الحمد لله رب العالمين، وصلى الله وسلم على نبينا محمد وعلى آله وأصحابه أجمعين، أما بعد
Ερώτηση:
Σελάμ Αλέικουμ. Η εργασια μου απαιτει να ειμαι πολλες ωρες αφοσιωμενος ακομα και όταν ειμαι στο σπίτι με αποτελεσμα να χάνω τις προσευχές. Κουβαλάω σοβαρο αμαρτημα; Ευχαριστώ
Απάντηση:
Αλέηκουμ Ασσαλάμ. Η εγκατάλειψη της προσευχής είναι βαρύ αμάρτημα, από τα μεγαλύτερα στην πίστη και ενδέχεται να οδηγήσει ακόμη και εκτός πίστεως εάν γίνεται συστηματικά και με αδιαφορία. Η προσευχή αποτελεί θεμέλιο της πίστης του Μουσουλμάνου, είναι ένας από τους βασικούς πυλώνες του Ισλάμ και η πιο άμεση έκφραση του ταουχίντ (μονοθεϊσμού) και λατρείας προς τον Ύψιστο.
Δεν υπάρχει καμία απολύτως δικαιολογία για την αμέλεια της προσευχής, όσο σοβαρές κι αν είναι οι περιστάσεις. Η εργασία και ο βιοπορισμός είναι αναγκαία, αλλά δεν επιτρέπεται να τίθενται εμπόδιο στην εκπλήρωση αυτής της κορυφαίας υποχρέωσης προς τον Δημιουργό.
Ο πιστός πρέπει να οργανώνει τον χρόνο του με τέτοιο τρόπο ώστε, ακόμη και μέσα σε δύσκολες επαγγελματικές συνθήκες, να μη χάνει τις προσευχές του, είτε κάνοντας τις προβλεπόμενες ενώσεις (Δούχρ με Άσρ, Μάγριμπ με Ισά), είτε αξιοποιώντας τις ειδικές διευκολύνσεις που προβλέπονται από τη Σαρία σε περιπτώσεις ασθένειας ή κινητικής αδυναμίας (προσευχή καθιστός ή ξαπλωμένος, ταγιάμμουμ, κλπ).
Ο Αλλάχ ο Ύψιστος διατάζει τον Προφήτη صلى الله عليه وسلم στην Σούρα ΤαΧα τα εξής:
وَأْمُرْ أَهْلَكَ بِالصَّلَاةِ وَاصْطَبِرْ عَلَيْهَا ۖ لَا نَسْأَلُكَ رِزْقًا ۖ نَّحْنُ نَرْزُقُكَ
«Και πρόσταξε την οικογένεια σου να κάνει την προσευχή με συνέπεια. Δεν σου ζητάμε να προμηθεύεις. Εμείς σου προμηθεύουμε.» {Κοράνι 20:132}
Στο σχετικό Ταφσίρ του εδαφίου, ο Ιμάμης αλ Κούρτουμπι σχολιάζει:
[قوله تعالى : لا نسألك رزقا أي لا نسألك أن ترزق نفسك وإياهم ، وتشتغل عن الصلاة بسبب الرزق ، بل نحن نتكفل برزقك وإياهم ، فكان – عليه السلام – إذا نزل بأهله ضيق أمرهم بالصلاة]
«Η δήλωση του Αλλάχ: «Δεν σου ζητάμε να προμηθεύεις», σημαίνει: Δεν σου ζητάμε να προμηθεύεις (βιοποριστικά) τον εαυτό σου και για την οικογένεια σου σε τέτοιο βαθμό ώστε να μένεις ολοκληρωτικά απασχολημένος (με τα επίγεια/βιοπορισμό) αμελώντας την προσευχή. Ο Αλλάχ ο Ύψιστος είναι Αυτός που έχει αναλάβει τον δικό σου βιοπορισμό και της οικογένειας σου. Και κάθε φορά που τα πράγματα γινόντουσαν δύσκολα για την οικογένεια του, ο Προφήτης صلى الله عليه وسلم συνήθιζε να τους καλεί να κάνουν (εθελοντική) προσευχή.» {Τζααμι’ λιλ Αχκάμ αλ Κουρ’άν, 11/174}
Το Κορανικό εδάφιο μαζί με την εύστοχη παρατήρηση του Ιμάμ αλ Κούρτουμπι αποτελούν μια εξαιρετική απάντηση σε όσους επιμένουν να αμελούν την προσευχή με την δικαιολογία της δουλειάς και της απασχόλησης.
Δηλαδή, δεν σου έχει ζητηθεί να θυσιάζεις την προσευχή και τις υποχρεωτικές πράξεις λατρείας στο όνομα της εργασίας και γενικότερα της απασχόλησης με τα επίγεια. Και αυτό διότι ο Ύψιστος στέκεται ως ο Προμηθευτής γιαυτα που έχεις ανάγκη. Συνεπώς οφείλεις πρώτα να είσαι συνεπής προς Εκείνον που σε έπλασε και έπειτα να αναζητήσεις (νόμιμα/χαλάλ) τα μέσα για τον βιοπορισμό σου, τα οποία προέρχονται εξαρχής από Εκείνον.
Δείτε επίσης:
- Εισαγωγή στην Ισλαμική προσευχή: Κανονισμοί, υποχρεωτικότητα και ο ρόλος της στη σωτηρία της ψυχής – مكانة الصلاة في الإسلام
- Συμβουλή γιαυτούς που αγνοούν την προσευχή – قَالُوا لَمْ نَكُ مِنَ الْمُصَلِّينَ