Το αφήγημα της «απελευθερωμένης» γυναίκας, της προώθησης των ανθρωπίνων «δικαιωμάτων» και το κάλεσμα για «δημοκρατίες» σε Ισλαμικές και άλλες μη δυτικές χώρες, αποτελεί κατ’ ουσίαν εργαλείο των μεγάλων δυνάμεων για ιδεολογική και στρατιωτική διείσδυση. Η επικάλυψη αυτών των εννοιών με ανθρωπιστικά ιδεώδη αποκρύπτει συχνά βαθύτερες βλέψεις για την αποσταθεροποίηση καθεστώτων, που δεν συνάδουν με τα συμφέροντα των μεγάλων δυνάμεων και την υπονόμευση των παραδοσιακών δομών που αυτές οι κοινωνίες συντηρούν.
Ο «εκπολιτιστικός» μανδύας, κάτω από τον οποίο προωθούνται τα σύγχρονα πολιτικά σχέδια, θυμίζει τη ρητορική των αποικιοκρατών του παρελθόντος που δήθεν αγωνίζονταν για την εξάπλωση της προόδου και της ελευθερίας, όταν στην πραγματικότητα τα κίνητρά τους αφορούσαν στην επιβολή οικονομικής και πολιτικής κυριαρχίας. Αυτές οι νέο-αποικιοκρατικές τακτικές χρησιμοποιούν σήμερα τη γλώσσα των «ελευθεριών» και της «ισότητας», προκειμένου να εξυπηρετηθούν ευρύτεροι γεωπολιτικοί στόχοι…
Διαβάστε περισσότερα στο AhmadEldin.blog