Η γλυκάδα της επίγειας ζωής είναι η πικρία της μετά θάνατον ζωής – حَلاوَةُ الدُّنْيَا مَرَارَةُ الآخِرَةِ

Άχμαντ Μ.Ελντίν – أحمد بن محيي الدين

الحمد لله رب العالمين، وصلى الله وسلم على نبينا محمد وعلى آله وأصحابه أجمعين، أما بعد

Ο Ουάχμπ Ίμπν Μουνάμπιχ παραθέτει την εξής ρήση:  

حَلاوَةُ الدُّنْيَا مَرَارَةُ الآخِرَةِ ، وَمَرَارَةُ الدُّنْيَا حَلاوَةُ الآخِرَةِ

«Η γλυκάδα της επίγειας ζωής είναι η πικρία της μετά θάνατον ζωής, και η πικρία της επίγειας ζωής είναι η γλυκάδα της μετά θάνατον ζωής» {Ίμπν Άμπι Ντούνια, στο «Αλ Τζού’ου», νούμερο. 231}

Μια εξαιρετική ρήση που αποδίδεται και στον Προφήτη μας صلى الله عليه وسلم. Ότι καλό, γλυκό και άνετο βιώνουμε σε αυτήν την επίγεια ζωή, πρέπει να προσέχουμε να μην είναι, ως αποτέλεσμα, κακό, πικρό και ζημιογόνο στην μετά θάνατον ζωή.  Ο Προφήτης صلى الله عليه وسلم είπε:  

حُفَّتِ الْجَنَّةُ بِالْمَكَارِهِ وَحُفَّتِ النَّارُ بِالشَّهَوَاتِ 

«Ο παράδεισος είναι περιτριγυρισμένος από δυσκολίες και η κόλαση είναι περιτριγυρισμένη από επιθυμίες (πάθη)» {Μούσλιμ, νο.2822}

Γιαυτο όποιος θέλει να είναι από τους κατοίκους του παραδείσου, τότε οφείλει να αγωνιστεί (Τζιχάντ) ενάντια στον εαυτό του.

Και όπως αναφέρει η ρήση, ισχύει και το αντίθετο. Τα προβλήματα, οι κακουχίες της ζωής, οι συμφορές και οι τραγωδίες ίσως είναι η πόρτα του πιστού για τον παράδεισο. Διαβάζουμε σε χαντίθ Κούντσι, τον Ύψιστο να λέει:

«Όταν δοκιμάζω τον δούλο Μου, από τους πιστούς, και αυτός με δοξάζει και είναι υπομονετικός σχετικά με αυτό το οποίο δοκιμάζεται, τότε θα σηκωθεί από το κρεβάτι του την ημέρα και θα είναι η κατάσταση του όμοια, έτσι όπως τον γέννησε η μητέρα του, καθαρός και δίχως αμαρτίες» {Ας Σαχίχα, νο. 2009}

والحمد لله رب العالمين، وصلى الله وسلم على نبينا محمد وآله وصحبه

Ετικέτες: , , , , ,

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.