الحمد لله رب العالمين، وصلى الله وسلم على نبينا محمد وعلى آله وأصحابه أجمعين، أما بعد
Ένα από τα σημαντικότερα στοιχεία της πίστης του Μουσουλμάνου είναι η καλή/θετική σκέψη για τον Αλλάχ (حسن الظن بالله). Ο πιστός καλείται να εμπιστευθεί τον Κύριό του, να μην απελπίζεται από το έλεος Του και να έχει την πεποίθηση ότι ό,τι ορίζει ο Ύψιστος είναι γεμάτο σοφία, έλεος και δικαιοσύνη.
Ο Προφήτης صلى الله عليه وسلم είπε: «Ας μην πεθάνει κανείς από εσάς χωρίς να έχει καλή γνώμη για τον Αλλάχ.» (Μουσλίμ, 2877). Αυτή η εντολή συνοψίζει την ουσία της ισλαμικής αισιοδοξίας και εμπιστοσύνης στον Δημιουργό.
Ο Μουσουλμάνος οφείλει να έχει θετική σκέψη για τον Δημιουργό του. Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι είναι αισιόδοξος απέναντι στον Αλλάχ και δεν απελπίζεται από την χάρη και την ευσπλαχνία Του. Όταν κάνει μια καλή πράξη, όπως ορίζει το Κοράνι και η Σούννα, τότε έχει ελπίδα ότι αυτή θα γίνει αποδεκτή. Ο Ύψιστος λέει: «Όποιος λοιπόν κάνει ενάρετες πράξεις ενώ είναι πιστός, οι προσπάθειές του δε θα απορριφθούν (αλλά θα ανταμειφθούν) {Κοράνι, 21:94}. Όταν υψώνει τα χέρια του και επικαλείται τον Αλλάχ, έχει ελπίδα ότι ο Κύριός του θα απαντήσει στην επίκληση του, όπως είπε ο Ύψιστος: «Και όταν σε ρωτούν οι δούλοι Μου για Μένα, τότε (πες τους) Είμαι πράγματι κοντά. Απαντώ στο κάλεσμα αυτού που Με επικαλείται όταν Με καλέσει.» {Κοράνι, 2:186}.
Όταν πέσει στην αμαρτία και στη συνέχεια σταματήσει το αμάρτημα, μετανοήσει ειλικρινά και ζητήσει συγχώρεση, τότε έχει ελπίδα ότι ο Αλλάχ θα δεχτεί την μετάνοιά του. Ο Αλλάχ λέει: «Πες: ‘Ω δούλοι Μου που υπερβήκατε σε βάρος των εαυτών σας (με αμαρτίες)! Μην απελπίζεστε από το έλεος του Αλλάχ. Ο Αλλάχ συγχωρεί όλες τις αμαρτίες…» {Κοράνι, 39:53}.
Και όταν ο Ύψιστος επιτρέπει να συμβούν συμφορές, ο πιστός δεν απελπίζεται ούτε χάνει την εμπιστοσύνη του. Κρατά την καλή σκέψη για τον Κύριό του, γνωρίζοντας ότι οι δοκιμασίες είναι μέσα εξαγνισμού και περιέχουν σοφία. Ο Προφήτης صلى الله عليه وسلم είπε: «Όταν ο Αλλάχ θέλει το καλό για τον δούλο Του, τον δοκιμάζει.» {Μπουχάρι, 5645, Μουσλίμ, 2573}.
Κάθε εντολή που πρέπει να τηρηθεί και κάθε απαγόρευση από την οποία πρέπει να απομακρυνθούμε, ο Μουσουλμάνος πιστεύει ότι είναι προς όφελος του ανθρώπου, είτε κατανοεί τη σοφία πίσω από αυτή είτε όχι. Η θετική σκέψη για τον Αλλάχ σχετίζεται με την πεποίθηση ότι η θρησκεία του Δημιουργού είναι ένας ολοκληρωμένος τρόπος ζωής, τέλειος, χωρίς καμία αδικία.
Αυτή η καλή/θετική σκέψη για τον Αλλάχ είναι μια ισορροπία ανάμεσα στην ελπίδα και στον φόβο. Ο πιστός δεν πρέπει να παρερμηνεύει αυτήν την αρχή ώστε να επαναπαύεται στην αμαρτία και να λέει «ο Αλλάχ είναι Ελεήμων, θα με συγχωρέσει», ούτε να απελπίζεται και να σκέφτεται «ο Αλλάχ δε θα με συγχωρήσει». Η σωστή στάση του ορθόδοξου Μουσουλμάνου είναι αυτή που συνδυάζει ελπίδα και φόβο, αισιοδοξία και ευλάβεια, καλή γνώμη για τον Δημιουργό χωρίς να απουσιάζει ο σεβασμός και η θεοφοβία. Αυτή είναι η οδός της Σούννα του Προφήτη μας, των Σαχάμπα και των Ουλεμά που ακολούθησαν και η οδός που οδηγεί στη γαλήνη της καρδιάς και την επιτυχία στην επίγεια και στην αιώνια ζωή.