الحمد لله رب العالمين، وصلى الله وسلم على نبينا محمد وعلى آله وأصحابه أجمعين، أما بعد
Ο άνθρωπος της σύγχρονης εποχής ζει σε έναν κόσμο όπου η ροή της πληροφορίας είναι ασταμάτητη και οι φωνές που τον περιβάλλουν είναι πολλές, δυνατές και συχνά αντιφατικές. Από τη μία πλευρά, ιδεολογίες που εμφανίζονται και χάνονται, υπόσχονται λύσεις αλλά σύντομα αποδεικνύονται κενές. Από την άλλη, θρησκείες και φιλοσοφικά ρεύματα ανθρώπινης επινόησης, που διαμορφώθηκαν μέσα στον χρόνο, έχουν χάσει την αρχική τους αγνότητα και αυθεντία. Σε όλα αυτά προστίθεται ένας ασταμάτητος καταιγισμός μεταβαλλόμενων αξιών και η εντύπωση ότι η αλήθεια είναι ρευστή, προσωπική και υποκειμενική. Γίνεται εύκολα κατανοητό γιατί τόσοι άνθρωποι αισθάνονται χαμένοι.
Μέσα σε αυτόν τον θόρυβο, υπάρχει όμως μία πίστη, ένας αποκεκαλυμμένος τρόπος ζωής, που δεν επιχειρεί να «προσαρμοστεί» στις εκάστοτε τάσεις ούτε να ακολουθήσει την αστάθεια της ανθρώπινης γνώμης. Μία πίστη που στέκεται ακλόνητη εδώ και αιώνες και που, για όσους τη γνωρίσουν, ταιριάζει απόλυτα με τις βαθύτερες ανάγκες του ανθρώπου. Αυτή η πίστη είναι το Ισλάμ.
Το Ισλάμ, πέρα από τη θεοπνευστία του, ξεχωρίζει γιατί δεν συγκρούεται με την ανθρώπινη φύση, τη λεγόμενη φίτρα, αλλά την επιβεβαιώνει και την ολοκληρώνει. Η φίτρα (αραβικά) είναι η φυσική προδιάθεση με την οποία δημιούργησε ο Ύψιστος κάθε άνθρωπο. Η έμφυτη αναγνώριση του Δημιουργού μέσα από τον Μονοθεϊσμό (Ταουχίντ), η κλίση προς την αλήθεια και η ανάγκη για έναν ανώτερο σκοπό.
Ο Προφήτης Μουχάμαντ صلى الله عليه وسلم είπε: «Κανένα παιδί δεν γεννιέται παρά μόνο πάνω στη φυσική προδιάθεση (φίτρα – Ισλάμ). Έπειτα, οι γονείς του είναι αυτοί που (το αλλοιώνουν το παιδί από την φυσική του τάση), το κάνουν Ιουδαίο ή Χριστιανό ή Ζωροάστρη.» {Μπουχάρι, νο. 1358 – Μούσλιμ, νο. 2658}
Ακόμη και εκείνοι που δηλώνουν άθεοι, συχνά αναζητούν ένα βαθύτερο νόημα, παλεύοντας να εξηγήσουν την τάξη και την πολυπλοκότητα της δημιουργίας. Όσοι ασπάζονται τον κοσμικισμό δυσκολεύονται να αποκόψουν πλήρως τη ζωή τους από την πνευματική διάσταση, ενώ οι θιασώτες του μοντερνισμού που θεωρούν ότι η αλήθεια μεταβάλλεται με τον χρόνο έρχονται αντιμέτωποι με το υπαρξιακό κενό που αφήνει η απουσία σταθερών αρχών.
Αν παρατηρήσουμε προσεκτικά τον σύγχρονο κόσμο, θα δούμε τέσσερις κυρίαρχες αφηγήσεις που συγκρούονται ευθέως με την ανθρώπινη φίτρα.
Αθεϊσμός: Η θεωρία ότι δεν υπάρχει Δημιουργός, ότι η ύπαρξή σου είναι τυχαία και ότι δεν υπάρχει κανένας ανώτερος σκοπός. Όλα θεωρούνται ρευστά και χωρίς απόλυτη αξία. Όμως η ψυχή αρνείται να δεχθεί ότι η ζωή της είναι ένα τυχαίο ατύχημα χωρίς νόημα.
Κοσμικισμός: Η αντίληψη ότι η θρησκεία δεν έχει θέση στη δημόσια και καθημερινή ζωή. Σε καλεί να κρατάς την πίστη σου περιορισμένη στο σπίτι ή στον χώρο λατρείας. Όμως η καρδιά ζητά μια σταθερή αναφορά που να διαπερνά κάθε πτυχή της ύπαρξης.
Μοντερνισμός: Η πεποίθηση ότι η αλήθεια και η ηθική μεταβάλλονται ανάλογα με τα γούστα και τις τάσεις της μάζας, χωρίς κάτι απόλυτο και σταθερό. Όμως η συνείδηση αναζητά σταθερότητα, γνωρίζοντας ότι χωρίς ακλόνητες αρχές όλα καταρρέουν.
Αμφιβολία, σκεπτικισμός και μηδενισμός: Σε ωθούν να ζεις μέσα στην αβεβαιότητα, να θεωρείς ότι δεν υπάρχει οριστική απάντηση. Όμως η φίτρα λαχταρά βεβαιότητα, καθοδήγηση και καθαρότητα.
Η αποκάλυψη του Ισλάμ δεν έρχεται για να επιβάλει κάτι ξένο, αλλά για να ανασύρει αυτό που ήδη υπάρχει βαθιά μέσα στον άνθρωπο. Ο Ύψιστος λέει στο Κοράνι:
«Στρέψε το πρόσωπο σου προς την αληθινή Μονοθεϊστική θρησκεία, (μακριά από τις ψεύτικες). Είναι η φύτρα (φυσική κατάσταση Μονοθεϊστικής πίστης) με την οποία ο Αλλάχ έπλασε το ανθρώπινο γένος. Καμιά αλλαγή να μην υπάρξει στη δημιουργία και θρησκεία του Αλλάχ (Μονοθεϊσμός – Ισλάμ). Αυτή είναι η αληθινή Θρησκεία. Κι όμως οι πιο πολλοί από τους ανθρώπους δεν καταλαβαίνουν. Κατευθυνθείτε προς Αυτόν μετανοιωμένοι και φοβηθείτε Τον. Τηρείτε τακτικά τις προσευχές και μην είστε απ’ αυτούς που αποδίδουν συνεταίρους στον Αλλάχ (πολυθεϊστές, παγανιστές, ειδωλολάτρες). Σαν και αυτούς που έχουν διαχωρίσει τη θρησκεία τους (οι οποίοι δεν στέκονται στον Μονοθεϊσμό) και έγιναν αιρετικοί. Κάθε ομάδα της αίρεσης/σέκτας τους καυχιούνται για το δόγμα τους (πεποιθήσεις αίρεσης/κακοδοξίες)» {Κοράνι 30: 30-32}
Η φίτρα δεν είναι ένα «λευκό χαρτί» που περιμένει να γραφτεί από την κοινωνία, είναι ήδη σφραγισμένη από τον Δημιουργό με τη δική Του γνώση και καθοδήγηση. Όταν ο άνθρωπος γνωρίσει το Ισλάμ, συχνά αισθάνεται ότι δεν μαθαίνει κάτι νέο, αλλά ότι ανακαλύπτει κάτι που η ψυχή του γνώριζε εξαρχής, μια αλήθεια που είχε καλυφθεί από στρώματα παρανόησης, προκατάληψης και πλάνης.
Το Ισλάμ δεν απαιτεί τυφλή δίχως γνώση αφοσίωση. Αντίθετα, καλεί τον άνθρωπο να παρατηρήσει, να συλλογιστεί και να στοχαστεί. Η υποταγή στον Αλλάχ προκύπτει μέσα από την ειλικρινή αναγνώριση της αλήθειας, όχι από κοινωνική πίεση ή συναισθηματικό εκβιασμό. Όταν η αλήθεια στέκεται μπροστά μας, η καρδιά δεν χρειάζεται καταναγκασμό χρειάζεται ειλικρίνεια.
«Δεν υπάρχει καταναγκασμός (σε κανέναν για να μπει) στη θρησκεία (το Ισλάμ). Πράγματι, η αλήθεια (και η καθοδήγηση) ξεχώρισε φανερά από την πλάνη (και την απιστία)» {Κοράνι 2:256}
Ο άνθρωπος βρίσκεται ανάμεσα σε δύο φωνές. Την κακοφωνία του κόσμου και τη φωνή της αλήθειας. Ο θόρυβος του κόσμου σε αποσπά και σε μπερδεύει, ενώ η φωνή της φίτρα σου σε καλεί στον Δημιουργό σου. Αν σιγάσεις τον θόρυβο και ακούσεις πραγματικά τη φίτρα σου, θα διαπιστώσεις ότι δεν σε καλεί στον αθεϊσμό ή στην αβεβαιότητα, αλλά στον Έναν Δημιουργό, Εκείνον που σε έπλασε, σε γνωρίζει και σου έστειλε το Ισλάμ ως την απάντηση που η καρδιά σου πάντα αναζητούσε.