Καθολικός Θεολόγος ρωτά για το Τζιχάντ – نصراني يسأل عن الجهاد

Άχμαντ Μ.Ελντίν – أحمد بن محيي الدين

 الحمد لله رب العالمين، وصلى الله وسلم على نبينا محمد وعلى آله وأصحابه أجمعين، أما بعد

Ερώτηση: 

Αγαπητέ Αχμάντ (αν μου επιτρέπεις τον ενικό), Είμαι Καθολικός Χριστιανός και υποψήφιος διδάκτοριας της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Στρασβούργου, αλλά έχω μια τρομερή αγάπη για τη γνώση του Ισλάμ ως θρησκεία και τρόπο ζωής και γι’ αυτό έχω αρχίσει τα 2 τελευταία χρόνια ν’ ασχολούμαι με μεγαλύτερη θέρμη με αυτό. Επίσης, έχω δει αρκετά βίντεο με διαλέξεις σου στο κανάλι σου στο YouTube και θα ήθελα να σταθώ σ’ ένα συγκεκριμένο, με τίτλο : «Το Τζιχάντ στο Ορθόδοξο Ισλάμ και το ψευτο Τζιχάντ των τρομοκρατών και εξτρεμιστών«. Θέλω να μου εξηγήσεις λίγο περισσότερο κάτι που δεν κατάλαβα σχετικά με το 2ο είδος του Τζιχάντ, το οποίο δεν το χαρακτηρίζεις αμυντικό, αλλά επιθετικό. Λες στη διάλεξή σου (20:43 στο βίντεο) : «Ο Ύψιστος διέταξε την πολεμική σύγκρουση, την επιθετική, για να εξυψωθεί η αλήθεια με τον Λόγο Του και να σταματήσει η ύπαρξη του πολυθεϊσμού και της απιστίας. Όχι για να σκοτωθούν αθώοι, όχι για να δημιουργηθεί χάος, όχι για να κατακτηθεί η εξουσία, όχι για να αρπαχτεί η δύναμη ή η καρέκλα. Αυτός είναι ο σκοπός, για να διαδοθεί η αλήθεια ή για να προστατευτεί η αλήθεια του Αλλάχ (Subḥānallāh)…Και αυτή η πολεμική σύγκρουση ορίζεται από το νόμιμο αρχηγό του κράτους, με οργάνωση στρατιωτών της χώρας, που μπορεί να ορίσει συνθήκη ειρήνης με τους μη μουσουλμάνους… Το επιθετικό Τζιχάντ θα γίνει μόνο σε αυτούς που δεν δέχονται το ισλαμικό κάλεσμα και σ’ αυτούς που αρνούνται τις ειρηνικές διαπραγματεύσεις». Μπορώ να καταλάβω το σκεπτικό του Τζιχάντ όπως το εξηγείς και πιστεύω πως αυτή είναι η οπτική υπό την οποία ερμηνεύεται στο Σουννιτικό Ισλάμ, αλλά έχω μια απορία. Διαβάζοντας το ιερό Κοράνιο, στη Σούρα Al-Baqarah 2:256, διαβάζω : «Η θρησκεία δεν επιβάλλεται. Ο ίσιος δρόμος ξεχωρίζει αρκετά από τον δρόμο της πλάνης». Εάν λοιπόν, η θρησκεία δεν επιβάλλεται, τότε για ποιο λόγο να υπάρχει το Τζιχάντ, έστω και με τις προϋποθέσεις που το ανέλυσες; Δέχομαι πως μπορεί ένα ισλαμικό κράτος να καλεί τους αλλόθρησκους στην λατρεία του Αλλάχ (Subḥānallāh) και στο ν’ ασπαστούν το Ισλάμ. Αλλά αν αυτοί αρνηθούν μη θέλοντας να εγκαταλείψουν την πίστη τους, όποια κ να είναι αυτή, τότε δεν μπαίνει σε εφαρμογή η Σούρα 2:256; Θέλω να πω δηλαδή πως το επιθετικό Τζιχάντ, δεν οδηγεί τελικά σ’ ένα είδους εξαναγκασμού στο ν’ ασπαστεί κάποιος το Ισλάμ; Ακόμα και αν μπει σ’ εφαρμογή η Σούρα At-Tawbah 9:29 («Να πολεμάτε ενταντίον τους, έως ότου όλοι πληρώσουν τον φόρο υποτέλειας και ταπεινωθούν»), όπου μιλάει για την Jizya, αυτό δεν είναι μια μορφή εξαναγκασμού; Αυτό που θέλω να μου εξηγήσεις είναι πως μπορούν να συμφιλιωθούν αυτές οι 2 έννοιες στο Ισλάμ. Δεν είναι αρκετό να προσπαθούν οι μουσουλμάνοι μέσω του τρόπου ζωής τους και του κηρύγματος να στρέψουν τους αλλόθρησκους προς τη θρησκεία του Ισλάμ, αντί να βασίζονται στο Τζιχάντ, ακόμα και αν αυτό γίνεται με τους κανόνες και τις προϋποθέσεις που αναλύεις στη διάλεξή σου; Θα το εκτιμούσα ιδιαίτερα αν μου εξηγήσεις αυτά τα πράγματα προκειμένου κι εγώ να καταλάβω καλύτερα την θρησκεία του Ισλάμ. Υ.Γ. : Για τα κορανικά εδάφια, χρησιμοποίηση το «Ιερό Κοράνιο» από τις εκδόσεις Κάκτος (2002). Σε χαιρετώ αδελφικά

Απάντηση: 

Καλησπέρα και ευχαριστώ για το μήνυμα σου. Προτού περάσω στην απάντηση του ερωτήματος, θέλω να διευκρινίσω το εξής:

Η λέξη Τζιχάντ βγαίνει από τις λέξεις Τζαάχαντα – Τζιχαάνταν, γλωσσολογικά δηλώνει την δυσκολία που αντιμετωπίζει κάποιος όταν αγωνίζεται για κάτι ενάρετο (την υπακοή προς τον Κύριο). Θεολογικά στο Ισλάμ σημαίνει το να αγωνίζεσαι εναντίον αυτών που φέρνουν εμπόδια στο να διαδοθεί η αλήθεια και η ορθή καθοδήγηση (Ισλάμ).

Το Τζιχάντ χωρίζεται σε πολλές κατηγορίες. Δεν έχει να κάνει μόνο με την πολεμική σύγκρουση. Για παράδειγμα υπάρχει το Τζιχάντ εναντίον του κακού εαυτού μας και το Τζιχάντ εναντίον του σατανά. Όταν όμως υπάρχει πολεμική σύγκρουση τότε είτε θα είναι αμυντικός η επιθετικός. Και στην μια και στην άλλη περίπτωση (ειδικά στον επιθετικό) δεν υπάρχει η πρόθεση της κατάκτησης της εξουσίας αλλά της εξάπλωσης της αλήθειας (Ισλάμ).

Όταν λοιπόν υπάρχει ο επιθετικός πόλεμος, με όλες τις νόμιμες προϋποθέσεις να είναι παρών τότε πριν την επίθεση υπάρχει το κάλεσμα στο Ισλάμ, εάν ο εχθρός ανταποκριθεί τότε δεν υπάρχουν περαιτέρω εχθροπραξίες και ο εχθρός γίνεται αδελφός μας.

Εάν αρνηθούν το Ισλάμ τότε οφείλουν να καταβάλουν κάθε έτος ένα χρηματικό πόσο το οποίο θα δηλώνει ότι είναι προστατευόμενο μέλος των Μουσουλμάνων (ποσό που είναι σύμφωνα με τις δυνατότητες του καθένα και εξαιρούνται οι γέροι, οι γυναίκες, τα παιδιά, οι ανήμποροι, οι άρρωστοι κτλ) καθώς επίσης θα δηλώνει την ελευθερία να πιστεύουν στο θρήσκευμα τους. Εάν αρνηθούν και αυτό τότε ο Μουσουλμάνος κυβερνήτης (και όχι καθένας αυθαίρετα η παραστρατιωτικά) προχώρα, εφόσον έχει την ικανότητα, στην πολεμική σύγκρουση, εκτός αν ο εχθρός επιθυμεί να συνάψει συνθήκη ειρήνης.

Το Ισλάμ είναι ένας ολοκληρωτικός τρόπος ζωής που φτιάχνει και “τρέχει” κοινωνίες και συστήματα για τον πολίτη. Από μια κοινωνία δεν μπορεί να λείπει το στρατιωτικό σύστημα. Είτε για αμυντικές καταστάσεις είτε για επιθετικές. Πρέπει όμως να δοθεί έμφαση στο γιατί και στο πότε γίνεται η επιθετική σύγκρουση στο Ισλάμ (δηλαδή καθόλου για συμφέροντα καθώς επίσης υπάρχει χώρος για ειρηνευτικές προσεγγίσεις).

Το Τζιχάντ το κηρύττει ο Μουσουλμάνος ηγέτης μιας Μουσουλμανικής χώρας με τον νόμιμο στρατό της χώρας αυτής. Όχι παραστρατιωτικά και παρακρατικά.   Κανένας άλλος δεν έχει δικαίωμα να κηρύξει Τζιχάντ ειδάλλως θα προκύψει χάος, αδικία κατά αθώων και τρομοκρατία. Έτσι όπως κάθε κράτος έχει το στρατό του για επιθετικές και αμυντικές ενέργειες, έτσι έχει τον Ισλαμικό στρατό μια Μουσουλμανική χώρα.

Αφού διευκρινίσαμε εισαγωγικά ορισμένα κομβικά σημεία περί Τζιχάντ, τώρα μπορούμε να δούμε το ερώτημα και να το απαντήσουμε:

Το εδάφιο στη Σούρα αλ-Μπακαρα αναφέρει, «δεν υπάρχει καταναγκασμός στη θρησκεία», δηλαδή κάποιος δεν μπορεί να αποδεχτεί την πίστη  εξαναγκαστικά. Η πίστη, όπως και εσύ γνωρίζεις, είναι κάτι που εισέρχεται με γνώση, αγάπη και θέληση στην καρδιά. Από εκεί και πέρα είναι διαφορετικό πράγμα η διάδοση της αλήθειας αυτής, έστω και αν οι ηττημένοι δεν την αποδέχονται ενδόμυχα.

Να σημειωθεί ότι το Ισλάμ προσφέρει στους Χριστιανούς και τους Ιουδαίους την επιλογή να κρατήσουν την θρησκεία τους και να ζουν κάτω από την εξουσία του Ισλάμ ως Άχλου Δίμμα (Διμμήτες), δηλαδή προστατευόμενα αλλόθρησκα μέλη μιας κοινωνίας.

Πιο συγκεκριμένα, ο Μουσουλμάνος δεν επιτρέπεται να προσηλυτίσει με την βία η καταναγκαστικά έναν αλλόθρησκο συμπολίτη του, δεν μπορεί να τον υποχρεώσει να ασπαστεί το Ισλάμ. Άλλο αυτό, και άλλο η διάδοση της αλήθειας σε ένα γενικό πλαίσιο μέσω επεκτατικών κατακτήσεων ενός χαλιφάτου η αυτοκρατορίας. Ένα στοιχείο το οποίο υπάρχει και στην Π. Διαθήκη, σε Προφήτες που πολέμησαν για χάρη του Θεού.

Να διευκρινιστεί επίσης ότι η έννοια της «ελευθερίας του να πιστεύεις ότι θέλεις», το Ισλάμ δεν την αποδέχεται απόλυτα.  Μιλώ σε ένα καθαρά θεολογικό πλαίσιο. Ο Θεός όταν αποκαλύπτει την αλήθεια Του και τον Λόγο του, όπως επίσης όταν στέλνει τους Προφήτες και Απόστολους Του, απαιτεί από το δημιούργημα του να ασπαστεί το μήνυμα Του, ειδάλλως προειδοποιεί για συνέπιες στην μετά θάνατο ζωή. Δεν τους δίνει το ελεύθερο να απιστούν. Δεν θα είχε κανένα απολύτως νόημα η αποκάλυψη και η αποστολή των αγγελιοφόρων, σε περίπτωση που ο Θεός έδινε το ελεύθερο ο καθένας να πιστέψει ότι θέλει.

Συνοψίζοντας, οι Μουσουλμάνοι προσκαλούν στο Ισλάμ μέσω κηρύγματος και πρόσκλησης (Ντάουα) στο Ισλάμ, αυτή είναι η βασική μέθοδος, και δεν τους επιτρέπεται να εξαναγκάσουν κάποιον να ασπαστεί το Ισλάμ. Ο Ύψιστος λέει:

ادْعُ إِلَىٰ سَبِيلِ رَبِّكَ بِالْحِكْمَةِ وَالْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ

«Προσκάλεσε στο δρόμο του Κυρίου σου με σοφία και με σωστή οδηγία» {Κοράνι 16:125}

Όσον αφορά το πολεμικό-επιθετικό Τζιχάντ τότε αυτό σχετίζεται περισσότερο με την στρατιωτική επικράτηση έναντι του εχθρού ο οποίος απειλεί με τον έναν τρόπο η τον άλλον το Ισλάμ και τα συμφέροντα της Ούμμα, πάντα όμως με τις προϋποθέσεις που προαναφέραμε.

Δείτε επίσης: 

Άχμαντ Μ.Ελντίν
Διπλωματούχος Ισλαμικής Θεολογίας
Τζαμί «Σάλαφ ους Σάλιχ» (Αρ Ραχμάν)
IslamForGreeks.org – AhmadEldin.blog

والحمد لله رب العالمين، وصلى الله وسلم على نبينا محمد وآله وصحبه



Κατηγορίες:ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ/ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ

Ετικέτες: , , , , ,