الحمد لله رب العالمين، وصلى الله وسلم على نبينا محمد وعلى آله وأصحابه أجمعين، أما بعد
Η έννοια του Ταουχίντ (μονοθεϊσμός) αποτελεί τον πυρήνα της ισλαμικής κοσμοθεώρησης και τη θεμελιώδη βάση κάθε θεολογικής και νομικής θέσης στον ισλαμικό λόγο. Στο Κοράνι, καθώς και στην Προφητική Παράδοση (Σούννα), το Ταουχίντ καθίσταται καθολικό κριτήριο για την αποδοχή ή την ακύρωση κάθε έργου, κάθε λατρείας και κάθε προσδοκίας σωτηρίας
Ο Ιμάμης Ίμπν Μπάζ رحمه الله είπε
«Το Ταουχίντ (μονοθεισμός) είναι η βάση της θρησκείας και το θεμέλιο της πίστης. Είναι το σπουδαιότερο και πιο άξιο από όλα τα έργα, καθώς αποτελεί τη βάση τους. Καμια πράξη δεν γινεται αποδεκτή χωρίς το Ταουχίντ. Κάθε πράξη που δεν συνοδευεται από το Ταουχίντ είναι ακυρη»{από το “Σαρχ Κιτάμπ ατ-Ταουχίντ”}
Το Ταουχίντ, δηλαδή η καθαρή και απόλυτη μορφή μονοθεισμού, δεν είναι απλώς ένας θεολογικός η δογματικός πυλώνας του Ισλάμ. Είναι η βάση του. Είναι ο πυρήνας της θρησκείας, ο θεμέλιος λίθος της Ισλαμικής πίστης και κάθε Ισλαμικής πράξης, χωρίς τον οποίο καμία λατρεία δεν έχει ισχύ και κανέναν ενάρετο έργο δεν είναι αποδεκτό.
Το Ταουχίντ δεν είναι ένα αφηρημένο θεολογικό δόγμα, αλλά η ζωντανή δέσμευση του πιστού προς τον Δημιουργό, ότι θα Τον λατρεύει με αποκλειστικότητα, χωρίς συνεταίρους, χωρίς μεσάζοντες, χωρίς εναλλακτικές ιδεολογίες. Έχοντας θεοσέβεια (τάκουα) και ελπίδα μόνο σε Εκείνον. Ο Ύψιστος λεει στο Κοράνι:
«Και δεν έπλασα τα πνεύματα και τους ανθρώπους, παρά μόνο για να Με λατρεύουν» Δεν ζητώ απ’αυτούς τίποτε για τη συντήρηση (Μου), και ούτε απαιτώ να Με θρέψουν. Πράγματι, ο Αλλάχ είναι ο Συντηρητής, Αυτός που κατέχει την δύναμη και την εξουσία» {Κοράνι 51:56-58}
Αυτή η λατρεία δεν μπορεί να σταθεί χωρίς την κατανόηση και εφαρμογή του Ταουχίντ. Όποιος προσφέρει λατρεία αναμιγνύοντας τη με Σίρκ (πολυθεΐα), ακυρώνει την ενάρετη πράξη του. Όποιος προσεύχεται, νηστεύει ή κάνει αγαθοεργίες αλλά προσβλέπει στην αποδοχή των ανθρώπων και όχι στην ευαρέσκεια του Αλλάχ, τότε η πράξη του καταρρέει.
Οι Μουσουλμάνοι λόγιοι έχουν επανειλημμένα τονίσει πως η σχέση ανάμεσα στο Ταουχίντ και στα ενάρετα έργα είναι σαν τη ρίζα με τον κορμό και τους καρπούς. Χωρίς ρίζα το δέντρο δεν στέκει. Ομοίως, χωρίς Ταουχίντ, τα έργα είναι επιφανειακά, ασταθή και τελικά χωρίς αξία στην ημέρα της κρίσης. Ο Ιμάμης Ιμπν αλ Κάγιεμ είπε: «Το Ταουχίντ είναι το κλειδί του Παραδείσου και το κλειδί αυτό έχει δόντια. Αν έρθεις με το κλειδί που έχει τα σωστά δόντια, τότε μόνο θα σου ανοίξει».
Η αλήθεια που περιέχουν τα λόγια του Σέηχ Ιμπν Μπαάζ رحمه الله είναι η τελεσίδικη δήλωση ότι: «κάθε πράξη που δεν συνοδεύεται από Ταουχίντ, είναι άκυρη».
Αυτό σημαίνει πως ακόμα και ηθικά ορθές ή φαινομενικά ευγενείς πράξεις, αν δεν γίνονται με ειλικρινή πρόθεση για τον Δημιουργό και μέσα στο πλαίσιο του Ταουχίντ, τότε καταλήγουν να μην γίνονται αποδεκτές.
Το Ισλάμ δεν διδάσκει έναν απλό ηθικισμό αλλά μια αφοσίωση και αγνή πίστη προς τον Δημιουργό. Η προτεραιότητα δεν είναι η εξωτερική φαινομενική καλοσύνη αλλά η εσωτερική αφοσίωση στον Μοναδικό Θεό. Και αυτό δεν μπορεί να εφαρμοστεί παρα μόνο με Ταουχίντ (Μονοθεισμό). Οι πιστοί στο Ισλάμ καλούνται να ελέγχουν καθημερινά τις προθέσεις τους, να μαθαίνουν την πίστη (ακίντα) και να εξαγνίζουν την καρδιά τους από κάθε ίχνος σίρκ (πολυθεισμου/παγανισμού), μεγάλης ή μικρής μορφής.
Τα λόγια του Σέηχ Ιμπν Μπαάζ رحمه الله είναι μια υπενθύμιση πως ό,τι χτίζεται χωρίς γερά θεμέλια, όσο εντυπωσιακό κι αν φαίνεται, είναι καταδικασμένο να καταρρεύσει. Και τίποτα δεν είναι πιο γερό θεμέλιο από το Ταουχίντ. Επομένως, κάθε προσπάθεια να πλησιάσουμε τον Αλλάχ τον Ύψιστο, να χτίσουμε μια ενάρετη κοινωνία ή να ζήσουμε με νόημα, πρέπει να ξεκινά και να τελειώνει με μονοθεισμό.
«…όποιος ελπίζει στη συνάντηση με τον Κύριό του, ας πράττει ενάρετες πράξεις και να μην αποδίδει στον Κύριό του κανέναν εταίρο στη λατρεία» {Κοράνι 18:110}
Δείτε επίσης:
- Εισαγωγή στον Ισλαμικό Μονοθεϊσμό (التوحيد)
- Ποιες είναι οι συχνότερες παραβάσεις στις ημέρες μας ως προς τον Μονοθεϊσμό;– أقوال وأفعال تُنافي التوحيد أو تُنقِصُه