Μέκκα, το Χάτζ, είναι μια εμπειρία που υπερβαίνει όλα τα παραπάνω. Δεν πραγματοποιείται για να ικανοποιηθούν γήινες επιθυμίες, αλλά αποτελεί ένα ταξίδι αφοσίωσης, με μοναδικό σκοπό την υπακοή και την αγάπη προς τον Δημιουργό. Μόνο όποιος αγαπά αληθινά τον Θεό μπορεί να προετοιμαστεί και να ανταποκριθεί σε αυτό το κάλεσμα. Όποιος αναχωρεί για το Χάτζ, αφήνοντας οικογένεια, συγγενείς, εργασία και δαπανώντας χρήματα για την εκπλήρωση αυτής της υποχρέωσης, υπομένοντας τις δυσκολίες με υπομονή και ταπεινότητα, φανερώνει ξεκάθαρα την αγάπη που φωλιάζει στην καρδιά του για τον Ύψιστο ο οποίος λέει «και προκήρυξε προσκαλώντας τους ανθρώπους για το Χάτζ, το Προσκύνημα. Θα σου φτάσουν πεζοί ή πάνω σε κάθε ισχνό ζώο (καμήλα) από το μεγάλο ταξίδι – από κάθε βαθύ κι απομακρυσμένο δρόμο.» (Κοράνι 22:27)
Οι εξωτερικές πράξεις λατρείας στο Ισλάμ διακρίνονται σε δύο βασικές κατηγορίες. Στις σωματικές, όπως η προσευχή και η νηστεία, που ενεργοποιούν το σώμα και στις χρηματικές, όπως η υποχρεωτική ελεημοσύνη (Ζακαάτ) και η εθελοντική φιλανθρωπία. Και οι δύο κατηγορίες στηρίζονται στην πίστη και στην εσωτερική καλλιέργεια του πιστού. Είναι άκυρες όταν εκτελούνται μηχανικά, χωρίς πνεύμα. Η υπεροχή του Χάτζ έγκειται στο ότι συνδυάζει και τις δύο. Σωματική και χρηματική λατρεία.
Τα τελετουργικά του Χάτζ, ο γύρος της Κάαμπα, το περπάτημα μεταξύ Σαφα και Μάρουα, η πορεία προς τη Μίνα, το όρος Άραφα και τη Μουζντάλιφα, καλλιεργούν υπομονή, αυτοέλεγχο, ταπεινότητα και υπακοή, όπως και η προσευχή. Παράλληλα ο προσκυνητής δαπανά από τα χρήματά του για χάρη του Ύψιστου, για τη θυσία και τις ανάγκες του προσκυνήματος. Όπως προσφέρει ελεημοσύνη, έτσι προσφέρει και στο προσκύνημα, με μοναδικό αποδέκτη τον Δημιουργό. Όλα τα τελετουργικά του Χάτζ προέρχονται από την παράδοσή του Προφήτη Αβραάμ عليه السلام
Ο προσκυνητής έχει το προνόμιο να προσεύχεται στο Μεγάλο Τζαμί της Μέκκας (Αλ Μάστζιντ αλ Χάραμ), προς το οποίο κάθε Μουσουλμάνος στρέφεται για να προσευχηθεί. Οι προσευχές σε αυτό το Τζαμί υπερέχουν σε αξία κάθε άλλης προσευχής, οπουδήποτε στον κόσμο. Ο Προφήτης Μουχάμαντ (صلى الله عليه وسلم) είπε: «Μία προσευχή στο Απαράβατο Τζαμί ισοδυναμεί με 100.000 προσευχές σε οποιοδήποτε άλλο Τζαμί.» (Μισκάτ αλ-Μασαμπίχ, τόμος 1, σελ. 140)
Ο απόλυτος στόχος του προσκυνητή είναι τα δύο μεγάλα δώρα που υπόσχεται ο Ύψιστος μέσω του Χάτζ: Κάθαρση από τις αμαρτίες και αιώνια διαμονή στον Παράδεισο
Ο Προφήτης (صلى الله عليه وسلم) είπε: «Όποιος κάνει το προσκύνημα χωρίς να διαπράξει απρέπεια ή παρακοή, θα επιστρέψει καθαρός από αμαρτίες, όπως ήταν την ημέρα που τον γέννησε η μητέρα του.» (Μπουχάρι, 596). Επίσης ανέφερε: «Η ανταμοιβή για ένα Χάτζ που έγινε αποδεκτό από τον Αλλάχ είναι ο Παράδεισος.» (Ριάντ-ους-Σαλιχίν, νούμερο 615)
Ένα αποδεκτό Χάτζ έχει μόνιμο αποτύπωμα στη ζωή του πιστού. Προκαλεί πνευματική αναγέννηση και ριζική αλλαγή τρόπου ζωής. Αν δεν υπάρξει αλλαγή, τότε το Χάτζ ήταν απλά μια τυπική, μηχανική διαδικασία, χωρίς πνεύμα και τότε η ζημιά είναι μεγάλη.
Κάθε χρόνο περίπου τρία εκατομμύρια Μουσουλμάνοι από κάθε γωνιά του πλανήτη, από κάθε φυλή και χώρα, συναντιούνται στη Μέκκα. Αυτό υπενθυμίζει και διδάσκει πως οι διαφορές χρώματος, φυλής, χώρας και άλλων βιολογικών χαρακτηριστικών δεν έχουν καμία απολύτως σημασία. Όλοι ανήκουμε στην ανθρώπινη φυλή, με έναν Θεό, που έδωσε έναν τρόπο ζωής για όλους, το Ισλάμ, την θρησκεία των Προφητών και των Αποστολών.
Το Χάτζ διδάσκει πως οι πολιτικές διαιρέσεις και τα εθνικά κράτη με τις σημαίες και τους ύμνους τους δεν πρέπει να υπερτερούν της ενότητας του Ισλαμικού έθνους, της Ούμμα. Ο εθνικισμός που οδηγεί σε ανταγωνισμό και μίσος είναι ασύμβατος με το πνεύμα του Χάτζ και καταδικάζεται αυστηρά στο Ισλάμ. Η αγάπη για την πατρίδα είναι φυσική, όμως δεν πρέπει να οδηγεί σε αδικία εις βάρος των άλλων. Ο Προφήτης (صلى الله عليه وسلم) είπε: «Όποιος πεθαίνει για το λάβαρο του φυλετισμού ή καλεί στον φυλετισμό, έχει πεθάνει σε κατάσταση Τζαχιλίγια (προϊσλαμικής άγνοιας).» (Μούσλιμ, νούμερο 1850)
Παρακάτω ακολουθεί μια ηχητική παρουσίαση για τα τελετουργικά του Χάτζ και της Ούμρα, καθώς και για το πώς αυτά προσφέρονται
Είθε ο Ύψιστος να μας ευλογήσει, ώστε τουλάχιστον μία φορά στη ζωή μας να πραγματοποιήσουμε το αποδεκτό Χάτζ, με αληθινή πίστη και έργα.