الحمد لله رب العالمين، وصلى الله وسلم على نبينا محمد وعلى آله وأصحابه أجمعين، أما بعد
Η απώλεια ενός μεγάλου λόγιου της θρησκείας δεν είναι απλώς μια απουσία αλλά ένα πλήγμα στο ίδιο το σώμα της Ούμμα. Ο Αλλάμα Σέηχ Ραμπί Ιμπν Χάντι αλ-Μάντχαλι رحمه الله υπήρξε ένας από τους φωτεινότερους φάρους της σαλαφιστικής μεθοδολογίας με τεράστια συμβολή στη διαφύλαξη της αγνότητας του Ισλάμ και στην υπεράσπιση της Σούννα από τις παρερμηνείες και τις αιρέσεις.
Όταν φεύγει από την ζωή ένας τέτοιος άνθρωπος, δεν κλαίμε απλώς για την προσωπικότητά του, αλλά και για τον ίδιο τον κρίκο που μας συνέδεε με την κληρονομιά των Σαχάμπα. Κάθε θάνατος ενός Άλιμ (λόγιου) είναι σαν να σβήνει ένα αστέρι από τον ουρανό. Και όταν τα αστέρια χαθούν ποιος θα δείξει τον δρόμο στους ταξιδιώτες της αλήθειας;
Η απώλεια των λογίων είναι ένα από τα σημάδια της απομάκρυνσης των ανθρώπων από τη θεϊκή καθοδήγηση. Και όταν οι άνθρωποι απομένουν χωρίς τους Ουλεμά, τότε βασιλεύει η άγνοια, η σύγχυση, η αίρεση και η παρεκτροπή. Γι’ αυτό και ο θάνατος ενός λόγιου δεν είναι προσωπικό πένθος, είναι συλλογική συμφορά.
Ο Αλλάχ ο Ύψιστος τονίζει την σπουδαιότητα του γνώστη (άλιμ) όταν λέει:
إِنَّمَا يَخْشَى اللَّهَ مِنْ عِبَادِهِ الْعُلَمَاءُ
«Αυτοί που φοβούνται περισσότερο τον Αλλάχ είναι οι Ουλεμά (λόγιοι της θρησκείας)» {Κοράνι 35:28}
قُلْ هَلْ يَسْتَوِي الَّذِينَ يَعْلَمُونَ وَالَّذِينَ لَا يَعْلَمُونَ
«Είναι όμοιοι εκείνοι που έχουν γνώση, με εκείνους που δεν γνωρίζουν;» {Κοράνι 39:9}
فَاسْأَلُوا أَهْلَ الذِّكْرِ إِن كُنتُمْ لَا تَعْلَمُونَ
«Αν δεν γνωρίζετε ρωτείστε αυτούς που κατέχουν το μήνυμα (γνώση)» {Κοράνι 16: 43}
Ο Προφήτης صلى الله عليه و سلم είπε:
وَإِنَّ الْعُلَمَاءَ وَرَثَةُ الأَنْبِيَاءِ وَإِنَّ الأَنْبِيَاءَ لَمْ يُوَرِّثُوا دِينَارًا وَلاَ دِرْهَمًا وَرَّثُوا الْعِلْمَ فَمَنْ أَخَذَهُ أَخَذَ بِحَظٍّ وَافِرٍ ”
«Οι λόγιοι είναι οι κληρονόμοι των Προφητών, δεν κληρονόμησαν από τους Προφήτες χρήματα αλλά γνώση. Και όποιος την παίρνει (από αυτούς) τότε παίρνει μεγάλο τμήμα (γνώσης)» {Άμπου Νταούντ, 3641}
Ο Προφήτης صلى الله عليه و سلم είπε:
فَضْلُ الْعَالِمِ عَلَى الْعَابِدِ كَفَضْلِي عَلَى أَدْنَاكُمْ
«Η ανωτερότητα ενός λόγιου με σύγκριση ενός λάτρη είναι όπως η ανωτερότητα που έχω εγώ πάνω στους τελευταίους από εσάς»{Ατ Τιρμιδί, 2685}
Ο Προφήτης τόνισε και την δοκιμασία και την συμφορά που προκύπτει ως γεγονός στην ανθρωπότητα με τον θάνατο των λογίων (Ουλεμά) της θρησκείας. Είπε:
إِنَّ اللَّهَ لاَ يَقْبِضُ الْعِلْمَ انْتِزَاعًا، يَنْتَزِعُهُ مِنَ الْعِبَادِ، وَلَكِنْ يَقْبِضُ الْعِلْمَ بِقَبْضِ الْعُلَمَاءِ، حَتَّى إِذَا لَمْ يُبْقِ عَالِمًا، اتَّخَذَ النَّاسُ رُءُوسًا جُهَّالاً فَسُئِلُوا، فَأَفْتَوْا بِغَيْرِ عِلْمٍ، فَضَلُّوا وَأَضَلُّوا
«Ο Αλλάχ δεν απομακρύνει την γνώση με το να την αφαιρεί από τις καρδιές των ανθρώπων, αλλά την αφαιρεί με τον θάνατο των Ουλεμά (λόγιων του Ισλάμ), σε σημείο που κανένας λόγιος δεν θα μείνει και οι άνθρωποι θα παίρνουν ως (θρησκευτικούς) ηγέτες αμαθείς. Και όταν οι άνθρωποι θα τους ζητάνε συμβουλές, οι αμαθείς θα τους δίνουν ετυμηγορίες (φατάουα) χωρίς γνώση. Με αυτόν τον τρόπο θα παραπλανούν (τους άλλους) και τους εαυτούς τους» {Μπουχάρι, νο.100}
Ο Προφήτης صلى الله عليه و سلم είπε:
يُقْبَضُ الْعِلْمُ، وَيَظْهَرُ الْجَهْلُ وَالْفِتَنُ، وَيَكْثُرُ الْهَرْجُ
«Η γνώση (της θρησκείας) θα εξαφανιστεί (με τον θάνατον των λογίων), η άγνοια (περί θρησκείας) μαζί με δοκιμασίες θα εμφανιστούν και το χάρτζ (φόνοι – δολοφονίες) θα αυξηθούν» {Μπουχάρι, 85}
Ρωτήθηκε ο Σαήντ ίμπν Τζουμπάηρ (ένας από τους κορυφαίους μαθητές των Σαχάμπα), είθε ο Αλλάχ να τον ελεεί: «Ποιο είναι ένα από τα σημάδια της ημέρας της Κρίσης και ποιο είναι ένα από τα σημάδια της καταστροφής των ανθρώπων;» Απάντησε: «Όταν οι λόγιοι (Ουλεμά) τους πεθαίνουν» {Τζαάμι Μπαγιάν ουλ ίλμ ουά Φάντιλιχι, 202, από τον Ίμπν Άπντουλ Μπάρ}
Οι Σάλαφ (ενάρετοι προκάτοχοι) τόνιζαν ότι αν δεν ήταν η παρουσία των λογίων της θρησκείας, τότε ο κόσμος θα συμπεριφερόταν σαν ζώα.
Δεν γίνεται να μην αναφέρουμε και ένα άλλο χαρακτηριστικό της εποχής μας που συνδέεται με την γνώση. Η γνώση και η κατανόηση της πίστης από τις αυθεντικές πηγές (Κοράνι, Σούννα, Σαχάμπα), έχει γίνει κάτι ξένο, παράξενο και πολλές φορές κατακριτέο. Και αυτό διότι αυτό που λέμε Ισλαμική γνώση για πολλούς είναι η κάθε διασημότητα που υποτίθεται κάνει ντάουα (ιεραποστολικό κάλεσμα στο Ισλάμ) και παραθέτει ιστορίες, παραμυθάκια πολλές φορές, γενικότητες και δεν παραθέτει το Κοράνι, την Σούννα με την μεθοδολογία των Σάλαφ. Δεν επιστρέφουν σε αυτούς που έχουν πραγματική γνώση, τους Ουλεμά, ενώ εμμένουν στις θέσεις τους, στις απόψεις τους και τις φιλοσοφίες τους. Δυστυχώς πολλοί είναι αυτοί, αν όχι οι περισσότεροι. Τους βλέπουμε στα σόσιαλ μίντια, ο κάθε ένας θα τον δεις να έχει και μια άποψη και θέση, και το χειρότερο, επειδή είναι διάσημος όλοι να σπεύδουν να τον ακούσουν και να τον ακολουθήσουν με το κριτήριο της διασημότητας η της ωραίας άρθρωσης του λόγου. Τους βλέπεις να εξιστορούν ιστορίες βασισμένες σε ψεύτικα αχαντίθ και να τα ωραιοποιούν μπροστά στο κοινό τους. Τους βλέπεις γενικά να ωραιοποιούν καταστάσεις σε σημείο να μετατρέπουν το χαλάλ (νόμιμο) σε χαράμ (απαγορευμένο) και το χαραμ (απαγορευμένο) σε χαλάλ (νόμιμο).
Η γνώση που μας άφησαν οι (Σάλαφι) Ουλεμά οφείλουμε να την κρατήσουμε ζωντανή. Και αυτό γίνεται με το να την μαθαίνουμε αξιόπιστα και με έγκυρο τρόπο, και με την σειρά μας να την μεταδίδουμε με γνώση και κατανόηση στους γύρω μας ξεκινώντας από τους πιο κοντινούς μας.
Ο θάνατος του Σέηχ Ραμπί رحمه الله είναι υπενθύμιση. Όχι απλώς για το ποιος ήταν, αλλά για το τι χάνουμε κάθε φορά που χάνεται ένας λόγιος. Η Ούμμα δεν πεθαίνει όταν πεθαίνουν τα σώματα, πεθαίνει όταν πεθαίνει η γνώση και αντικαθίσταται με άγνοια, συναισθηματισμό και δημαγωγία.
Κάθε ένας από εμάς έχει καθήκον να διαφυλάξει την κληρονομιά της γνώσης. Όχι μόνο μέσα από λόγια, αλλά μέσα από ειλικρινή αναζήτηση της αλήθειας, μαθητεία στους πραγματικούς Ουλεμά και μετάδοση του αυθεντικού μηνύματος του Ισλάμ.
Η μεγαλύτερη τιμή για έναν λόγιο δεν είναι τα δάκρυα στον θάνατό του, αλλά η συνέχιση του έργου του μετά τον θάνατό του.