الحمد لله رب العالمين، وصلى الله وسلم على نبينا محمد وعلى آله وأصحابه أجمعين، أما بعد
Η μεγαλύτερη ελευθερία που μπορεί να αποκτήσει ο άνθρωπος είναι αυτή που του χαρίζει η απεξάρτηση από τη λεγόμενη κοινωνική αποδοχή.
Ο Ιμάμης Άχμαντ ιμπν Χάνμπαλ (رحمه الله) είχε πει:
«Όταν σταμάτησε να με ενδιαφέρει η αποδοχή του κόσμου, τότε ήμουν σε θέση να λέω ξεκάθαρα την αλήθεια.» {Σιαρ Α’λαμ αν Νουμπουλά’, 11/23}
Αυτή η φράση, αν και σύντομη, περικλείει μια ολόκληρη Ισλαμική νοοτροπία οπου ο Μουσουλμάνος οφείλει να δώσει προσοχή, ιδιαίτερα στις ημέρες μας. Μας αποκαλύπτει ένα από τα μεγαλύτερα εμπόδια που στέκονται μπροστά στην αλήθεια. Και αυτή είναι η ανάγκη για την αποδοχή των άλλων. Πόσες φορές δεν θυσιάσαμε ή «μαλακώσαμε» την αλήθεια για να μη δυσαρεστήσουμε τους γύρω μας; Πόσες φορές δεν σιωπήσαμε μπροστά στο ψέμα ή στη διαστρέβλωση, από φόβο μήπως μας απορρίψουν ή μας στιγματίσουν;
Η κοινωνική αποδοχή είναι ένα ισχυρό ανθρώπινο ένστικτο. Όμως, όταν γίνεται αυτοσκοπός, διαφθείρει την ηθική πυξίδα του ανθρώπου και τον κάνει υποχείριο της μάζας. Ο Ιμάμης Άχμαντ ιμπν Χάνμπαλ μας διδάσκει ότι το να απαλλαγεί κανείς από το άγχος της αποδοχής αποτελεί προϋπόθεση για να μπορεί να μιλήσει και να υπερασπιστεί την αλήθεια χωρίς φόβο και συμβιβασμούς. Το θάρρος να σταθεί κανείς μόνος, αν χρειαστεί, είναι θεμέλιο για όποιον θέλει να είναι πραγματικός οπαδός της αλήθειας.
Στη σημερινή εποχή, η αλήθεια συχνά αντικαθίσταται από την «κοινωνική συναίνεση». Αν οι πολλοί πουν κάτι, αυτό βαφτίζεται ως αλήθεια, ανεξάρτητα από την πραγματική του αξία ή εγκυρότητα. Η γνώμη της μάζας μετατρέπεται σε απόλυτο κριτήριο, ακόμα κι αν αυτή εναντιώνεται στη λογική, στη δικαιοσύνη ή στη θεϊκή καθοδήγηση. Αυτή η μοντέρνα πλάνη έχει ως αποτέλεσμα ο άνθρωπος να συμβιβάζεται συνεχώς με τα νέα «στάνταρ» που θέτει η κοινωνία και τα οποία διαρκώς αλλάζουν, πολλές φορές με ιλιγγιώδη ταχύτητα.
Η αλήθεια ωστόσο δεν καθορίζεται ούτε από τους πολλούς ούτε από τους λίγους. Μπορεί οι οπαδοί της αλήθειας να είναι πλήθος, μπορεί να είναι μετρημένοι στα δάχτυλα, ή ακόμα και κανείς. Ο Προφήτης Μουχάμαντ (صلى الله عليه وسلم) μας προειδοποίησε ότι θα έρθουν καιροί όπου ο οπαδός της αλήθειας θα είναι ξένος, απομονωμένος και συκοφαντημένος. Παρόλα αυτά, αυτό δεν αφαιρεί τίποτα από την αξία και τη γνησιότητα της αλήθειας του.
Για τον Μουσουλμάνο, η αλήθεια είναι κάτι απόλυτο και αντικειμενικό. Είναι αποκάλυψη από τον Δημιουργό και δεν διαπραγματεύεται με τις τάσεις, τις μόδες και τις αντιλήψεις των ανθρώπων. Οφείλει λοιπόν ο κάθε πιστός να ζητά την αποδοχή του Αλλάχ του Υψιστου και όχι των ανθρώπων, διότι η αποδοχή του κόσμου ούτε σε γλιτώνει από το λάθος, ούτε σε ανεβάζει στην αλήθεια.
Όταν απελευθερωθείς από τη σκλαβιά των εντυπώσεων και των ματιών των ανθρώπων, τότε και μόνο τότε μπορείς να γίνεις πραγματικός οπαδός της αλήθειας. Αυτό είναι το μήνυμα του Ιμάμη Άχμαντ ίμπν Χάνμπαλ. Άσε την αγωνία για το τι θα πουν οι άλλοι. Στάσου όρθιος για την αλήθεια. Ακόμη κι αν σταθείς μόνος σου. «Όταν σταμάτησε να με ενδιαφέρει η αποδοχή του κόσμου, τότε ήμουν σε θέση να λέω ξεκάθαρα την αλήθεια»
Ο αγώνας για την αλήθεια δεν ήταν ποτέ εύκολος ούτε δημοφιλής. Ο Ιμάμης Άχμαντ ιμπν Χάνμπαλ (رحمه الله) μας δείχνει ότι το τίμημα της φιλαλήθειας είναι η απελευθέρωση από τις αλυσίδες της κοινωνικής αποδοχής. Μόνο τότε αποκτά αξία ο λόγος σου, μόνο τότε αποκτά δύναμη η μαρτυρία σου. Δεν είναι η αλήθεια που πρέπει να προσαρμόζεται στη μάζα, αλλά ο πιστός που καλείται να προσαρμόσει τη ζωή του στις απαιτήσεις της αλήθειας, όπως αυτή ορίζεται από τον Ύψιστο.