Οι προϋποθέσεις της ομολογίας πίστεως – شروط لا إله إلا الله

Αναδημοσίευση 

Άχμαντ Ελντίν

بـسـم الله والحـمـد لله والـصلاة والـسـلام عــلى رسـول الله، وبـعـد

Αρκετοί Μουσουλμάνοι γνωρίζουν τον πρώτο πυλώνα του Ισλάμ: Την Σαχάντα (Ισλαμική Ομολογία Πίστεως). Το να μαρτυράς και να διακηρύττεις ότι ο Αλλάχ είναι ο Μόνος άξιος Λατρείας και ότι ο Μουχάμαντ είναι ο Απεσταλμένος του. Για την εξήγηση της ομολογίας αυτής διαβάστε εδώ.

Από την άλλη, δυστυχώς, λίγοι είναι αυτοί που γνωρίζουν η έχουν μελετήσει τις προϋποθέσεις αυτής της ομολογίας. Είναι απλά μια προφορική απόδοση; Φυσικά και όχι. Για να έχουμε λοιπόν μια ποιοτική, ολοκληρωμένη και έγκυρη ομολογία πίστεως οφείλουμε να γνωρίζουμε και να θυμόμαστε τις εξής 7 προϋποθέσεις:

Οι προϋποθέσεις:

1) Γνώση για την ομολογία πίστεως. Γνώση για αυτό που την ακυρώνει και γνώση για αυτό που την επιβεβαιώνει.

2) Βεβαιότητα – σιγουριά για την ομολογία πίστεως. Από αυτήν την βεβαιότητα τελειοποιείται και η γνώση της. Επίσης, ακυρώνει την αμφιβολία και την αβεβαιότητα.

3) Ειλικρίνεια για την ομολογία πίστεως. Με την ειλικρίνεια αναιρείται το Σίρκ, που είναι ο πολυθεϊσμός, η ειδωλολατρία, ο παγανισμός και διάφορες μορφές αυτών.

4) Φιλαλήθεια για την ομολογία πίστεως. Η αλήθεια αναιρεί την ανειλικρίνεια.

5) Αγάπη για την ομολογία πίστεως. Αγάπη για αυτό που σηματοδοτεί και ικανοποίηση γιαυτο. 

6) Συμμόρφωση – υποταγή στο γράμμα της ομολογίας πίστεως. Που σημαίνει υπακοή προς την εντολή  που περιέχει, τηρώντας την με πράξεις, με ειλικρίνεια για χάρη του Αλλάχ μόνο, αναζητώντας την ευχαρίστηση Του.

7) Αποδοχή της ομολογίας πίστεως. Η αποδοχή αναιρεί την άρνηση.

Ανάλυση/εξήγηση των προϋποθέσεων:

1) Η γνώση αυτή έχει να κάνει με την εκμάθηση των εντολών του Αλλάχ και της μεθοδολογίας του Προφήτη μας Μουχάμαντ صلى الله عليه وسلم . Με άλλα λόγια είναι η γνώση του Κορανίου και η γνώση της Σούννα (προφητικής παράδοσης). Είναι η γνώση που έχει ο πιστός για τον Κύριο Του και τον Απόστολο. Γνώση η οποία καλύπτεται με αποδείξεις (που θα δούμε παρακάτω) από τα κείμενα της αποκάλυψης. Γνώση για αυτό που εναντιώνεται και ακυρώνει την ομολογία, που είναι το Σίρκ (πολυθεΐα – ειδωλολατρία) και γνώση γιαυτο που την επιβεβαιώνει, που είναι το Ταουχίντ (Ισλαμικός Μονοθεϊσμός). Είναι η γνώση λοιπόν για τον Αλλάχ, τον Προφήτη του  και της θρησκείας/τρόπος ζωής/κώδικας του έτσι ώστε να επιτύχουμε την σωτηρία μας μετά θάνατον.

2) Βεβαιότητα και σιγουριά. Η γαληνή στη καρδιά του πιστού. Η απουσία της αμφιβολίας και της αστάθειας. Κυρίως είναι αυτή η βεβαιότητα που πλημμυρίζει την καρδιά μετά από γνώση, κατανόηση και ανάλογη πράξη. Γιαυτο και η γνώση τελειοποιείται έχοντας βεβαιότητα. 

3) Ειλικρίνεια για τις πράξεις λατρείας, και αυτό σημαίνει ότι η πρόθεση μας είναι να αναζητούμε την ευχαρίστηση του Κυρίου μας, μόνο για Αυτόν. Αφιερώνοντας τις πράξεις λατρείας μόνο στον Αλλάχ τον Ύψιστο αυτό αυτόματα απομακρύνει το Σίρκ (πολυθεϊσμό, ειδωλολατρία, παγανισμό).

4) Φιλαλήθεια η οποία απομακρύνει την υποκρισία. Όταν ειπωθεί η ομολογία πίστης με πραγματική πίστη στην καρδιά και με πράξεις, τότε πραγματικά στεκόμαστε με αλήθεια πάνω σε αυτήν την δήλωση. Όταν όμως η ομολογία λέγεται γιατί άλλοι την λένε η δεν την αποδεχόμαστε ολοκληρωτικά, είτε οι πράξεις μας αντιφάσκουν, τότε η πόρτα προς την υποκρισία δεν θα αργήσει να ανοίξει. Και όπως έλεγαν οι Σάλαφ (οι ενάρετοι προκάτοχοι Μουσουλμάνοι) «ο πιστός είναι αυτός που ελέγχει τον εαυτό του από την αρρώστια της υποκρισίας και δεν αναπαύεται νομίζοντας ότι είναι «καθαρός».  

5) Αγάπη η οποία, με βάση αυτήν, αγωνιζόμαστε να ευχαριστήσουμε τον Ύψιστο. Επειδή αγαπάμε τον Κύριο μας, με ευχαρίστηση και χαρά τηρούμε τις εντολές του. Χωρίς τεμπελιά, παράπονα και γκρίνια.

6) Συμμόρφωση που σημαίνει ότι μόλις συνειδητοποιήσουμε την αστοχία η κάποιο λάθος, αμέσως, το συντομότερο, επανερχόμαστε. Συμμόρφωση με την ομολογία πίστεως σε όλα τα θέματα της καθημερινότητας. Είναι η υπακοή στον Δημιουργό και επίσης υπακοή στον Απόστολο του. 

7) Είναι η αποδοχή της ομολογίας αυτής που γίνεται εκούσια. Και στην καρδιά (πίστη) και με πράξεις. Ολοκληρωτική αποδοχή της αποκάλυψης του Αλλάχ του Ύψιστου και της διδασκαλίας του Προφήτη του. Αυτό σημαίνει επίσης ότι κάνουμε στην άκρη τις επιθυμίες σας και τις γνώμες έχοντας σε προτεραιότητα το κείμενο της αποκάλυψης οπου έχει και τον πρώτο λόγο στη ζωή μας.

Σε αυτό το σημείο να πούμε ότι ο μεγάλος Ιμάμης, ο Ίμπν Κάγιεμ, προσθέτει και μια 8η κατηγορία στις προϋποθέσεις της ομολογίας πίστεως. Αυτή είναι η απιστία προς τις ψεύτικες θεότητες (ταγούτ). Έτσι όπως ο Ύψιστος λέει: «όποιος έχει απιστήσει στους ψευδείς θεούς, και πιστεύει στον Αλλάχ, τότε έχει αρπάξει την πιο αξιόπιστη λαβή (αλήθειας) που ποτέ δεν σπάει» {Κοράνι 2:256}

Οι αποδείξεις για τις προϋποθέσεις της ομολογίας πίστεως

1) Η απόδειξη για την γνώση: ο Ύψιστος λέει: «Μάθε λοιπόν (ω Μουχάμαντ) ότι κανείς δεν είναι άξιος λατρείας εκτός από τον Αλλάχ» {Κοράνι 47:19}. Επίσης, διαβάζουμε: «εκτός από εκείνους, που είναι μάρτυρες της Αλήθειας, αυτοί γνωρίζουν» {Κοράνι 43:86}. Και από το αυθεντικό χαντίθ του Προφήτη صلى الله عليه وسلم  ο οποίος είπε: «Αυτός που πέθανε με γνώση και σιγουριά ότι κανείς δεν είναι άξιος λατρείας εκτός από τον Αλλάχ, τότε θα μπει στον Παράδεισο {Σαχίχ Μούσλιμ, 26}

2) Η απόδειξη για την βεβαιότητα: «Πραγματικά πιστοί είναι εκείνοι που έχουν πιστέψει στον ΑΛΛΑΧ και στον Απόστολο Του, και από τότε δεν αμφιβάλλουν» {Κοράνι 49:15}. Ο Ύψιστος αναφέρει για τους πιστούς ότι το χαρακτηριστικό τους είναι η έλλειψη αμφιβολίας. Δεν υπάρχει σκεπτικισμός για τις εντολές του Δημιουργού και του Αποστόλου του. Και ο Απόστολος   صلى الله عليه وسلمείπε : «Διακηρύττω το γεγονός ότι δεν υπάρχει άξιος λατρείας εκτός από τον Αλλάχ και είμαι ο Απόστολος του Αλλάχ. Ο δούλος (πιστός) που θα συναντήσει τον Αλλάχ χωρίς να έχει αμφιβολία για αυτές τις δυο (δηλώσεις-ομολογία πίστεως) θα εισέρθει στον Παράδεισο {Σαχίχ Μούσλιμ 27} Επίσης, από την συλλογή του Ιμάμη Μούσλιμ που καταγράφονται παρόμοια αχαντίθ είναι αυτά με νούμερο 28 και 31.

3) Η απόδειξη για την ειλικρίνεια: «Πράγματι, η θρησκεία (ειλικρινής λατρεία και υπακοή) πρέπει να είναι μόνο προς τον Αλλάχ» {Κοράνι 39:3} Επίσης: «Και δεν είχαν διαταχθεί παρά μόνο (αυτό): Να λατρεύουν τον Αλλάχ, με ειλικρίνεια να του αποδίδουν την θρησκεία (πίστη)…». {Κοράνι 98:5}. Και ο Απόστολος   صلى الله عليه وسلم είπε:«Αυτοί που θα γευτούν (με ευχαρίστηση) την μεσολάβηση μου (την Ημέρα της Κρίσης) θα είναι αυτοί που με ειλικρίνεια είπαν από την καρδιά τους –Λά Ιλάχα ίλα Αλλάχ- (δεν υπάρχει άξιος λατρείας εκτός από τον Αλλάχ), αναζητώντας με αυτήν την πρόταση το Πρόσωπο (έτσι όπως αρμόζει στο μεγαλείο Του – όχι ανθρωπομορφικά) του Αλλάχ, του δοξασμένου, του Υψίστου» {Μπουχάρι 425, και Μούσλιμ 33}

4) Η απόδειξη για την Φιλαλήθεια: «Μήπως νομίζουν οι άνθρωποι ότι θα μείνουν ήσυχοι επειδή απλά λένε «πιστεύουμε», και δεν θα δοκιμαστούν (γι’ αυτό); Έχουμε δοκιμάσει εκείνους (που έζησαν) πριν απ’ αυτούς. Και ο Αλλάχ – οπωσδήποτε – γνωρίζει εκείνους που έχουν αποκτήσει την αλήθεια (και θα την γνωστοποιήσει), και γνωρίζει τους ψεύτες (και θα το γνωστοποιήσει)» {Κοράνι 29:2-3}. Επίσης: «Μερικοί απ’ τους ανθρώπους (οι υποκριτές) λένε: «Πιστεύουμε στον Αλλάχ και στην «Έσχατη  Ημέρα»,  αλλά (στην πραγματικότητα) δεν  πιστεύουν» {Κοράνι 2:8}. Και ο Απόστολος   صلى الله عليه وسلم είπε: «Όποιος ομολογεί ότι κανείς δεν είναι άξιος λατρείας εκτός από τον Αλλάχ και ότι ο Μουχάμαντ είναι ο δούλος και ο Απόστολος του, με αλήθεια από την καρδιά του, τότε ο Αλλάχ θα απαγορεύσει την φωτιά της Κόλασης για αυτόν»  {Μπουχάρι 128, Μούσλιμ 32} 

5) Η απόδειξη για την αγάπη: «Κι ακόμη υπάρχουν άνθρωποι που θεωρούν άλλους μαζί με τον Αλλάχ, σαν όμοιους μ’ Αυτόν, και τους αγαπούν όπως θα έπρεπε ν’ αγαπιέται μόνο ο Αλλάχ. Η αγάπη όμως στον ΑΛΛΑΧ εκείνων που πιστεύουν είναι δυνατότερη…» {Κοράνι 2:165}. Επίσης: «Πες: “Αν ήταν – οι πατέρες σας, τα παιδιά σας, τ’ αδέλφια σας, οι σύζυγοι σας, οι συγγενείς σας, κι οι περιουσίες που αποκτήσατε, και το εμπόριο – που φοβάστε την παρακμή του- και τα σπίτια που σας αρέσουν, – πιο αγαπητά σε σας απ’ τον Αλλάχ, τον Απόστολο Του, και τον αγώνα υπέρ του Αλλάχ (τότε) περιμένετε μέχρις ότου ο Αλλάχ φέρει την Απόφαση Του (σχετικά με την τιμωρία σας) (γιατί) ο Αλλάχ δεν καθοδηγεί τον παράνομο λαό» {Κοράνι 9:24}. Και ο Απόστολος   صلى الله عليه وسلم είπε: «Όποιος έχει 3 χαρακτηριστικά θα γευτεί την γλυκάδα της πίστης. Α) Αγάπη προς τον Αλλάχ και τον Απόστολο Του, τίποτα και κανένας δεν έρχεται πάνω από αυτήν την αγάπη. Β) Αγάπη προς ένα άτομο μόνο για χάρη του Αλλάχ. Γ) Μίσος για την επιστροφή προς την απιστία έτσι όπως μισεί να πεταχτεί στην φωτιά» {Μπουχάρι 16, Μούσλιμ 43}

6) Η απόδειξη για την συμμόρφωση – υποταγή: ο Ύψιστος λέει: «Στραφείτε (μετανοιωμένοι) στον Κύριο σας, με υπακοή, και υποταχθείτε στη (Θέληση) Του, πριν σας φτάσει η Τιμωρία…» {Κοράνι 39:54}. Επίσης: «Και ποιος έχει καλύτερη θρησκεία, από εκείνον που καθυπέταξε το πρόσωπο του (τον εαυτό του) στον Αλλάχ, κάνοντας το καλό…» {Κοράνι 4:125}. Επίσης: «Μα για τ’ όνομα του Κυρίου Σου! δεν θα πιστέψουν πραγματικά, αν δε σε κάνουν διαιτητή (Μουχάμαντ) σ’ όλες τις ανάμεσα τους διαφωνίες. Κι έπειτα δεν θα βρουν καμιά δυσαρέσκεια στις ψυχές τους, σ’ ό,τι εσύ αποφασίσεις, θα παραδεχτούν υπακούοντας (τις αποφάσεις σου)» {Κοράνι 4:65}. Και ο Απόστολος   صلى الله عليه وسلم είπε: «Κανείς από εσάς δεν θα πιστέψει εκτός με το να επιθυμεί αυτά με τα οποία (τις διδασκαλίες) ήρθα» {αλ Μουσκαατ 167}

7) Η απόδειξη για την αποδοχή: ο Ύψιστος λέει: «Όποτε στείλαμε έναν προειδοποιητή, πριν από σένα, σ’ οποιαδήποτε πόλη, είπαν οι πλούσιοι ανάμεσα τους: «Οι πατεράδες μας ακολουθούσαν κάποια θρησκεία, κι εμείς βέβαια θα ακολουθήσουμε τα βήματα τους». Είπε (ο απόστολος): «ακόμα και αν σας φέρω (από τον Ύψιστο) καλύτερη καθοδήγηση απ’ αυτή που βρήκατε ν’ ακολουθούν οι πατεράδες σας;» Λένε: «Εμείς δεν πιστεύουμε (απορρίπτουμε) αυτό για το οποίο έχετε σταλεί».» {Κοράνι 43:23-24}. Επίσης: «Πράγματι, όταν τους ειπώθηκε ότι δεν υπάρχει άξιος λατρείας εκτός από τον Αλλάχ, εκείνοι υπερηφανεύονται (αυθαδέστατα και αρνούνται), και λένε: «Θα αφήσουμε τις θεότητες μας για (χατίρι) ενός τρελού ποιητή»;» {Κοράνι 37:35-36}.

Η ωφέλεια που προκύπτει από την γνώση των 7 αυτών προϋποθέσεων, μαζί με τις αποδείξεις τους, είναι πραγματικά εξαιρετική. Διότι κάνει έναν Μουσουλμάνο/ανα να στέκεται με γνώση και συνείδηση στην πίστη του/της. Γνωρίζουμε, με βεβαιότητα, με ειλικρίνεια, με αλήθεια, με αγάπη, με συμμόρφωση/υποταγή και με αποδοχή αυτών ότι Λά Ιλάχα Ίλα Αλλάχ Μουχάμαντ Ρασούλ Αλλάχ. Δεν υπάρχει άξιος λατρείας, κανένας, εκτός από τον Αλλάχ και ο Μουχάμαντ είναι ο δούλος του και ο Απεσταλμένος του.

Όποιος αποδέχεται και πιστεύει τα παραπάνω τότε είναι ένας «Μούσλιμ» (αυτός που υποτάχτηκε στον Κύριο του Σύμπαντος – Μουσουλμάνος).

وصلى الله وسلم وبارك على نبينا محمد

 Το άρθρο βασίστηκε από το κείμενο: «Τα υποχρεωτικά θέματα» Του Σέηχ αλ Ισλάμ Μουχάμαντ Ίμπν Άμπντουλ Ουαχαάμπ

Ετικέτες:, , , , ,

Τα σχόλια είναι κλειστά.