Τι λέει το Ισλάμ για την συμμετοχή και τις ευχές σε αλλόθρησκες γιορτές; – وَٱلَّذِينَ لاَ يَشْهَدُونَ الزُّورَ

Άχμαντ Μ.Ελντίν – أحمد بن محيي الدين

الحمد لله رب العالمين، وصلى الله وسلم على نبينا محمد وعلى آله وأصحابه أجمعين، أما بعد

Το να εύχεται η να συμμετέχει ένας Μουσουλμάνος για τις μη Μουσουλμανικές γιορτές είναι ενάντια στις αρχές του Ισλάμ. Τα χριστούγεννα, η πρωτοχρονιά και κυρίως το πάσχα είναι γιορτές που δηλώνουν την δογματική και την θεολογική θέση των Χριστιανών (ο Ιησούς είναι Θεός, υιός Θεού, ανάσταση κτλ.)

Συνεπώς δεν επιτρέπεται η ευχή για καλές γιορτές διότι είναι σαν να συμμετέχεις σε αυτήν την άστοχη θεολογία (κατά τους Μουσουλμάνους) η οποία εναντιώνεται στον Μονοθεϊσμό (Ταουχίντ) οπου με την σειρά του είναι το Α και Ω της Ισλαμικής Θεολογίας και κάθε προσβολή προς το Ταουχίντ το άτομο κινδυνεύει να μείνει εκτός Ισλαμικής πιστής.

Ο Ύψιστος ξεκαθαρίζει λέγοντας:

وَٱلَّذِينَ لاَ يَشْهَدُونَ الزُّورَ وَإِذَا مَرُّواْ بِاللَّغْوِ مَرُّوا كِراماً 

«Και είναι εκείνοι που δεν γίνονται μάρτυρες στο ψέμα και αν ακόμα περάσουν από παρανομίες (κακό λόγο η κακή πράξη), τότε προσπερνούν με αξιοπρέπεια χωρίς συμμετοχή» {Κοράνι 25:72}

Πως επεξηγείται «το χωρίς συμμετοχή» από τις Ισλαμικές Ορθόδοξες πηγές; Διαβάζουμε από το Ταφσίρ του Ιμάμη Ιμπν Καθίρ, που παραθέτει τις θέσεις των ταμπίην (των μαθητών των Σαχάμπα, οπου οι Σαχάμπα ήταν μαθητές του ίδιου του Προφήτη), δηλαδή ορθόδοξη επεξηγηματική προσέγγιση, όχι επεξήγηση σύμφωνα με το τι λέει η νομίζει ο καθένας, ότι συμμετοχή σε παρανομίες, σημαίνει μεταξύ άλλων,

وهذه أيضاً من صفات عباد الرحمن أنهم لا يشهدون الزور، قيل هو الشرك وعبادة الأصنام، وقيل الكذب والفسق والكفر واللغو والباطل، وقال محمد بن الحنفية هو اللغو والغناء. وقال أبو العالية وطاوس وابن سيرين والضحاك والربيع بن أنس وغيرهم هي أعياد المشركين

…το ψέμα, το σιρκ, η πλάνη, και η συμμετοχή στις γιορτές των μη Μουσουλμάνων.

Ο Άνας Ίμπν Μάλικ, αφηγείται, ότι όταν ο Απόστολος του Αλλάχ صلى الله عليه و سلم πήγε στην Μεδίνα, και βρήκε τους ανθρώπους να έχουν δυο ξεχωριστές ημέρες, συγκεκριμένες που έπαιζαν παιχνίδια, ρώτησε: «Τι είναι αυτές οι ημέρες; Απάντησαν: «Συνηθίζαμε να ασχολούμαστε με αυτές κατά την διάρκεια της τζαχιλία, (προ Ισλαμικής εποχής της άγνοιας). Ο Προφήτης του Αλλάχ απάντησε:

إِنَّ اللَّهَ قَدْ أَبْدَلَكُمْ بِهِمَا خَيْرًا مِنْهُمَا يَوْمَ الأَضْحَى وَيَوْمَ الْفِطْرِ

«Ο Αλλάχ έχει αντικαταστήσει αυτές τις ημέρες με κάτι καλύτερο, με την ημέρα της θυσίας (ίντ αλ Άντχα) και την ημέρα της ολοκλήρωσης της νηστείας (Ίντ αλ Φίτρ)» {Άμπου Νταούντ, 1134}

Εάν ο Προφήτης απαγόρεψε τις γιορτινές ημέρες που ξεχώρισαν οι πολυθεϊστές για τα παιχνίδια τους, τότε τι ισχύει για τις θρησκευτικές τους γιορτές που περιέχουν ειδωλολατρία και παγανισμό;

Ο Προφήτης صلى الله عليه وسلم είπε: 

مَنْ تَشَبَّهَ بِقَوْمٍ فَهُوَ مِنْهُمْ

«όποιος μιμείται έναν λαό, τότε είναι σαν αυτούς» (Άμπου Νταούντ, 4031)

Η συναίνεση των λογίων αναφέρει ότι απαγορεύεται να εύχεται και να συμμετέχει ένας Μουσουλμάνος στα χριστούγεννα η το πάσχα (και γενικότερα στις αλλόθρησκες γιορτές). Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι αυτό είναι ένα είδος μίμησης και πρέπει να αποφεύγεται ακόμα και αν είναι μαζί με συγγενείς/γονείς. {Ματζμού’α αλ Φαταάουα ουα ρασάηλ , Σέηχ Ίμπν Ουθαημήν, τόμος 3 σελ. 369} 

Στην προσπάθεια να γίνουν ορισμένοι αρεστοί διαστρεβλώνουν το Ισλάμ. Νομίζουν ότι κατ αυτόν τον τρόπο δεν θα τους κακοχαρακτηρίσουν οι μη Μουσουλμάνοι. Και αυτό είναι το πρόβλημα, δυστυχώς, αρκετών Μουσουλμάνων.

Το να μην γιορτάζω τα χριστούγεννα και το πάσχα, δεν σημαίνει ότι είμαι εξτρεμιστής,  φανατικός η υπερβολικός. Σημαίνει ότι σέβομαι πρώτα απ’ολα την πίστη μου σαν Μουσουλμάνος. Έτσι όπως ένας Χριστιανός δεν μπορεί να γιορτάζει το Ιντ αλ Φιτρ και το Ιντ αλ Αντχα. Πάρα πολύ φυσιολογικό και ειλικρινέστατο. Δεν είμαι μετριοπαθής όταν προσπαθώ να τσουβαλιάσω όλα τα θρησκεύματα, λέγοντας ότι είμαι με όλους και με όλα. Υπάρχουν διαχωριστικές γραμμές, η διαφορετικότητα, και αυτό ακριβώς προσπαθούν να σβήσουν ορισμένοι, τους διαχωρισμούς, έτσι ώστε να είμαστε όλοι ένας οικουμενιστικός αχταρμάς.

Το να γιορτάζουμε τις αλλόθρησκες γιορτές είναι ένα παράδειγμα, από τα πολλά, συμβιβασμού που κάνει ένας Μουσουλμάνος που τον παρασύρει το ρεύμα της αφομοίωσης, που υποφέρει από κομπλεξισμούς, στην προσπάθεια του να φανεί μοντέρνος και αρεστός στους γύρω του.

Αδελφέ μου Μουσουλμάνε και αδελφή μου Μουσουλμάνα, μάθε ότι έτσι δεν είσαι μετριοπαθής, έτσι είσαι μετριοπαθής σύμφωνα με τα κριτήρια των άλλων, όχι σύμφωνα με αυτά που λέει ο Αλλάχ ο Ύψιστος, ο Θεός και ο Κύριος σου. Επέστρεψε λοιπόν στο Κοράνι και στην Σούννα, είθε ο Αλλάχ να σε ευλογεί, με την κατανόηση των Σάλαφ (ενάρετων προκατόχων Μουσουλμάνων) και των Ουλεμά (λογίων) της Ούμμα, και μην προσπαθείς να γίνεις αρεστός στους γύρω σου όταν την ίδια ώρα ζημιώνεις την σχέση σου με τον Δημιουργό σου.

Άχμαντ Μ.Ελντίν
Διπλωματούχος Ισλαμικής Θεολογίας
Τζαμί «Σάλαφ ους Σάλιχ» (Αρ Ραχμάν)
IslamForGreeks.org – AhmadEldin.blog

والحمد لله رب العالمين، وصلى الله وسلم على نبينا محمد وآله وصحبه

Ετικέτες: , , , , , , ,

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.