الحمد لله رب العالمين، وصلى الله وسلم على نبينا محمد وعلى آله وأصحابه أجمعين، أما بعد
Στην ιστορία της Ούμμα, υπήρξαν άνδρες που όχι μόνο μετέφεραν τη γνώση, αλλά την έντυσαν με θεοσέβεια, με επίγνωση, με ντροπή και μετάνοια μπροστά στον Δημιουργό. Ένας απ’ αυτούς ήταν ο Ιμάμης Άχμαντ ιμπν Χάνμπαλ رحمه الله ο λόγιος της Σούννα, ο υπομονετικός στις δοκιμασίες, ο ακλόνητος στην αλήθεια.
Το παρακάτω ποίημα δεν γράφτηκε απ’ τον ίδιο, αλλά είναι εκείνο που άκουσε και συγκλονίστηκε, όπως αναφέρουν ορισμένες πηγές. Πρόκειται για μια ποιητική ωδή που εκφράζει την αγωνία του πιστού ενώπιον της αδυναμίας του να ανταποκριθεί στην ευθύνη του Ισλάμ, τη συντριβή μπροστά στην παρουσία του Κυρίου του και τη λαχτάρα για συγχώρεση, παρά το πλήθος των αμαρτημάτων.
Μέσα από στοχασμούς για τον θάνατο, τον τάφο, τη ζυγαριά των πράξεων και τη λογοδοσία, οι στίχοι καθρεφτίζουν την ουσία της θεοσέβειας και της αληθινής μετάνοιας, εκείνης που δεν αρκείται σε λόγια, αλλά τρέμει μπροστά στο ενδεχόμενο της απόρριψης από τον πιο Ελεήμονα.
Το ποίημα δεν απευθύνεται μόνο στους αμαρτωλούς (δηλαδή σε όλους εμάς), αλλά και σε κάθε καρδιά που έχει “μαλακώσει” από τη ενθύμηση του Αλλάχ. Είναι μια πρόσκληση σε αυτοκριτική, σε επίγνωση, σε αληθινή μετάνοια.
Το ποίημα:
Μετάφραση:
-
Εάν ο Κύριος μου με ρωτήσει: «Αισθάνεσαι καμία ντροπή όταν με παρακούς
-
Κρύβεις τις αμαρτίες σου από την δημιουργία μου (τον κόσμο) και με αμαρτίες έρχεσαι σε Εμένα»
-
Πως θα απαντήσω; Αλλοίμονο σε εμένα, και ποιος θα με προστατέψει;
-
Συνηθίζω, πότε-πότε, να απασχολώ την ψυχή μου με ελπιδοφόρες σκέψεις
-
Και ξεχνώ τι θα ακολουθήσει μετά τον θάνατο και τι θα ακολουθήσει μετά που θα με σκεπάσουν
-
Λες και μου έχει εγγυηθεί αιωνία (επίγεια) ζωή και ότι ο θάνατος δεν θα με πλησιάσει
-
Και όταν ο δυνατός λήθαργος του θανάτου με αρπάξει ποιος θα με προστατέψει;
-
Είδα τα πρόσωπα, είναι κανένα από αυτά αυτό που θα με απελευθερώσει;
-
Θα ρωτηθώ σχετικά για το τι ετοίμασα στη ζωή μου έτσι ώστε να σωθώ (την Ημέρα της Κρίσης).
-
Και πως άραγε θα απαντήσω από την στιγμή που εγκατέλειψα την θρησκεία μου (τρόπος ζωής) – (Ισλάμ);
-
Αλλοίμονο μου ! Δεν άκουσα τον λόγο του Αλλάχ που με καλούσε;
-
Δεν άκουσα το μήνυμα των (Κορανικών) κεφαλαίων «Καάφ» και «Για Σίν» (και γενικά όλο το μήνυμα του Κορανίου);
-
Δεν άκουσα για την Ημέρα της συνάθροισης, της μάζωξης και την Ημέρα της Κρίσης;
-
Δεν άκουσα τον κύρηκα του θανάτου που με προσκάλεσε και με κάλεσε;
-
Γιαυτό, Ω Κύριε μου, (είμαι) ο σκλάβος σου, μετάνιωσα, ποιος λοιπόν θα μου παραχωρήσει καταφύγιο;
-
Παρα μόνο ένας Κύριος, με εκτεταμένη συγχώρεση που θα με οδηγήσει στην αλήθεια
-
Ήρθα σε εσένα (με συγχώρεση) γιαυτό ευσπλαχνίσου με και κάνε την πλάστιγγα της ζυγαριάς μου βαριά (με καλές πράξεις)
-
Και ελάφρυνε μου (από την δυσκολία) τον λογαριασμό μου, Εσύ Είσαι ο Καλύτερος στον λογαριασμό
Αναλογίσου, αν αυτά τα λόγια έκαναν τον μεγάλο Ιμάμη Άχμαντ ιμπν Χάνμπαλ رحمه الله να δακρύσει, τότε εγώ κι εσύ τι πρέπει να νιώσουμε; Πώς πρέπει να σταθούμε ενώπιον του Κυρίου μας;