Ο Ιμπν ουλ Κάγιεμ για το περιεχόμενο του Κορανίου

Άχμαντ Μ.Ελντίν

Ο Ιμάμ Ιμπν ουλ Κάγιεμ σημειώνει στο Μαντάριτζ ας Σαλικήν.

الحمد لله رب العالمين، وصلى الله وسلم على نبينا محمد وعلى آله وأصحابه أجمعين، أما بعد

«Ολόκληρο το Κοράνι περιέχει την άξια του Ταουχίντ (Μονοθεϊσμό). Είτε διατάζει προς την λατρεία του Αλλάχ και την εγκατάλειψη του Σίρκ (Πολυθεϊσμού), είτε καθιστά σαφές την ανταμοιβή των Άχλουλ Ταουχίντ (οπαδών του Μονοθεϊσμού) και την τιμωρία των οπαδών του Σίρκ (πολυθεϊσμού). Επίσης, τονίζει το επιτρεπτό και το απαγορευμένο, καθώς είναι από τα χαρακτηριστικά του Ταουχίντ. Επιπλέον, καταγράφει τις ιστορίες των Απεσταλμένων του Αλλάχ προς τα έθνη τους, τις διαφωνίες που είχαν με τους λαούς τους σχετικά με την τήρηση του Ταουχίντ και την απομάκρυνση από το Σίρκ» {Μαντάριτζ ας Σαλικήν, τόμος 3, σελ. 450}

Το Κοράνι από την σούρα αλ Φάτιχα μέχρι και την σούρα αν Νάς επικεντρώνεται στην Μονοθεϊστική (Ταουχίντ) διδασκαλία. Ο πυρήνας του Κορανίου, όπως και ο πυρήνας ολόκληρου του Ισλάμ, είναι ο Μονοθεϊσμός: Ο Θεός (Αλλάχ) είναι ο Μόνος άξιος λατρείας. Ταυτόχρονα, η διαταγή για την υιοθέτηση του Μονοθεϊσμού, συνοδεύεται με την αυστηρή απαγόρευση του Πολυθεϊσμού (Σίρκ) καθώς επίσης με την απαγόρευση οποιασδήποτε πολυθεϊστικής πρακτικής/έκφρασης.

Κατά συνέπεια, όποιος ενστερνίζεται την μονοθεϊστική διδασκαλία, όπως ορίζεται από τον ίδιο τον Ύψιστο, τότε θα ανταμειφτεί, ενώ όποιος ασπάζεται πολυθεϊστικές πεποιθήσεις και πρακτικές θα τιμωρηθεί.

Επίσης, το Κοράνι περιέχει κανόνες για το επιτρεπτό και το απαγορευμένο και αυτό με την σειρά του συνδέεται με τον Μονοθεϊσμό. Το νόμιμο πράττεται για χάρη του Αλλάχ (και μόνο) και το απαγορευμένο (χαράμ) αποφεύγεται για χάρη του Αλλάχ. Στην πρώτη περίπτωση αναζητούμε το νόμιμο για να ευχαριστήσουμε τον Ύψιστο ενώ στην δεύτερη αποκτούμε παιδεία για το απαγορευμένο έτσι ώστε να το αποφύγουμε, με αποτέλεσμα να μην δυσαρεστήσουμε τον Ύψιστο.

Επιπλέον, το Κοράνι νουθετεί τον αναγνώστη παραθέτοντας τις ιστορίες και τα βιώματα των Προφητών και των Απεσταλμένων του Υψίστου. Οι ιστορίες αυτές υπογραμμίζουν τον σκοπό της αποστολής των προφητών που δεν ήταν άλλος παρά μόνο να καλέσουν τον λαό και τα έθνη τους στην μονοθεϊστική πρακτική (με θεωρία = δογματική διδασκαλία και πράξεις) και στην απομάκρυνση από κάθε είδους πολυθεϊστικής έκφρασης (είτε με θεωρία είτε με πράξεις).

وصلى الله وسلم وبارك على نبينا محمد

Ετικέτες: , , , , , ,

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

Αρέσει σε %d bloggers: