Η ευλογία του να είσαι ευχαριστημένος με τον Κύριο σου και τι σημαίνει στη πράξη – وَلَوْ أَنَّهُمْ رَضُوا مَا آتَاهُمُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ

الحمد لله رب العالمين، وصلى الله وسلم على نبينا محمد وعلى آله وأصحابه أجمعين، أما بعد

Λέει ο Ύψιστος στο Κοράνι:

وَلَوْ أَنَّهُمْ رَضُوا مَا آتَاهُمُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَقَالُوا حَسْبُنَا اللَّهُ سَيُؤْتِينَا اللَّهُ مِن فَضْلِهِ وَرَسُولُهُ إِنَّا إِلَى اللَّهِ رَاغِبُونَ

Κι αν μόνο ήταν ευχαριστημένοι απ’ ό,τι τους έδωσε ο Αλλάχ κι ο Απόστολος Του και έλεγαν: «Μας είναι αρκετός ο Αλλάχ. Ο Αλλάχ θα μας δώσει από τη γενναιοδωρία Του, το ίδιο και ο Απόστολος Του (ελεημοσύνη). Στον Αλλάχ στρέφουμε (όλες) τις ελπίδες μας (με ικεσία)». {Κοράνι 9:59}

Ο Ιμάμης Ίμπν Καθίρ σχολιάζει για την πρόταση «Μας είναι αρκετός ο Αλλάχ»: Οι πιστοί ελπίζουν μόνο στον Αλλάχ και αυτό αποτελεί ένδειξη για την υπακοή στον Απόστολο Του με το να τηρούνται οι εντολές του, να αποφεύγονται οι απαγορεύσεις του, να πιστεύουμε στα λεγόμενα του και να ακολουθούμε τα βήματα του (το παράδειγμα του) {Ταφσίρ Ίμπν Καθίρ}

Ο Ιμάμης Ίμπν ουλ Κάγιεμ σχολίασε στο Ραουντατουλ Μουχιμπιν (1/406) το εδάφιο:

«Και όποιος επιθυμεί τον Αλλάχ (με ικεσία και εναποθέτοντας την ελπίδα του στον Αλλάχ), τότε ο Αλλάχ είναι αρκετός για όλα τα θέματα του και θα φροντίσει όλες τις καταστάσεις του, θα τον υπερασπιστεί και θα του αποκρούσει ότι δεν μπορεί ο ίδιος να αποκρούσει (ως άμυνα) και θα τον προστατέψει σαν νεογέννητο και θα τον ασφαλίσει από κάθε ζημιά. Και όποιος προτιμά τον Αλλάχ από όλους τους υπόλοιπους, τότε και ο Αλλάχ θα τον προτιμήσει από τους άλλους. Και όποιος είναι υπέρ του Αλλάχ, ο Αλλάχ θα είναι υπέρ του, όταν ακόμα ο ίδιος (το άτομο) δεν μπορεί να είναι υπέρ του εαυτού του. Όποιος γνωρίζει πραγματικά τον Αλλάχ τότε τίποτα δεν θα του είναι πιο αγαπητό από Αυτόν και δεν θα επιθυμεί τίποτα παρα μόνο Αυτόν, όπως επίσης δεν θα αγαπά τίποτα περισσότερο παρα μόνο αυτό με το οποίο (τα μέσα) έρχεται κοντά στον Αλλάχ και τον βοηθούν στο ταξίδι του προς Αυτόν.»

Είναι ξεκάθαρο λοιπόν το πως η ελπίδα, η εμπιστοσύνη η αγάπη προς τον Αλλάχ τον Ύψιστο όχι μόνο είναι στοιχεία Μονοθεισμού (Ταουχίντ) αλλά επίσης παρεμβαίνουν καθοριστικά στη επίγεια ζωή μας. Το αποτέλεσμα είναι να δεχόμαστε υπεράσπιση και φροντίδα από τον Παντοδύναμο εξαιτίας αυτής της Μονοθεϊστικής νοοτροπίας που εκδηλώνεται όχι μόνο με πίστη αλλά και με πράξεις και ανάλογες συμπεριφορές.

Ένα άλλο σημαντικό σημείο που πρέπει να τονισθεί είναι η Σούννα του Προφήτη صلى الله عليه و سلم και Απόστολου του Αλλάχ, διότι ο Μονοθεισμός για να εκφραστεί ορθά σύμφωνα με την εντολή του Υψιστου, τότε οφείλουμε να ακολουθήσουμε το παράδειγμα του Προφήτη Του صلى الله عليه و سلم. Ακολουθώ το παράδειγμα του Προφήτη/Απόστολο Του σημαίνει, όπως το τοποθετεί και ο Ιμάμης Ίμπν Καθίρ στο ταφσίρ του «το να τηρούνται οι εντολές του, να αποφεύγονται οι απαγορεύσεις του, να πιστεύουμε στα λεγόμενα του και να ακολουθούμε τα βήματα του»

Δείτε επίσης: Σέηχ Άμπντουραζζάκ: Το στάδιο του να είσαι ευχαριστημένος – منزلة الرضا

Άχμαντ Μ.Ελντίν

Διπλωματούχος Ισλαμικής Θεολογίας

Τζαμί «Σάλαφ ους Σάλιχ» (Αρ Ραχμάν)