الحمد لله رب العالمين، وصلى الله وسلم على نبينا محمد وعلى آله وأصحابه أجمعين، أما بعد

Οφείλουμε να συνειδητοποιήσουμε πόσο ευλογημένοι είμαστε ως Μουσουλμάνοι. Να αναγνωρίζουμε και να ευγνωμονούμε τον Αλλάχ τον Ύψιστο για την καθοδήγηση στο Ισλάμ, τη θρησκεία της αλήθειας που προσφέρει σωτηρία.

Ζούμε σε έναν κόσμο όπου πολλοί άνθρωποι όχι μόνο έχουν απομακρυνθεί από την αληθινή πίστη, αλλά έχουν καταλήξει να θεοποιούν κτίσματα (ανθρώπους, ιδεολογίες, αντικείμενα), να τους αποδίδουν θεϊκές ιδιότητες και να λατρεύουν οτιδήποτε άλλο εκτός από τον Δημιουργό, τον Παντοδύναμο. Ως Μουσουλμάνος οφείλεις να αναλογίζεσαι αυτή την ευλογία που έχεις, ότι λατρεύεις τον Δημιουργό σου με Ταουχίντ (μονοθεϊσμό), δίχως να Του αποδίδεις ομοίους και συνεταίρους. Και αυτό δεν θα το είχες αν δεν σε είχε καθοδηγήσει ο Αλλάχ στη σπουδαιότερη αυτή ευλογία, που είναι το κλειδί του Παραδείσου μετά θάνατον.

Πώς όμως εκφράζεται η ευγνωμοσύνη προς τον Ύψιστο; Δεν αρκεί μόνο να Τον ευχαριστείς και να Τον δοξάζεις λεκτικά. Η πραγματική ευγνωμοσύνη εκδηλώνεται με την εκπλήρωση των υποχρεώσεων της πίστεως, την τήρηση των εντολών και την απομάκρυνση από τις απαγορεύσεις.

Σε περίπτωση που λυγίσεις από τα πάθη σου, τότε μην ξεχνάς τη μετάνοια και ζήτα συγχώρεση από τον Πολυεύσπλαχνο καθώς η πόρτα της μετάνοιας και της επιστροφής είναι πάντα ανοιχτή όσο ζεις.

Κανένας δεν είναι αλάνθαστος ή απαλλαγμένος από την πιθανότητα διάπραξης αμαρτιών και λαθών. Εάν λοιπόν ο σατανάς σε παρασύρει και υποπέσεις σε κάποιο αμάρτημα, είτε μεγάλο είτε μικρό, μην του επιτρέψεις να σε νικήσει για δεύτερη φορά, αποτρέποντάς σε από τη μετάνοια. Μην του επιτρέψεις να σε κρατήσει σε αυτή την κατάσταση.

Ακόμη κι αν φοβάσαι ότι ενδέχεται να επιστρέψεις στην ίδια αμαρτία, μην εγκαταλείπεις τη μετάνοια. Επέστρεψε στον Αλλάχ με ειλικρίνεια αναγνωρίζοντας το σφάλμα σου και επιδιώκοντας τη συγχώρεσή Του.

Ο Προφήτης Μουχάμαντ صلى الله عليه وسلم δίδαξε ότι ο Αλλάχ, ο Ύψιστος, χαίρεται με τη μετάνοια του δούλου Του περισσότερο από έναν άνθρωπο που, ενώ βρίσκεται στην έρημο, χάνει το μεταφορικό του ζώο μαζί με την τροφή και το νερό του. Απελπισμένος όπως είναι, θεωρεί ότι ο θάνατός του είναι αναπόφευκτος. Όταν όμως βρίσκει ξαφνικά το ζώο του, η χαρά του είναι τόσο μεγάλη, ώστε από την ένταση της ξεστομίζει λόγια υπερβολής. Και όμως ο Αλλάχ χαίρεται με τη μετάνοια του δούλου Του περισσότερο από τη χαρά εκείνου του ανθρώπου. (Μπουχάρι και Μούσλιμ)

Γι’ αυτό αδέλφια μου να παραμείνουμε σταθεροί στη θρησκεία του Αλλάχ, να διαφυλάξουμε την πίστη μας και ποτέ να μην απελπιστούμε από το έλεος Του.

Να θυμόμαστε ότι ο στόχος του ταξιδιού μας είναι ο Παράδεισος και ότι σε αυτή τη ζωή είμαστε απλοί περαστικοί ταξιδιώτες και όχι μόνιμοι κάτοικοι αυτού του κόσμου.

«Όλος ο έπαινος (και η δόξα) ανήκει στον Αλλάχ που μας καθοδήγησε σ’ αυτό, γιατί δεν θα είχαμε ποτέ καθοδηγηθεί σ’ αυτό αν δεν μας είχε καθοδηγήσει ο Αλλάχ» {Κοράνι 7:43}

 

Από Ahmed Eldin

Άχμαντ Μ.Ελντίν: Διπλωματούχος Ισλαμικής Θεολογίας. Τζαμί «Σάλαφ ους Σάλιχ» (Αρ Ραχμάν)