Ισλάμ, δουλεία και επίδοξοι διαστρεβλωτές

Άχμαντ Ελντίν

Σε αυτό το άρθρο θα δούμε πως ο greekmurtad βγαίνει εκτός εαυτού όταν προσπαθεί(http://greekmurtadeen.wordpress.com/2010/04/16/slavery-reforms/) με απελπισία να επιτεθεί στο Ισλάμ για το θέμα της δουλείας. Έχει (αντι)γράψει πολλές φόρες για αυτό το θέμα διότι γνωρίζει ότι έχει απαντηθεί άλλες τόσες. Τα περισσότερα που αναφέρει ο ψευτοαποστάτης στα «γενικά σχόλια» έχουν απαντηθεί στα εξής άρθρα και ηχητικά:

Χριστιανισμός, Ισλάμ και δουλεία

Επέτρεπε ο Προφήτης Μωάμεθ τους βιασμούς κρατουμένων γυναικών;

Όσον αφορά για τους βιασμούς, απλά βλέπουμε και συμπεραίνουμε το θράσος του greekmurtad να κατηγορεί το Ισλάμ για τέτοιες πρακτικές, όταν στην «Αγία» Γραφή ο βιασμός σε αθώες γυναίκες συνιστάτε σαν τιμωρία! Περισσότερα μπορείτε να διαβάσετε εδώ:

Ο greekmurtad επιβεβαιώνει την παιδοφιλία και τον βιασμό σαν διδάγματα της Αγίας Γραφής.

Πως ο greekmurtad «βιάζει» την αλήθεια για τους βιασμούς της Βίβλου

Αυτά τα λίγα λοιπόν προς τις ατεκμηρίωτες θέσεις του ψευτοαποστατη που θέλει τον Προφήτη Μωάμεθ να είναι «δουλοκτήτης και δουλέμπορος, που βίαζε γυναίκες». Όπως είδαμε παραπάνω οι δηλώσεις αυτές ταιριάζουν «γάντι» στα διδάγματα της Βίβλου όπου γίνονται με ευλογία του βιβλικού θεού,που σύμφωνα με τους Χριστιανούς είναι ο Ιησούς. Περισσότερα και αναλυτικότερα για την δουλεία στην Αγία Γραφή θα πούμε προς το τέλους αυτού του άρθρου και θα αποδείξουμε για άλλη μια φορά τα δυο μέτρα και σταθμά ορισμένων επικριτών του Ισλάμ.

Ο ψευτοαποστάτης κρέμεται από την δήλωση του Shaykh Al Fawzan. Από αυτή την δήλωση προκύπτει και το προπαγανδιστικό του άρθρο.

Λέει:

«Ας δούμε πώς θα έβλεπε τον «αναμορφωτή» ένας υψηλού επιπέδου Σαουδάραβας νομολόγος, ο σεΐχης Salih al-Fawzan, που το 2003 δήλωσε: «Η δουλεία είναι μέρος του Ισλάμ. Η δουλεία είναι μέρος της τζιχάντ, και η τζιχάντ θα συνεχίσει να υπάρχει για όσο θα υπάρχει Ισλάμ».  Ο σεΐχης επιτέθηκε σε όσους γράφουν ότι το Ισλάμ εργάστηκε για την κατάργηση της δουλείας εισάγοντας την ισότητα μεταξύ των φυλών: «Είναι αμαθείς, όχι λόγιοι… Είναι απλώς συγγραφείς. Όποιος λέει τέτοια πράγματα είναι άπιστος».

Η είδηση που μας παραπέμπει προέρχεται από την ιστοσελίδα «http://www.arabiaradio.org/». Είναι μια ιστοσελίδα που εναντιώνεται συγκεκριμένα στην Σαουδική Αραβία προσπαθώντας να δυσφημίσει γενικά τους Άραβες. Η προπαγάνδα είναι δανεική από το FOX news το όποιο έχει πιαστεί να «φτιάχνει ειδήσεις».

Ας υποθέσουμε όμως ότι η είδηση είναι αληθινή και τα λόγια πράγματι ειπώθηκαν από τον al Fawzan. Τι σημαίνει αυτό και τι αποδεικνύει; Απολύτως τίποτα. Ο al Fawzan τονίζει ότι η δουλεία είναι αποτέλεσμα του πολεμικού Τζιχαντ. Λέει όπως μας το μετέφρασε και ο ψευτοαποστατης «Η δουλεία είναι μέρος της τζιχάντ». Και αυτό είναι απόλυτα φυσικό διότι στις πολεμικές συρράξεις έχεις το φαινόμενο της αιχμαλωσίας. Όμως στο Ισλάμ όπως τονίσαμε και σε προηγούμενα άρθρα η δουλεία και η αιχμαλωσία έχουν εντελώς διαφορετική έννοια από αυτή που σήμερα καταλαβαίνουμε. (δειτε εδω)

Από όπου και αν το πιάσετε το θέμα με τον Shakh Al Fawzan δεν αποδεικνύεται τίποτα.

Πάμε να δούμε και μερικά σχόλια του ψευτοαποστατη. Λέει για τον Κορανικο στίχο 24:33 :

«Βλέπουμε λοιπόν ότι ο στίχος δεν «δίνει σε κάθε σκλάβο το δικαίωμα», αλλά μιλάει γι’ αυτούς που είναι πρόθυμοι να πληρώσουν τίμημα για την ελευθερία τους, και πιο ειδικά για αυτούς που και είναι πρόθυμοι να πληρώσουν τίμημα, και κατά την κρίση του αφέντη τους, «αξίζουν αυτο το καλό». Αν δηλ. ο αφέντης κρίνει ότι δεν αξίζει στον σκλάβο αυτό το «καλό», να αποκτήσει την ελευθερία του πληρώνοντας, η διαταγή ή σύσταση δεν ισχύει, κι ας είναι πρόθυμος ο σκλάβος να πληρώσει τίμημα.»

Ο στίχος δίνει στον κάθε σκλάβο να ζητήσει την ελευθερία του. Μιας και λέει το Κοράνι στο 24:33:

«Κι αν κανείς από τους σκλάβους σας που το δεξί σας χέρι εξουσιάζει (οι δούλοι να ζητήσουν με γραπτή αίτηση την ελευθερία τους (με τίμημα) κάνετε τους αυτή τη χάρη»

Τα υπόλοιπα είναι θεωρίες, αερολογίες και αμπελοφιλοσοφίες του ψευτοαποστατη χωρίς καμία τεκμηρίωση, προσπαθώντας να βγάλει «ξύγκι από την μύγα» για να δείξει ότι το Ισλάμ είναι κακό λόγου της ύπαρξης της δουλείας. Όμως τα στοιχειά τα οποία ο ίδιος δίνει δείχνουν το αντίθετο γιατί με τον ένα τρόπο η τον άλλον έχουμε σκλάβους η οποίοι μπορούν να κερδίσουν την ελευθερία τους. Κάτι τέτοιο δεν υπάρχει στην Αγία Γραφή και ο ψευτοαποστατης εξαγριώνεται. Θα τα δούμε όμως αναλυτικά παρακάτω.

Στη συνέχεια αναφέρει μερικούς κλασικούς ερμηνευτές και προσέξτε πως αυτοαναιρείται.

Λέει:

«Αλλά ας δούμε περισσότερα γι’ αυτή την «καλοσύνη» που μπορούν να έχουν οι σκλάβοι.  Ο Ιμπν Αμπάς, που δεν ήταν κάποιος τυχαίος «παραδοσιακός μελετητής» αλλά ένας από τους Σαχάμπα (συντρόφους) του Μουχάμμαντ , ερμηνεύει την καλοσύνη τους ως εξής: «είναι δίκαιοι και τηρούν τις υποσχέσεις τους»[2] , προφανώς ώστε να είναι ο δουλοκτήτης σίγουρος ότι θα κερδίσει από αυτή τη συμφωνία. Σημειώνει επίσης ότι καλείται ο δουλοκτήτης να χαρίσει ένα μέρος του ποσού που συμφώνησε αρχικά με τον δούλο. Το ταφσίρ Αλ-Τζαλαλαΰν επιβεβαιώνει αυτή την άποψη, καθώς γράφει: «Αν γνωρίζετε να υπάρχει σ’ αυτούς κάποιο καλό, όπως η αξιοπιστία και η ικανότητα να κερδίζουν [εισόδημα] για να ξεπληρώσουν το ποσό που αναφέρεται στη γραπτή σύμβαση».[3] Και το ταφσίρ Ιμπν Καθίρ την επιβεβαιώνει επίσης: “Αυτή είναι μια εντολή από τον Αλλάχ προς τους ιδιοκτήτες σκλάβων: αν οι υπηρέτες τους τους ζητούν σύμβαση χειραφέτησης, πρέπει να τη γράψουν γι ‘αυτούς, υπό την προϋπόθεση ότι ο υπηρέτης έχει κάποια ικανότητα και μέσα βιοπορισμού, έτσι ώστε να μπορεί να πληρώσει στον κύριό του τα χρήματα που προβλέπονται στη σύμβαση. Ο Al-Bukhari είπε: «Ο Rawh αφηγήθηκε εκ μέρους του Ibn Jurayj: ‘’Είπα στον ‘Ata’, ‘Αν ξέρω ότι ο υπηρέτης μου έχει λεφτά, είναι υποχρεωτικό για μένα να του γράψω σύμβαση απελευθέρωσης’. Είπε, «Δεν πιστεύω ότι μπορεί να είναι οτιδήποτε άλλο παρά υποχρεωτικό.» … (αν βρίσκετε ότι υπάρχει καλό και τιμιότητα σε αυτούς.) Μερικοί από αυτούς είπαν (αυτό σημαίνει) αξιοπιστία. Κάποιοι είπαν: «τιμιότητα,”και άλλοι είπαν: «Μια επιδεξιότητα και την ικανότητα να κερδίζουν.” Στο ταφσίρ Αλ-Τζαλαλαΰν βλέπουμε κι ένα υπόδειγμα συμφωνητικού: «Συμβάλλομαι μαζί σου για [το ποσό], δύο χιλιάδες που πρέπει να καταβληθεί σε διάστημα δύο μηνών, ανά χίλια το μήνα, και αν εκπληρώσεις αυτό τον όρο, είσαι ένας ελεύθερος άνθρωπος», και ο άλλος θα πει, «Το αποδέχομαι »·[4]»

Ο ψευτοαποστατης δηλαδή μας δείχνει ότι κάποιος σκλάβος μπορεί να κερδίσει την ελευθερία του. Από τον Ibn Kathir τονίζει ότι είναι υποχρεωτικό να αφεθεί ελεύθερος ο δούλος. Και επίσης ο αφέντης πρέπει να βοηθήσει τον δούλο του όσον αφορά στο ποσό που του έβαλε σαν συμφωνία. Που ακριβώς διαφωνεί η έχει πρόβλημα ο ψευτοαποστατης; Δεν δείχνουν αυτά καλοσύνη και ευσπλαχνία προς τον δούλο;

Λέει:

«Οπότε η απελευθέρωση ενός δούλου με ικανότητες ήταν κερδοφόρα για τον δουλοκτήτη, ο οποίος παραχωρούσε «από τον πλούτο που ο Αλλάχ του είχε δώσει» ένα αρχικό κεφάλαιο στο δούλο για να το αυξήσει. Στη συνέχεια ο δουλοκτήτης καρπωνόταν το κέρδος χωρίς να έχει κουνήσει το δαχτυλάκι του. Η κατάσταση θυμίζει την εξαγορά των αιχμαλώτων πολέμου από τους δικούς τους, από την οποία αποκόμιζαν κέρδος οι μουσουλμάνοι, μόνο που στην περίπτωση αυτή ο σκλάβος προσφέρει τα χρήματα ο ίδιος για τον εαυτό του. Διαβάζουμε για την πρώτη τέτοια απελευθέρωση, για την οποία γράφτηκε ο στίχος 24:33: «Αυτός ο στίχος αποκαλύφθηκε για ένα σκλάβο του Huwaytib ibn ‘Abd al-‘Uzza που λεγόταν Subayh. Ο τελευταίος ζήτησε από τον κύριό του για ένα έγγραφο απελευθέρωσης, αλλά αυτός αρνήθηκε. Όταν ο Αλλάχ, που είναι υπερυψωμένος, αποκάλυψε αυτό το στίχο, ο Huwaytib συμφώνησε να γράψει μια επιστολή απελευθέρωσης, σε αντάλλαγμα για εκατό κομμάτια χρυσού. Από το ποσό αυτό, του πρόσφερε είκοσι κομμάτια χρυσού που είχε καταβάλει. Αλλά σκοτώθηκε σε πόλεμο στη μάχη του Hunayn»[5]

Αν εξαιρέσουμε τα λόγια «η απελευθέρωση ενός δούλου με ικανότητες ήταν κερδοφόρα για τον δουλοκτήτη» η οποία δεν στηρίζετε πουθενά, το αντίθετο μάλιστα μιας και ο αφέντης έδινε λεφτά όπως λέει το Κορανικο χωρίο, καθώς επίσης χάριζε ένα πόσο από την συμφωνία για την διευκόλυνση του δούλου. Αυτό δεν δείχνει τίποτα το κερδοφόρο. Όμως και έτσι να ήταν γιατί έχει πρόβλημα ο ψευτοαποστατης; Στις ημέρες που ζούμε το σωφρονιστικό σύστημα δέχεται λεφτά από φυλακισμένους για να κερδίσουν την ελευθερία τους. Από το παράδειγμα που φέρνει βλέπουμε ότι ο Huwaytib αρνήθηκε αρχικά, οπου δείχνει ότι δεν τίθεται θέμα κερδοσκοπίας, έπειτα δέχτηκε να το κάνει μόνο και μονό σαν εντολή του Θεού για να αφεθεί ελεύθερος ο δούλος. Και βλέπουμε στο τέλος πως ο δούλος πλήρωσε πολύ λίγα με βάση την αρχική συμφωνία. Από 100 κομμάτια πλήρωσε μόνο 20! Και αυτό ο ψευτοαποστατης το παρουσιάζει σαν εκμετάλλευση. Δεν είναι γελοίο;  Ο greekmurtad έφαγε αρκετές γραμμές στην ουσία για να αποδείξει ότι το Ισλάμ με τον ένα τρόπο η τον άλλον δίνει την ελευθερία στους σκλάβους.

Λέει:

«Τέλος πρέπει να παρατηρήσουμε ότι το ταφσίρ του Ιμπν Καθίρ τιτλοφορεί το εδάφιο «Η εντολή να χορηγείται σε σκλάβους ένα Συμβόλαιο απελευθέρωσης». Το πρόβλημα λοιπόν δεν είναι τόσο ότι οι μελετητές υποβίβασαν την εντολή σε σύσταση, αλλά ότι οι όροι της εντολής αυτής δεν μπορούσαν να εκπληρωθούν από όλους. Δεν ήταν για «τον κάθε σκλάβο» όπως νομίζει ο επίδοξος αναμορφωτής, αλλά για τους σκλάβους και σκλάβες που με κάποιο τρόπο μπορούσαν να φέρουν κέρδος στον αφέντη τους.»

Και μόνο που λέει ότι ο Ibn Kathir βάζει τίτλο «να χορηγείται σε σκλάβους συμβόλαιο απελευθέρωσης» αντικρούει τα ίδια του τα λόγια(δικά του λεγόμενα) όταν δηλώνει ότι δεν πρόκειται για τον «κάθε» σκλάβο. Όμως αν ήταν έτσι ο Ibn Kathir θα το τιτλοφορούσε αλλιώς και όχι με αυτήν την γενικότητα. Όμως η ουσιαστική απάντηση στα παραπάνω λεγόμενα του ψευτοαποστάτη, πέρα βεβαίως που αυτοαναιρέθηκε με τα σχόλια των κλασικών ερμηνευτών, και τον ευχαριστούμε για αυτό, είναι ότι ο δούλος δεν κερδίζει την ελευθερία του ΜΟΝΟ με συμβόλαιο όπου πρέπει να πληρώσει λεφτά. Ο ίδιος ο αφέντης του μπορεί να του παραχωρήσει την ελευθερία του χωρίς αντάλλαγμα. Αυτό το σενάριο όμως ο ψευτοαποστατης είτε δεν θα το ομολογούσε, είτε απλά(και το πιο πιθανό) δεν το γνωρίζει. Διαβάζουμε στο Κοράνι:

«Έπειτα είτε να τους χαρίσετε την ελευθερία ή (την ανταλλαγή τους με λύτρα, μέχρις ότου ο πόλεμος βάλει κάτω το φορτίο του (σταματήσει)» (Κοράνι 47:4)

Το Κοράνι εδώ κάνει αναφορά στον πόλεμο του Badr οπου οι Μουσουλμάνοι συγκρούστηκαν με τους παγανιστές διώκτες τους. Τονίζει ότι οι δούλοι από τον πόλεμο μπορούσαν να αφεθούν είτε ελεύθεροι χωρίς κανένα αντάλλαγμα είτε να δοθούν λύτρα για την ελευθερία τους. Σε κάθε περίπτωση μιλάμε για ελευθερία του δούλου. Βλέπουμε λοιπόν ότι η απελευθέρωση γινόταν επίσης και από την ευσπλαχνία των Μουσουλμάνων. Οι κλασικοί ερμηνευτές( Ibn Kathir, Ibn Abbas, Jalalayn) λένε για τον στίχο αυτό ότι η απελευθέρωση αυτή γίνεται χωρίς κανένα είδους εξαγοράς. Ο ψευτοαποστατης προσπάθησε να μας δείξει ότι μόνο έτσι γίνεται η απελευθέρωση, με συμβόλαιο, έτσι ώστε ο αφέντης να κερδίσει λεφτά. Κάτι τέτοιο δεν ισχύει όπως είδαμε.

Λέει:

«**Οι παραδοσιακοί μελετητές όχι μόνο άνοιξαν το δρόμο για αιώνες μουσουλμανικής δουλείας, αλλά απεφάνθηκαν επίσης ότι κάθε αρσενικός ιδιοκτήτης σκλάβων είχε το δικαίωμα να έχει σεξουαλικές σχέσεις με οποιανδήποτε από τις γυναίκες σκλάβες του όποτε ήθελε, χωρίς να έχει σημασία αν εκείνη συμφωνούσε ή όχι. Το δρόμο δεν τον άνοιξαν οι παραδοσιακοί μελετητές, αλλά το Κοράνι και η μίμηση του Μουχάμμαντ, που ο ίδιος είχε σχέσεις με σκλάβες. Ο Μουχάμμαντ δίδαξε, εκείνοι ακολούθησαν. Είναι τόσο ανόητο όσο και άδικο να κατηγορούνται οι μελετητές, λες και κατασκεύασαν αστήρικτες θεωρίες από το μυαλό τους.»

Άλλη μια φορά διαβάζουμε ανυπόστατες, ατεκμηρίωτες αερολογίες. Ο Umar ibn Al Khattab ο φίλος του Προφήτη και ο δεύτερος Χαλίφης του Ισλάμ με το που έμαθε ότι ένας Μουσουλμάνος πηρέ μια σκλάβα και έκανε έρωτα μαζί της( χωρίς βία) διέταξε να τον λιθοβολήσουν, γιατί την πήρε σαν δούλα άδικα. Αυτό είναι ένα αυθεντικό Χαντιθ και βρίσκεται στο Sunan Al Bayhaqi, τόμος 2, σελ 363, Νο 18685

Σε ένα άλλο Χαντιθ ο Προφήτης διέταξε την ελευθερία σε μια σκλάβα μόνο και μόνο γιατί ο αφέντης της τόλμησε να την χτυπήσει στο πρόσωπο. (Βιβλίο 015, αριθμός 4082 στη συλλογή του Muslim) Που να την βίαζε κιόλας.

Λέει:

«***Ζήτησα να διευκρινίσει, οπότε αν υπήρχε μια αγορά σκλάβων και σήμερα, θα μπορούσα να πάω και να αγοράσω ένα κορίτσι δεκατεσσάρων χρονών μόνο και μόνο για να κοιμηθώ μαζί της; Είπε ναι, και πρόσθεσε ότι όχι μόνο ήταν επιτρεπτό, αλλά ήταν επίσης κοινή πρακτική μεταξύ των πρώτων μουσουλμάνων. Ακριβώς το ότι ήταν κοινή πρακτική μεταξύ των πρώτων μουσουλμάνων και ο Μουχάμμαντ το γνώριζε και ουδέποτε το απαγόρευσε, αλλά αντίθετα χάριζε στους συντρόφους του σκλάβες γι’ αυτό το σκοπό, αποδεικνύει ότι δεν μπορούμε να φορτώσουμε το πρόβλημα στους «παραδοσιακούς μελετητές».

Καμία μαρτυρία από το Κοράνι καμία αναφορά από την Προφητική παράδοση. Το αντίθετο μάλιστα όπως διαβάσαμε παραπάνω:

«Ο Umar ibn Al Khattab ο φίλος του Προφήτη και ο δεύτερος Χαλίφης του Ισλάμ με το που έμαθε ότι ένας Μουσουλμάνος πηρέ μια σκλάβα και έκανε έρωτα μαζί της( χωρίς βία) διέταξε να τον λιθοβολήσουν, γιατί την πήρε σαν δούλα άδικα. Αυτό είναι ένα αυθεντικό Χαντιθ και βρίσκεται στο Sunan Al Bayhaqi, τόμος 2, σελ 363, Νο 18685»

Ας δούμε όμως τώρα διάφορα άλλα επίσημα ισλαμικά κείμενα πως απαγορεύουν τον βιασμό στο Ισλάμ όχι μόνο σε γυναίκες ελεύθερες αλλά και σε σκλάβες κτλ.

Ο Imam Maalik(Μέγας συλλέκτης των χαντιθ του Προφήτη), Al-Muwatta‘, στον τόμο 2, σελιδα734 τονίζει ότι « αυτός που βιάζει μια σκλάβα πρέπει να την πληρώσει και ΕΠΙΣΗΣ να τιμωρηθεί»

Συγκεκριμένα η αναλυτική μετάφραση διαβάζεται:

نقص من ثمنها ، والعقوبة في ذلك على المغتصب ، ولا عقوبة على المغتصبة في ذلك كله

In our view the man who rapes a woman, regardless of whether she is a virgin or not, if she is a free woman he must pay a “dowry” like that of her peers, and if she is a slave he must pay whatever has been detracted from her value. The punishment is to be carried out on the rapist and there is no punishment for the woman who has been raped, whatever the case.  (Imam Maalik, Al-Muwatta’, Volume 2, page 734)

Ο Imam Al Shaafi‘i(ένας από τους τέσσερις ιδρυτές των Ισλαμικών σχολών σκέψεων), στο Kitaabul Umm, τόμο 3, σελ 253) τονίζει ότι: « όποιος εξαναγκάζει με την βία να κάνει ερωτική επαφή με την δούλα τότε του απομακρύνουν την δούλα, πληρώνει και δέχεται την τιμωρία.

Συγκεκριμένα η αναλυτική μετάφραση από το αραβικό πρωτότυπο διαβάζεται έως εξής:

“If a man acquires by force a slave-girl, then has sexual intercourse with her after he acquires her by force, and if he is not excused by ignorance, then the slave-girl will be taken from him, he is required to pay the fine, and he will receive the punishment for illegal sexual intercourse.” (Imam Al Shaafi‘i, Kitaabul Umm, Volume 3, page 253)

Λέει:

«****Αργότερα το έλεγξα με ένα μελετητή περισσότερο οπαδό της μεταρρύθμισης, που με διαβεβαίωσε ότι το Κοράνι δεν επιτρέπει αυτό το είδος κακοποίησης των ανθρωπίνων όντων. Προσέξτε ότι αναφέρεται η «διαβεβαίωση» του μελετητή αλλά κανένα εδάφιο που να αποδεικνύει ότι αυτή η κακοποίηση δεν επιτρέπεται.»

Τι υποκρισία! Ενώ ο ψευτοαποστατης έφερε; Καμία απολύτως ένδειξη από το Κοράνι η από τον Προφήτη δεν μας παρέθεσε.

Λέει:

«*****Ο Προφήτης (ειρήνη σ ‘αυτόν) απελευθέρωσε όλους τους σκλάβους του. Εδώ έχουμε άλλη μια ατεκμηρίωτη δήλωση. Ακόμα και ο Μαουντούντι, στο κλασικό προπαγανδιστικό έργο του «Ανθρώπινα δικαιώματα στο Ισλάμ», στο οποίο κάνει κυριολεκτικά το μαύρο άσπρο με λογοπαίγνια, ανακρίβειες, παραλείψεις και άσχετα επιχειρήματα, δεν γράφει ότι ο Μουχάμμαντ απελευθέρωσε όλους τους σκλάβους του, αλλά 63 από τους σκλάβους που είχε.[6] Γεννιέται βέβαια το ερώτημα, τι τους ήθελε ο «προφήτης» όλους αυτούς τους σκλάβους; Αν δεν τους αγόραζε ή δεν τους υποδούλωνε, δεν θα ήταν δούλοι του ώστε να τους ελευθερώσει…»

Στο άρθρο μας δείξαμε και αποδείξαμε ότι ο μόνος εδώ πέρα που κάνει λογοπαίγνια, ανακρίβειες, παραλείψεις και αναφέρει άσχετα επιχειρήματα, είναι ο greekmurtad. Η «πηγή» του για τον Μαουντουντι είναι μια ξερή πρόταση στα αγγλικά, χωρίς παραπομπή;  Αυτό το άτομο ούτε πηγές δεν ξέρει να παραθέτει.

Επειδή όμως έχουμε αναφορά για απελευθέρωση 63 σκλάβων αυτό σημάνει απαραίτητα ότι ο Προφήτης απελευθέρωσε μόνο τόσους; Και ακόμη τόσοι αν ήταν δεν είναι σπουδαίο αυτό; Και ακόμα το νούμερο 63 δεν δείχνει ίσως ότι ήταν όλοι του οι σκλάβοι; Στο βιβλίο Buloogh Al Maram καταγράφεται ότι ο το νοικοκυριό του Προφήτη και οι Σαχαμπα ( φίλοι και οπαδοί) ελευθέρωσαν πάνω από 39.000 δούλους. (Nadvi (2000), σελ 453). Κάτι τέτοιο αντικρούει τον ψευτοαποστατη που θέλει την επιθυμία των Μουσουλμάνων για σκλάβους για να τους εκμεταλλεύονται.

Αφού απαντήσαμε στις συκοφαντίες πάμε να δούμε τώρα την υποκρισία. Οι Χριστιανοί που κριτικάρουν το Ισλάμ στο θέμα της δουλειάς(όπως ο greekmurtad) ξεχνούν να ρίξουν μια ματιά στο ιερό τους βιβλίο. Σοκάρονται όταν βλέπουν την δουλεία αλλού, αλλά δεν δείχνουν να έχουν κανένα πρόβλημα όχι μόνο για την δουλεία που βρίσκεται στην «αγία» Γραφή αλλά επίσης και για την φρικτή κακοποίηση που δέχεται ο κάθε δούλος/α από τον βιβλικό θεό. Απολάυστε λοιπόν τα δυο μέτρα και σταθμά σε όλο τους το μεγαλείο.

Πάρτε μια Βίβλο στα χέρια σας και ανοίξτε τα χωρία τα οποία θα παραθέσουμε. Έχετε στο μυαλό σας ότι εδώ είναι λεγόμενα δήθεν του Ιησού. Και αυτό γιατί σύμφωνα με την Χριστιανική θεολογία ο Ιησούς είναι ο Θεός της Παλαιάς και της Καινής Διαθήκης.

Διαβάζουμε:

« Και ο δούλος σου και η δούλη σου, όσους κι αν έχεις, από τα έθνη που είναι γύρω σας, απ’ αυτά θα αγοράζεις δούλον και δούλη. Κι ακόμα, από τους γιους των ξένων, που παροικούν μεταξύ σας, απ’ αυτούς θα αγοράζετε, και από τις συγγένειές τους, που βρίσκονται μεταξύ σας, όσοι γεννήθηκαν στη γη σας· και θα είναι σε σας για ιδιοκτησία Και θα τους έχετε κληρονομιά για τα παιδιά σας, ύστερα από σας, για να τους κληρονομήσουν ως ιδιοκτησία· δούλοι σας θα είναι παντοτινά· όμως, επάνω στους αδελφούς σας, τους γιους Ισραήλ, δεν θα εξουσιάζετε, ο ένας επάνω στον άλλον, με αυστηρότητα..» ( Λευιτικό 25:44-46)

Η αγορά και το δουλεμπόριο λοιπόν περιγράφεται τέλεια σε αυτούς τους στίχους. Ο δούλος δεν έχει καμία απολύτως τύχη να ελευθερωθεί. Είναι ιδιοκτησία παντοτινή και σαν ιδιοκτησία κληρονομείται. Όσοι γεννιούνται στην γη γίνονται δούλοι. Μπορείς να αγοράσεις από οποιοδήποτε έθνος δούλο η δούλη. Αρκεί να μην είναι Ισραηλίτης. Βλέπουμε ότι ο δούλος εδώ μπορεί να αποκτηθεί ανά πάσα στιγμή. Στο Ισλάμ από την άλλη ο δούλος είναι ο αιχμάλωτος πολέμου ο οποίος ελευθερώνεται είτε με λύτρα είτε σαν χάρη όπως είδαμε παραπάνω.

Ο Χριστιανός λόγιος,ο John Gill στο βιβλίο του που ερμηνεύει ολόκληρη την Αγία Γραφή παρουσιάζει το δουλεμπόριο αυτών των χωρίων σαν όμοιο με το δουλεμπόριο που έκανε η Αμερική με τους μαύρους. (The New John Gill Exposition of the Entire Bible για το χωρίο του Λευτικον 25:44-46)

Προχώραμε στο βιβλίο της Εξόδου και διαβάζουμε:

«ΚΑΙ αν κάποιος πουλήσει τη θυγατέρα του για δούλη, δεν θα αφεθεί όπως αφήνονται οι δούλοι.» (Έξοδος 21:7)

Σύμφωνα με τον νόμο ο Ιησούς(ο θεός σύμφωνα με τους Χριστιανούς) επιτρέπει στον πατέρα να πουλήσει την κόρη του σαν δούλα. Και έχουν μετά το θράσος οι ισλαμοφοβικοί και οι αντι ισλαμιστές σαν τον greekmurtad να μιλάνε για δουλεία στο Ισλάμ; Στην Αγία Γραφή της Βιβλικής Εταιρίας το χωρίο τιτλοφορείται ως «η μεταχείριση των δούλων». Έτσι μεταχειρίζεται ο πατέρας το παιδί του; σαν δούλα;

Δεν είναι ειρωνικό πως ο Χριστιανός greekmurtad ασκεί κριτική στο εδάφιο του Κορανίου ( 23:33) που καλεί τον δούλο να υπογράψει για την ελευθερία του, και να βοηθηθεί από το αφεντικό του για να την αποκτήσει, και το αποκαλεί αυτό σαν εκμετάλλευση για να βγάλει λεφτά, όταν στο ιερό του βιβλίο ο Ιησούς σαν Θεός της Π.Δ έδινε το ελεύθερο να πουλιέται η κόρη σαν δούλα;

Διαβάζουμε στο ίδιο βιβλίο:

«ΚΑΙ αν κάποιος χτυπήσει τον δούλο του ή τη δούλη του με ράβδο , και πεθάνει κάτω από τα χέρια του, οπωσδήποτε θα τιμωρηθεί.. Αν, όμως, ζήσει μία ημέρα ή δύο δεν θα τιμωρηθεί· επειδή, είναι δικό του χρήμα.» ( Έξοδος 21:20-21)

Αν κάποιος ξυλοφορτώσει τον δούλο του η την δούλη του με ραβδί και πεθάνει θα τιμωρηθεί (δεν γνωρίζουμε πως). Αν όμως ζήσει ΔΕΝ τιμωρείτε. Γιατί; Γιατί σύμφωνα με το χωρίο είναι σαν τα χρήματα του. Ιδιοκτησία του. Δηλαδή κοπάνα ελεύθερα την δούλα σου δεν υπάρχει πρόβλημα, όσο θες, όποτε θες, αρκεί να μην πεθάνει.

Συγκρίνετε τώρα το βιβλικό χωρίο με τα λεγόμενα του Προφήτη Μωάμεθ:

«Ο Προφήτης διέταξε να ελευθερωθεί μια σκλάβα μόνο και μόνο γιατί ο αφέντης της τόλμησε να την χτυπήσει στο πρόσωπο». (Βιβλίο 015, αριθμός 4082 στη συλλογή του Muslim)

Διαβάζουμε επίσης:

«ΑΝ αγοράσεις έναν δούλο, Εβραίο, έξι χρόνια θα δουλέψει· και στον έβδομο θα αφήνεται ελεύθερος, δωρεάν. Αν ήρθε μόνος, μόνος και θα αφήνεται· αν είχε γυναίκα, τότε και η γυναίκα του θα αφήνεται μαζί του. Αν το αφεντικό του τού έδωσε γυναίκα και γέννησε σ’ αυτόν γιους ή θυγατέρες, η γυναίκα και τα παιδιά της θα είναι του αφεντικού της, αυτός όμως θα αφήνεται μόνος.» ( Έξοδος 21:2-4)

Φοβερές οικογενειακές αξίες! Πέρα που βλέπουμε μια αντίφαση, μιας και στο Λευιτικό 25:44-46 απαγορεύεται να έχεις δούλο Εβραίο, βλέπουμε πως η οικογένεια του άνδρα, γυναίκα και παΐδια, κρατούνται όμηροι είτε θέλει αυτός να φύγει η να παραμείνει σαν δούλος. Με αποτέλεσμα να τον αναγκάζει να μείνει δούλος παντοτινά. Αυτό το καταβαίνουμε από το χωρίο που ακολουθεί:

«Αλλά, αν ο δούλος πει φανερά: Αγαπώ το αφεντικό μου, τη γυναίκα μου, και τα παιδιά μου, δεν θα αφεθώ ελεύθερος· τότε, το αφεντικό του θα τον φέρει στους κριτές· και θα τον φέρει στη θύρα ή στον παραστάτη τής θύρας, και το αφεντικό του θα τρυπήσει το αυτί του με ένα τρυπητήρι· και θα τον δουλεύει παντοτινά.» (Έξοδος 21: 5-6)

Τι λέει η Καινή Διαθήκη για όλα αυτά; Τίποτα απολύτως. Τονίζει ότι η δουλεία ( η ιδία της Π.Δ μιας και δεν αναφέρονται αλλαγές) είναι κάτι επιτρεπτό και προωθείτε

«ΟΣΟΙ είναι κάτω από ζυγό δουλείας, ας θεωρούν τούς κυρίους τους άξιους κάθε τιμής, για να μη δυσφημείται το όνομα του Θεού και η διδασκαλία.» ( Α Τιμόθεου 6:1)

«Οι δούλοι, υπακούτε στους κατά σάρκα κυρίους σας με φόβο και τρόμο, με απλότητα της καρδιάς σας, σαν στον Χριστό·» ( προς Εφεσιους 6:5)

«τους δούλους να τους νουθετείς να υποτάσσονται στους δικούς τους κυρίους, να τους ευαρεστούν σε όλα, να μη αντιμιλούν·» (Τίτος 2:9)

«Οι δούλοι, υποτάσσεστε με κάθε φόβο στους κυρίους σας, όχι μονάχα στους αγαθούς και επιεικείς, αλλά και στους διεστραμμένους·»(Α Πέτρου 2:18)

Τι λέει ο Ιησούς; Σύμφωνα με την Κ.Δ προωθεί τον ξυλοδαρμό του δούλου στην παρακάτω παραβολή:

«ο κύριος εκείνου τού δούλου θα έρθει σε ημέρα που δεν προσμένει, και σε ώρα που δεν ξέρει· και θα τον αποχωρίσει, και θα βάλει το μέρος του μαζί με τους απίστους. Και εκείνος ο δούλος, που γνώρισε το θέλημα του κυρίου του, αλλά δεν ετοίμασε ούτε έκανε σύμφωνα με το θέλημά του, θα δαρθεί πολύ. Αλλά, όποιος, ενώ δεν γνώρισε, όμως έπραξε άξια δαρμών, θα δαρθεί λίγο. Και σε όποιον δόθηκε πολύ, πολύ θα ζητηθεί απ’ αυτόν· και σε όποιον είναι εμπιστευμένο πολύ, περισσότερο θα απαιτήσουν απ’ αυτόν.» ( Λουκάς 12: 46-48)

Δείξαμε ξεκάθαρα και με απλό τρόπο την πλάνη του ψευτοαποστατη οπου για λόγους κόμπλεξ προσπαθεί να κατηγορήσει το Ισλάμ για ότι διδάσκετε στο «άγιο» του βιβλίο. Τα λόγια του για την ακρίβεια ήταν απόδειξη ότι ο απελευθέρωση του σκλάβου διδάσκεται πολύ, και δίνονται διάφορες προτάσεις για το πώς να γίνει στο Ισλάμ. Ξεμπροστιάσαμε την ανακολουθία του σαν Χριστιανός μιας και αγνοεί η σκοπίμως εθελοτυφλεί στα χωρία της Βίβλου που δείχνουν την εκμετάλλευση των σκλάβων και των φρικτών βασανιστηρίων που δέχονται.

Η ανακολουθία είναι σημάδι αποτυχημένης επιχειρηματολογίας και ο greekmurtad για άλλη μια φορά απέτυχε.


Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.