الحمد لله رب العالمين، وصلى الله وسلم على نبينا محمد وعلى آله وأصحابه أجمعين، أما بعد
Ο Σέηχ ʿΑμπντουρραζζάκ αλ-Μπάντρ (حفظه الله) εξιστορεί ένα από τα πιο συγκινητικά περιστατικά της ζωής των Σαχάμπα. Την ιστορία του Χάνδαλα رضي الله عنه, μια αφήγηση (χαντίθ – Μούσλιμ,νο.2750) που φέρνει στο προσκήνιο τον εσωτερικό αγώνα του πιστού, το ταρακούνημα της συνείδησης και την ανάγκη για συνεχή ανανέωση της πίστης.
Ο Άμπου Μπακρ رضي الله عنه κάποτε ρώτησε τον Χάνδαλα: «Πώς είσαι, Χάνδαλα; Όλα καλά;» Μια φαινομενικά απλή ερώτηση, όμως ο Χάνδαλα κουβαλούσε ένα βάρος μέσα του. Δεν απάντησε με ένα τυπικό «Αλχάμντουλιλλάχ», αλλά με κάτι που συγκλόνισε: «Νιώθω υποκρισία (είμαι υποκριτής)».
Η λέξη αυτή δεν ειπώθηκε αψήφιστα διότι ήταν καρπός εσωτερικής αγωνίας. Ο Άμπου Μπακρ ταράχθηκε και του είπε: «Σουμπχάναλλαχ! Τι λες;»
Ο Χάνδαλα εξήγησε τον λόγο που αισθάνθηκε έτσι: «Όταν είμαστε δίπλα στον Απόστολο του Αλλάχ صلى الله عليه وسلم και μας υπενθυμίζει τον Παράδεισο και τη Φωτιά, είναι σαν να τα βλέπουμε μπροστά στα μάτια μας! Η πίστη μας τότε ανυψώνεται. Όμως όταν φεύγουμε και ασχολούμαστε με τις γυναίκες μας, τα παιδιά μας και τις υποθέσεις μας, ξεχνάμε πολλά…»
Ο Άμπου Μπακρ δεν απόρησε, αντιθέτως απάντησε: «Κι εμείς βιώνουμε το ίδιο…». Έτσι πήγαν μαζί στον Προφήτη صلى الله عليه وسلم, για να ζητήσουν συμβουλή και να εκφράσουν την ανησυχία τους. Ο Χάνδαλα επανέλαβε τη φράση του: «Νιώθω υποκριτής, Απόστολε του Αλλάχ!» Και εξήγησε την κατάστασή του: «Όταν είμαστε μαζί σου, η πίστη μας είναι στα ύψη, αλλά όταν γυρνάμε στην οικογένεια και στις δουλειές μας, ξεχνάμε».
Ο Προφήτης صلى الله عليه وسلم τότε του έδωσε μια απάντηση που αποτυπώνει τη μοναδική ισορροπία του Ισλάμ ανάμεσα στις υποχρεώσεις της πίστης και στις εγκόσμιες ευθύνες. Είναι μια καθοδήγηση για κάθε Μουσουλμάνο μέχρι την Ημέρα της Κρίσης. Είπε: «Ορκίζομαι στον Αλλάχ, αν παραμένατε στην κατάσταση που είστε όταν βρίσκεστε μαζί μου, θα σας χαιρετούσαν οι άγγελοι στα κρεβάτια σας και στους δρόμους σας! Όμως, Χάνδαλα, να γνωρίζεις: μία ώρα για την πίστη και μία ώρα για τις εγκόσμιες υποχρεώσεις».
Το Ισλάμ αναγνωρίζει την ανθρώπινη φύση. Ο πιστός περνά στιγμές έντονης σύνδεσης με τον Αλλάχ μέσα από κύκλους ενθύμησης, μαθήματα, συγκεντρώσεις, το διάβασμα του Κορανίου, την προσευχή και τον λόγο των ευσεβών. Αλλά έχει και την ανάγκη να ασχοληθεί με την οικογένειά του, τη δουλειά του και γενικά με τα επίγεια. Εδώ βρίσκεται η μοναδική ισορροπία ανάμεσα στο πνεύμα και το σώμα, την οποία μόνο το Ισλάμ προσφέρει, αντίθετα με άλλες ιδεολογίες, θρησκείες και φιλοσοφίες που είτε έφτασαν στο ένα άκρο με τον εξτρεμισμό είτε στο άλλο.
Το ζητούμενο είναι ο άνθρωπος, ο πιστός, να μην αφήνει την καρδιά του να ξεχαστεί από την ενθύμηση του Δημιουργού του. Οι καθημερινές ασχολίες φέρνουν λήθη. Γι’ αυτό και η συνειδητή ενασχόληση με τη μελέτη της πίστης είναι απαραίτητη. Αυτές οι στιγμές, όπως και οι πράξεις λατρείας, αναζωπυρώνουν την πίστη, ξυπνούν την καρδιά και ενισχύουν τη σχέση με τον Δημιουργό.
Όπως είπε ο Προφήτης صلى الله عليه وسلم: «Η πίστη φθείρεται στις καρδιές σας, όπως φθείρεται ένα ρούχο. Ζητήστε από τον Αλλάχ να την ανανεώσει στις καρδιές σας.»
Και όπως είπε ο Ουμάιρ ιμπν Χαμπίμπα αλ-Χάτμι رضي الله عنه: «Η πίστη αυξάνεται και μειώνεται. Αυξάνεται με την υπενθύμιση του Αλλάχ και μειώνεται με την αμέλεια.»
Η ειλικρίνεια του Σαχάμπι Χάνδαλα رضي الله عنه είναι μάθημα για όλους μας. Δεν είναι ντροπή να νιώθουμε πτώση της πίστης, το πρόβλημα είναι όταν παραιτούμαστε και αφήνουμε την καρδιά μας στον λήθαργο. Η λύση είναι να φροντίζουμε τον εαυτό μας με ισορροπία. Να έχουμε μερίδιο σε μαθήματα γνώσης και υπενθύμισης, να ανανεώνουμε την πίστη μας με πράξεις λατρείας, να ζητούμε συνεχώς από τον Αλλάχ να μας αναζωογονεί και ταυτόχρονα να εκπληρώνουμε τις υποχρεώσεις μας προς την οικογένεια, το σώμα και τον βιοπορισμό μας.
Όπως είπε ο Προφήτης صلى الله عليه وسلم στον Σαλμάν και στον ʿΑμπντουλλάχ ιμπν ʿΑμρ رضي الله عنهما: «Ο Κύριός σου έχει δικαίωμα πάνω σου, και η οικογένειά σου έχει δικαίωμα πάνω σου, και η ψυχή σου έχει δικαίωμα πάνω σου. Δώσε στον καθένα το δικαίωμά του.»
Η ειλικρίνεια και η ενσυναίσθηση των Σαχάμπα, σε συνδυασμό με την αποκεκαλυμμένη διδασκαλία του Προφήτη صلى الله عليه وسلم, συνθέτουν ένα μάθημα ζωής για τον πιστό. Ο Μουσουλμάνος καλείται να ζει με το μοντέλο «ώρα και ώρα», ώρα αφιερωμένη στον Αλλάχ και στις υποχρεώσεις της πίστης και ώρα αφιερωμένη στα εγκόσμια και στις ανάγκες του. Με επίγνωση, με ανανέωση της πίστης, με συνείδηση των καθημερινών του υποχρεώσεων, αλλά και με σταθερή επιστροφή στην υπενθύμιση.
Πηγή