Μια συμβουλή γιαυτούς που πρόσφατα ασπάστηκαν το Ισλάμ – نصيحة للمسلمين في اليونان

الحمد لله رب العالمين، وصلى الله وسلم على نبينا محمد وعلى آله وأصحابه أجمعين، أما بعد

Αδελφέ μου και αδελφή μου στο Ισλάμ, Ασσαλάμ Αλέηκουμ ουα Ράχματουλλάχι ουα μπαρακάτου – السلام عليكم ورحمة الله وبركاته

Σου γράφω αυτά τα λόγια γιατί ξέρω ότι στο μυαλό σου αυτήν την στιγμή επικρατεί ένα είδος προβληματισμού και άγχος για το πώς θα σε αντιμετωπίσει ο περίγυρος σου, τώρα που ασπάστηκες το Ισλάμ. Κατανοώ επίσης ότι σου λείπει η κοινωνικοποίηση με άλλα αδέλφια. Θα ήθελα να σταθώ στο δεύτερο, στην κοινωνικοποίηση με τα άλλα αδέλφια, μιας και με το πρώτο έχουμε ασχοληθεί λεπτομερειακά.

Σε συμβουλεύω, με αγάπη και ειλικρίνεια, ότι πρέπει να μάθεις να στέκεσαι μόνος σου, έχοντας ως αποκλειστικό σκοπό να ευχαριστήσεις τον Δημιουργό σου τον Ύψιστο. Αυτό θα γίνει μόνο μέσω της μελέτης και της γνώσης και έπειτα μέσα από την υλοποίηση και την πρακτική.

Σαφώς σαν άνθρωποι έχουμε ανάγκη από φίλους, από άτομα που θα μας υποστηρίξουν, που θα μας δώσουν κουράγιο γιαυτο το ταξίδι, κάτι σαν συνοδοιπόρους. Όμως αυτή η ανάγκη δεν πρέπει να κυριαρχεί στο μυαλό σου, δεν πρέπει να στέκεται ως αυτοσκοπός, ούτε να το θέτεις ως προϋπόθεση για την προσκόλληση σου προς την πίστη.

Ζούμε σε εποχές όπου η πραγματική υποστήριξη και φιλία αποτελούν ένα σπάνιο είδος, ένα είδος προς εξαφάνιση. Τα στοιχεία που κυριαρχούν είναι η κακία, η αχαριστία και η συμφεροντολογία. Και ενώ όλα αυτά μπορούν να είναι διαχειρίσιμα από ένα γερό στομάχι και μια γερή καρδιά, αυτό όμως που δεν μπορεί να ελεγχθεί, και αποτελεί πραγματικό κίνδυνο είναι η πλάνη. Διότι με αυτόν που θα καθίσεις, αυτός είναι που θα σε επηρεάσει ως προς την νέα σου πίστη. Γιαυτο πρόσεχε με ποιους κάθεσαι και με ποιους συναναστρέφεσαι.

Πρόσεχε μην θυσιάσεις άθελα σου την σταθερότητα της πίστης σου στο βωμό της φιλίας και της κοινωνικοποίησης. Πολλοί χάθηκαν και καταστράφηκαν εξαιτίας αυτής της ανταλλαγής. Αυτό που πραγματικά οφείλεις να προσέχεις είναι την θρησκεία σου και την ορθή τήρηση της. Με αυτόν τον γνώμονα να καθορίζεις τις φιλίες και τις παρέες σου. Και αν δεν βρεις συνοδοιπόρους προς αυτήν την κατεύθυνση τότε καλύτερη είναι η μοναξιά και η αποξένωση.

Ο Σαχάμπι (μαθητής/οπαδός) του Προφήτη μας, Αμπντάλλα Ίμπν Μασ’ούντ, είπε:   

«Σύντομα θα έρθει η εποχή οπου οι άνθρωποι θα αφήσουν (δεν θα πράττουν) τις υποχρεώσεις που έχουν απέναντι στον Αλλάχ, όπως την προσευχή, την νηστεία, να τηρούν το χαλαάλ (το επιτρεπτό – νόμιμο) και να αποφεύγουν το χαραάμ (απαγορευμένο – παράνομο), και θα μιλούν για τον Κύριο τους τον Ύψιστο δίχως γνώση. Γιαυτό λοιπόν, όποιος φτάσει και συναντήσει αυτήν την εποχή να τρέξει μακριά. Ειπώθηκε σε αυτόν: «Να τρέξουμε και να πάμε που;» Είπε: «Εκεί που δεν υπάρχει κανείς». Έπειτα πρόσθεσε «Να τρέξει με την καρδιά του και την θρησκεία του (να τα πάρει μαζί του και να δραπετεύσει) και να μην κάθεται με τους Άχλ αλ Μπίντ’α (αιρετικούς, κακόδοξους, πλανεμένους)» {Οσούλ αλ Ιτικαάντ Άχλ ουλ Σούννα ουάλ Τζαμαά», αρθ.196, τόμος 1, σελ 136}

Ο Σέηχ ουλ Ισλάμ, ο Ιμάμης Ίμπν ουλ Κάγιεμ σημείωσε:

«Η μεγαλύτερη ζημιά για τον πιστό είναι να απασχολεί τον εαυτό του με άτομα που δεν του προσφέρουν τίποτα εκτός από την απώλεια του χρόνου με σχέση τον Αλλάχ τον Ύψιστο. Το να χάνεις τον χρόνο σου έχει ως αποτέλεσμα να απομακρύνεσαι από τον Ύψιστο, να αποδυναμώνεται η ενέργεια σου, και να χάνεται η αποφασιστικότητα.

Εάν ποτέ δοκιμαστείς καταυτόν τον τρόπο, που σίγουρα θα περάσεις αυτήν την δοκιμασία, τότε αντιμετώπισε αυτόν που σου σπαταλάει τον χρόνο σου έτσι όπως ο Αλλάχ θα επιθυμούσε, και κάνε υπομονή όσο μπορείς. Έλα κοντά στον Αλλάχ και σε αυτό που τον Ευχαριστεί με έναν τρόπο μέσα από αυτό το άτομο. Κάνε τις συναντήσεις σας ωφέλιμες και όχι καταστροφικές (χάνοντας τον χρόνο και κάνοντας αμαρτίες).

Να είσαι μαζί του σαν ταξιδιώτης που σε σταμάτησε για να τον πάρεις μαζί σου. Σιγουρέψου ότι εσύ είσαι αυτός που οδηγεί και όχι αυτός να οδηγεί εσένα. Αν αρνηθεί, και δεν έχεις να κερδίσεις τίποτα ωφέλιμο με σχέση τον Ύψιστο, τότε μην κάνεις αυτήν την στάση για να τον πάρεις. Πες του αντίο και μην γυρίσεις πίσω να τον κοιτάξεις, και αυτό γιατί είναι ένας ληστής που βρήκες στο δρόμο σου, άσχετα με το ποιος είναι.

Γιαυτό σώσε την καρδιά σου. Να είσαι προσεκτικός και σκεπτικός για το πώς περνάς τις ήμερες και τις νύχτες σου σχετικά με τον Δημιουργό σου και μην αφήσεις τον ήλιο να δύσει πριν φτάσεις στον προορισμό σου» {στο «Αλ Ουάμπιλ αλ Σάγιμπ», σελ.45}

Και έχε στο νου σου τις επίγειες φιλίες και πως θα μετατραπούν σε έχθρες την Ημέρα της Κρίσης

الْأَخِلَّاءُ يَوْمَئِذٍ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ إِلَّا الْمُتَّقِينَ

«Οι φίλοι την Ημέρα εκείνη (της Κρίσης) θα γίνουν εχθροί μεταξύ τους, εκτός από τους ενάρετους (πιστούς)» {Κοράνι 43:67}

Η φιλία αυτή που στηρίζεται πάνω στην απιστία και στην αμαρτία στην επίγεια ζωή, την Ημέρα της Κρίσης θα μετατραπεί σε έχθρα σε βαθμό οπου ο κάθε «φίλος» θα απαρνηθεί τον άλλον. Η φιλία αυτή όμως που δημιουργείται για χάρη του Αλλάχ έχοντας «τάκουα» (θεοσέβεια) θα είναι ακριβώς για χάρη της οπου ο Ύψιστος θα πει:

يَا عِبَادِ لَا خَوْفٌ عَلَيْكُمُ الْيَوْمَ وَلَا أَنتُمْ تَحْزَنُونَ

«Ω Δούλοι Μου! Κανένας φόβος δεν θα υπάρχει πάνω σας σ’ αυτή την Ημέρα, κι ούτε θα λυπηθείτε» {Κοράνι 43:68}

Και η καλή παρέα εξυμνείται ενώ η κακή καταδικάζεται, όπως αναφέρει και ο Απόστολος του Αλλάχ صلى الله عليه وسلم

 إِنَّمَا مَثَلُ الْجَلِيسِ الصَّالِحِ وَالْجَلِيسِ السَّوْءِ كَحَامِلِ الْمِسْكِ وَنَافِخِ الْكِيرِ فَحَامِلُ الْمِسْكِ إِمَّا أَنْ يُحْذِيَكَ وَإِمَّا أَنْ تَبْتَاعَ مِنْهُ وَإِمَّا أَنْ تَجِدَ مِنْهُ رِيحًا طَيِّبَةً وَنَافِخُ الْكِيرِ إِمَّا أَنْ يُحْرِقَ ثِيَابَكَ وَإِمَّا أَنْ تَجِدَ رِيحًا خَبِيثَةً

«Η παρομοίωση της καλής παρέας με αυτή της κακής παρέας είναι σαν τον ιδιοκτήτη αρωμάτων με σύγκριση έναν που φυσάει την φωτιά (σιδεράς). Ο κάτοχος των αρωμάτων είτε θα σου προσφέρει λίγο άρωμα δωρεάν, είτε θα το αγοράσεις από αυτόν η θα μυρίσεις λίγο την ευχάριστη μυρωδιά. Ο σιδεράς όμως είτε θα κάψει τα ρούχα σου είτε θα καταλήξεις να μυρίζεις άσχημα (κάπνα/καμένο)» {Μούσλιμ, 2628}

Γιαυτο λοιπόν αυτοσκοπός δεν είναι η κοινωνικοποίηση από μόνη της, αλλά η φιλία και η κοινωνικοποίηση που βασίζεται στην υπακοή του Αλλάχ. Όταν αυτό απουσιάζει τότε η απομόνωση είναι προτιμότερη για να διαφυλαχτεί η σταθερότητα.

Ζητάμε από τον Αλλάχ να μας ευλογήσει με καλούς φίλους, με καλούς συνοδοιπόρους και να μας προστατέψει από τους αχάριστους, συμφεροντολόγους που ζημιώνουν την πνευματική μας υγεία και μας επηρεάζουν αρνητικά

Άχμαντ Μ. Ελντίν
Διπλωματούχος Ισλαμικής Θεολογίας
Τζαμί «Σαλαφ ους Σάλιχ» (αρ Ραχμάν)
IslamForGreeks.org
AhmadEldin.blog

والحمد لله رب العالمين، وصلى الله وسلم على نبينا محمد وآله وصحبه

Ετικέτες: , , , , ,

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.