Ελληνίδες που ασπαστήκαν το Ισλάμ – Η ιστορία της Λίνας.

Ακολουθεί η ιστορία της αδελφής μας Λίνας για το πως ασπάστηκε το Ισλάμ. Παραθέτω την ιστορία έτσι όπως μου την έστειλε η αδελφή μας. Στο τέλος της ιστορίας παραθέτω και το ηλεκτρονικό μήνυμα σε φωτογραφία.

«Στο ονομα του Αλλαχ, του Παντελεημονος, του Πολυεσπλαχνου

Ειρηνη, ελεος, και η ευλογια του Θεου μαζι σας.

 Με την βοηθεια του Θεου, θα ηθελα να σας πω την ιστορια πως εγινα μουσουλμανα και τι σημαινει η θρησκεια μου, το Ισλαμ για μενα.

Το ονομα μου εινα Λινα και ειμαι Ελληνιδα, νεα μουσουλμανα. Για εμενα ο Θεος, απο τοτε που ημουν παιδι, ηταν ο Αγιος Πατερας μας, ειχα ενα βαθυ, δυνατο συναισθημα, αγαπης, στοργης. Θυμαμαι παντα τον εαυτο μου, να ζηταει στις προσευχες μου να με οδηγησει στον δικο του δρομο.

Σαν πρωην Ορθοδοξη, διδαχτηκα απο την πολυαγαπημενη μου οικογενεια, πως να ειμαι καλη Χριστιανη, αλλα κατι βαθια μεσα στην καρδια μου, μου ελεγε οτι τα περισσοτερα απο αυτα ηταν λανθασμενα, ηταν ψευτικα.

Την προσευχη μου, προτιμουσα να την κανω στο σπιτι, παρα στην εκκλησια και τωρα ως μουσουλμανα, ο Θεος μου επιτρεπει να πηγαινω στο Τζαμι, αλλα ειναι καλυτερο την καθημερινη μου προσευχη να την κανω στο σπιτι.

Την εξομολογηση, πραγματικα την ενιωθα σαν μια κουβεντα, ποτε δεν ενιωσα στην καρδια μου οτι ενας καλος, πιστος ιερεας θα ηταν ικανος να με συγχωρεσει.

Στην ηλικια των 20, πηγα να εξομολογηθω για πρωτη φορα στην εκκλησια, για να συγχωρεθουν τα αμαρτηματα μου. Πρωτα, χωρις κανενας να μου το πει, απλα ενιωσα οτι ηταν το σωστο, προσευχηθηκα στον Θεο, και μετα μιλησα στον ιερεα, αλλα ποτε σεν ενιωσα ανετα.

Ο ιερεας μου ειχε πει, οτι το μονο που μπορουσε να κανει, ειναι να προσευχηθει για εμενα, για να με συγχωρεσει ο Θεος, αλλα και αυτο ακομα ηταν αβεβεαιο οτι με την βοηθεια του ιερεα οτι θα συγχωρενομουνα, μονο εαν ηθελε ο Θεος θα συγχωρενομουνα, και θα το ενιωθα μεσα στην καρδια μου.

Τι λεει το Ισλαμ: Ακριβως το ιδιο, οτι μονο ο Θεος, μπορει να σε συγχωρεσει και κανενας αλλος, και ο Θεος, δεν χρειαζεται διαμεσολαβητη.

Προσκυνωντας και προσευχομενη μπροστα στις εικονες, για μενα τα ατομα που αποκαλουν αγιους, δεν σημαινε κατι, παντα ελεγα οτι μονο ο Θεος ειναι Αγιος, και κανενας αλλος, απλα αυτα τα ατομα ειναι πολυ καλοι θρησκευομενοι, που αγαπουσαν πολυ τον Θεο, και προτιμησαν να δωσουν την ζωη τους για τον Θεο, πραγματικα ποσο καλο παραδειγμα ειναι αυτο, εαν καποιος διαβασει μια βιογραφια αυτων των ανθρωπων, ποτε δεν αποκαλεσαν τους εαυτους τους αγιους, μονο τον Θεο.

Σας παρακαλω, επιτρεψτε μου να σας πω ενα περιστατικο, 1 μερα, εκλεγα τοσο πολυ μπροστα απο την εικονα, γιατι μια εσωτερικη φωνη, μου ελεγε οτι ειναι αμαρτια να προσκυναω εικονες, απο την αλλη σκευτομουνα, το πως εχω αναθρεφτει, και οτι θα ημουν ανυπακουο παιδι στα ματια των γονιων μου.

Οταν εβλεπα τους μουσουλμανους, να προσευχονται, και ποσο βαθια θρησκευομενα ατομα ητανε, ενιωθα ποσο αληθινη ηταν η πιστη τους. Ενιωθα ευτυχισμενη, χωρις να ξερω το γιατι, νομιζα οτι ηταν παιδικο συναισθημα και το αφησα.

Τα χρονια περασαν, και το 2004 κατι ξεκινηζε να αλλαζει. Στην δουλεια μου καθημερινα συναναστρεφομαι με πολλους πολλους ανθρωπους, ετσι για 2 ολοκληρα χροναι ειχα, επαφη με γεννημενες μουσουλμανες, σας παρακαλω, μην νομιζετε, ποτε απο μονες τους δεν μου μιλησαν για το Ισλαμ.

Αλλα καθε φορα που τις εβλεπα ξανα ενιωθα το συναισθημα της ευτυχιας που αγγιζε την καρδια μου, την ψυχη μου. Μπορει καποιος να πει οτι ηταν πολυ καλα ατομα, αλλα δεν ηταν μονο αυτο, ενιωθα πολυ κοντα σε αυτες. Ετσι ξεκινησα να κανω ερευνα για την Ορθοδοξια- Ισλαμ.

Ειχα το δικαιωμα να ψαξω και να μαθω για την προηγουμενη μου θρησκεια, και επειτα για το Ισλαμ, αλλα οσες προσπαθειες και να εκανα, παντα το Ισλαμ, μου εδινε, για καθε ερωτηση, συγκεκριμενη, λεπτομερη, καθαρη απαντηση.

 Το 2008, ο Θεος, μου εφερε στον δρομο μου, ενα πολυ καλο, ατομο, γεννημενο μουσουλμανο.

Πραγματικα απο τοτε, ο Θεος, αρχιζε και ανοιγε τον δρομο μου. Μια μερα, εντελως τυχαια, συναντησα μια μουσουλμανικη οικογενεια, ηταν οι 2 κορες, και η μητερα τους. Βρηκα την ευκαιρια να τους ρωτησω κατι για το Ισλαμ, αλλα δυστυχως δεν ηξεραν πως μπορουσαν να με βοηθησουνε.

Και ποτε δεν προκειται να ξεχασω την μητερα τους, παρ’ολο που δεν ηξερε Αγγλικα, ηρθε κοντα μου, με κοιταγε με τρυφεροτητα βαθια μεσα στα ματια, μου χαιδεψε στοργικα το δεξι μου μαγουλο και τα ματια της γεμισαν με δακρυα, χωρις να πει μια λεξη, εφυγε.

Δοξα τον Θεο, ο Θεος με βοηθησε και γνωρησα καλους μουσουλμανους, που μου εδωσαν το Ιερο Κορανι, και βιβλια, αλλα η ευτυχια μου πολυ γρηγορα μετατραπηκε σε δυστυχια. 2 φιλες μου, ειπαν τα παντα στους γονεις μου, οτι θελω να γινω μουσουλμανα, και τα επομενα 3 χρονια, ειχα πολλες πολλες δυσκολιες, απειλες, με καταριοντουσταν, μου μιλουσαν και μου συμπεριφεροντουσταν πολυ πολυ ασχημα.

Μου πηραν τα βιβλια μου, για λιγο χρονικο διαστημα το διαβατηριο μου, μετα απο λιγους μηνες μου το ξαναεπριστρεψανε. Εκανα οτι καλυτερο μπορουσα για να εχω γαληνη μεσα στο σπιτι μου.

Ετσι, στις 15/03/2010, ειπα κρυφα την Σαχαντα μου, ποτε δεν προκειται να ξεχασω το συναισθημα, γεννηθηκα ξανα, ενιωσα την καρδια μου, την ψυχη μου, τοσο τοσο καθαρες και αγνες.

Πριν λιγες ημερες, οι γονεις μου βρηκαν το Ιερο Κορανι και βιβλια που αναφεροντουσταν στην ζωη του Προφητη μας Μοχαμμεντ ( ειρηνη και ευλογια σ’αυτον). Για δευτερη φορα ειπα στην οικογενεια μου, ποσο αγαπω το Ισλαμ, οτι το Ισλαμ ηταν πιο κοντα σε μενα, και οτι ηταν δικη μου αποφαση, κανεις δεν με πιεσε να γινω μουσουλμανα.

Η μητερα μου επαθε νευρικο κλονισμο, δεν μπορουσα να πιστεψω οτι ξανα οι γονεις μου, θα μου συμπεριφεροντουσταν και θα μου μιλουσαν τοσο τοσο ασχημα.

Μετα απο πολλες ντουα, απο μουσουλμανους και τους περισσοτερους χωρις να τους ξερω προσωπικα, και τους λεω ενα βαθυ ευχαριστω και μετα απο τις δικες μου προσευχες, ο Θεος με βοηθησε μεσα σε μια εβδομαδα να εχω ξανα γαληνη μεσα στο σπιτι μου, και να σταματησουν οι μεγαλες φασαριες.

Με δεχτηκαν, αλλα ντρεπονται για μενα, αλλα πραγματικα δεν με απασχολει, γιατι δεν ειμαι κανενας εγκληματιας, προσπαθω να αγαπω τον Θεο, και να ειμαι σωστη πιστη του, γιατι του χρωσταω ολη την ζωη και την υπαρξη μου.

Αλλα πιστευω οτι ολα αυτα, ηταν τεστ απο τον Θεο, τιποτα δεν θα γινοτανε, εαν ο Θεος δεν επετρεπε να συμβει.

Ειμαι πολυ περηφανη που ειμαι μουσουλμανα, παντα ευχαριστω τον Θεο, που με βοηθησε και ηρθα στον δρομο του, τελευταια ευχαριστω τον Θεο, που εχω λιγους και καλους μουσουλμανους στο πλευρο μου, ο Θεος να σας ευλογει.»

 

Ετικέτες: , , , , , , , ,

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

Αρέσει σε %d bloggers: