الحمد لله رب العالمين، وصلى الله وسلم على نبينا محمد وعلى آله وأصحابه أجمعين، أما بعد
Οι άνθρωποι αναζητούν την ευτυχία συχνά σε λάθος τόπους και με λάθος τρόπους. Άλλοι την ψάχνουν στην ύλη, άλλοι στις απολαύσεις και άλλοι στην εξουσία και την προβολή. Μα όσο κι αν επιδιώξουν να γεμίσουν το κενό εντός τους, πάντα κάτι θα λείπει. Διότι η καρδιά, όπως έχει ειπωθεί, δεν θα βρει πραγματική ανάπαυση παρά μόνο με την ενθύμηση του Δημιουργού
Ο Ύψιστος δεν άφησε το δημιούργημά Του δίχως καθοδήγηση. Ανέφερε με σαφήνεια στο Βιβλίο Του τι συνιστά την πραγματική “καλή ζωή” για τον άνθρωπο. Όχι εκείνη που εξωτερικά φαίνεται ευνοϊκή και ψυχαγωγική, αλλά αυτή που στηρίζεται στην πίστη, στην ευγνωμοσύνη, στην υπομονή και στην εσωτερική γαλήνη που προσφέρει η υπακοή στον Δημιουργό.
Στις παρακάτω γραμμές μεταφέρουμε τα λόγια των Ουλεμά πάνω στο νόημα της “καλής ζωής” όπως την όρισε ο Αλλάχ και την εξήγησαν οι ευσεβείς δούλοι Του. Τι είναι αυτό λοιπόν που προσφέρει αληθινή ευτυχία σε αυτόν τον κόσμο και τον επόμενο;
«Λέει ο Ύψιστος:
مَنْ عَمِلَ صَالِحًا مِّن ذَكَرٍ أَوْ أُنثَىٰ وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَلَنُحْيِيَنَّهُ حَيَاةً طَيِّبَةً
«Όποιος πράττει το ενάρετο, άνδρας ή γυναίκα, ενώ πιστεύει, τότε σ’ αυτόν θα του δώσουμε μια καλή ζωή…» {Κοράνι 16:97}
Και αυτό αφορά την επίγεια ζωή. Θα ζει μια καλή ζωή, ευχάριστη, με την καρδιά του να βρίσκεται σε ηρεμία/ευκολία. Γιαυτό θα βρεις τους ανθρώπους της υπακοής (προς τον Αλλάχ) να ζούνε μια ευχάριστη (γαλήνια) ζωή, άνετη, διότι η πραγματική άνεση είναι η άνεση (γαλήνη) της καρδιάς. Δεν είναι η άνεση στα υλικά. Είναι η άνεση της καρδιάς. Γιαυτό και οι καρδιές είναι άνετες/ήρεμες.
Ζούνε με την ενθύμηση του Αλλάχ, ζούνε μια καλή και άνετη ζωή με την ενθύμηση του Αλλάχ. Δεν ζούνε μια ζωή άνεσης με πάθη και επιθυμίες, όχι. Ζούνε μια ζωή άνεσης με το να θυμούνται τον Αλλάχ (δίκρ). Αυτή είναι η ευδαιμονία τους. Γιαυτο το λόγο λένε ορισμένοι:
«Σε περίπτωση που οι άνθρωποι του παραδείσου βρίσκονται σε παρόμοια κατάσταση με εμάς, τότε ζούνε μια καλή ζωή»
Και αυτό εξαιτίας της άνεσης, της ευκολίας (γαλήνης) και της ικανοποίησης που βιώνουν. Η ικανοποίηση/ευχαρίστηση που σου δίνει η λατρεία και η ενθύμηση (για τον Αλλάχ) σε αυτήν την ζωή.
Εντωμεταξύ, αυτοί που δεν πιστεύουν, ακόμα κι άν τους δώσεις ολόκληρο τον κόσμο, όλες τις επίγειες απολαύσεις, θα εξακολουθούν να βρίσκονται σε μιζέρια και ταλαιπωρία και αυτό διότι οι καρδιές τους δυσφορούν, ο Αλλάχ να μας φυλάει. Οι καρδιές τους είναι σε δυσφορία και τα πρόσωπα τους σκοτεινά.
Όσο για τον πιστό, ζει μια καλή ζωή σε αυτόν τον κόσμο. Μια καλή ζωή με ιμάν (πίστη) και ενθύμηση για τον Αλλάχ τον Ύψιστο. Βρίσκει ευχαρίστηση στην υπακοή (προς τον Αλλάχ) και στο να καταπιάνεται με λατρευτικές πράξεις. Γιαυτό και ειπώθηκε:
«Οι άνθρωποι (οπαδοί) της επίγειας ζωής αποχώρησαν από αυτήν και δεν γεύτηκαν αυτό που ήταν πιο γλυκό από αυτήν (την επίγεια ζωή)»
Και τέθηκε το ερώτημα: «Και τι είναι πιο γλυκό από αυτήν (την επίγεια ζωή)». Απάντησε: «Η ενθύμηση του Αλλάχ». Αυτό είναι πιο γλυκό από αυτό που περιέχει η επίγεια ζωή. Αποχώρησαν από αυτήν και δεν γεύτηκαν αυτό που ήταν πιο γλυκό από αυτήν (την επίγεια ζωή). Πρόκειται για μια τρομερή στέρηση, ο Αλλάχ να μας φυλάει.
«…σ’ αυτόν θα του δώσουμε μια καλή ζωή…». Μια καλή ζωή σχετικά με τις πράξεις λατρείας, την ενθύμηση και την υπακοή προς τον Αλλάχ. Σε μια κατάσταση άνεσης, γαλήνης, με πίστη και φώς (από τον Αλλάχ). Και όσον αφορά την μετά θάνατον ζωή (λέει ο Ύψιστος)
وَلَنَجْزِيَنَّهُمْ أَحْسَنَ الَّذِي كَانُوا يَعْمَلُونَ
«…και θα τους ανταμείψουμε (μετά θάνατον) σύμφωνα με το καλύτερο που συνήθιζαν να έκαναν» {Κοράνι 29:7}
Θα εισέλθουν στον παράδεισο, έχοντας (αιώνια) ζωή με άνεση και αιώνια ευδαιμονία. Δεν πρόκειται να διακοπεί όπως την επίγεια ζωή και δεν θα φοβούνται κανέναν εχθρό, καμία ασθένεια, κανέναν θάνατο η τα γηρατειά. Δεν θα φοβούνται την φτώχεια η την ένδεια, ποτέ, και θα είναι ασφαλείς.
وَهُمْ فِي الْغُرُفَاتِ آمِنُونَ
«…και θα κατοικούν σ’ εξαίρετα (ψηλά) δωμάτια, ασφαλισμένοι» {Κοράνι 34:37}
ادْخُلُوهَا بِسَلَامٍ آمِنِينَ
«Εισέλθετε (στον παράδεισο) με ειρήνη και ασφάλεια» {Κοράνι 15:46}
وَلَنَجْزِيَنَّهُمْ أَحْسَنَ الَّذِي كَانُوا يَعْمَلُونَ
«…και θα τους ανταμείψουμε (μετά θάνατον) σύμφωνα με το καλύτερο που συνήθιζαν να έκαναν» {Κοράνι 29:7}
Αυτή είναι η καλή ζωή” – {Σέηχ αλ Φαουζάν}
“Το να ζήσεις μια καλή ζωή δεν είναι αυτό που φαντάζονται οι πολλοί. Μια καλή ζωή σημαίνει προστασία και ασφάλεια από δοκιμασίες, πνευματική φτώχεια και προστασία από μια θλιμμένη και ανήσυχη καρδιά.
Πιο συγκεκριμένα, καλή ζωή σημαίνει ότι κατέχεις μια υγιή καρδιά (πνευματικά), μια καρδιά ικανοποιημένη με ότι έχει ορίσει ο Αλλάχ ο Ύψιστος, είτε στενάχωρο είτε χαρούμενο. Εάν ο Αλλάχ σου δίνει κάτι ευχάριστο και χαρούμενο τότε είσαι ευγνώμων, ενώ αν δοκιμαστείς με κάτι στενάχωρο η με συμφορά, τότε δείχνεις υπομονή. Είτε στη μια περίπτωση, είτε στην άλλη, βγαίνεις κερδισμένος με πολλές ωφέλειες.
Αυτή είναι η πραγματική έννοια της καλής ζωής και της ευτυχίας. Μια καρδιά ήρεμη – νηφάλια σε κάθε περίπτωση”
{Φατάουα Ισλαμία, 4/75, του Σέηχ Ιμπν Ουθαημήν}
Η «καλή ζωή» δεν είναι μια σύντομη στιγμή ευτυχίας, ούτε είναι θέμα υλικής πληρότητας. Είναι μια κατάσταση ψυχικής και εσωτερικής ηρεμίας και η γλυκύτητας πίστης, που μόνο όποιος ζει με υπακοή προς τον Ύψιστο μπορεί να το βιώσει.
Όσοι γνώρισαν τον Αλλάχ μέσα από την υποταγή στο θέλημα Του, το δίκρ (ενθύμηση) και τις πράξεις λατρείας, βιώνουν έναν «μικρό» παράδεισο προτού εισέλθουν στον αιώνιο. Η καρδιά τους φωτίζεται από το φως του Ταουχίντ (Μονοθεισμού) και η ζωή τους γεμίζει με περιεχόμενο. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα δοκιμαστούν αλλά γνωρίζουν ότι Αυτός που τους δοκιμάζει είναι ο Δημιουργός τους και από Αυτόν προέρχεται μόνο το καλό, ακόμα κι αν κάποιες φορές δεν γίνεται άμεσα αντιληπτό η κατανοητό.
Και όσο για τον Παράδεισο μετα θάνατον, εκεί θα ολοκληρωθεί η (έννοια) «καλή ζωή», χωρίς θάνατο, χωρίς φόβο, χωρίς λύπη. Εκεί όπου οι καρδιές θα είναι ασφαλείς, τα σώματα υγιή και οι ψυχές σε αιώνια μακαριότητα.