Εμπιστοσύνη και ελπίδα μόνο στον Αλλάχ – كيفية التوكل على الله

Άχμαντ Μ.Ελντίν

بـسـم الله والحـمـد لله والـصلاة والـسـلام عــلى رسـول الله، وبـعـد

Όταν εναποθέτεις την εμπιστοσύνη σου στον Αλλάχ, τότε αυτό είναι μια πράξη λατρείας. Η εμπιστοσύνη είναι μια πράξη της καρδιάς, και όταν βάζεις την εμπιστοσύνη σου στον Αλλάχ, τότε του αποδίδεις λατρεία. Το ίδιο ισχύει για όλες τις πράξεις της καρδιάς, όπως ο φόβος (λατρευτικός), το να αναζητάς (ευλογία, ανταμοιβή,) το να έχεις δέος (λατρευτικό), τάκουα (θεοφοβία), όλα αυτά είναι πράξεις λατρείας και συνδέονται με την καρδιά.

Από την στιγμή που είναι λατρεία, δεν επιτρέπεται να εναποθέσεις την ελπίδα σου και την εμπιστοσύνη σου σε κανέναν, παρά μονάχα στον Αλλάχ. Όπως σημειώνουν ορισμένοι Ουλεμά (λένε): «Η θέση του ταουάκκουλ (το να εξαρτιέσαι από τον Αλλάχ) στη θρησκεία είναι όμοια με αυτή του κεφαλιού για το σώμα. Όποιος δεν έχει ταουάκκουλ τότε είναι σαν ένα σώμα που δεν έχει κεφάλι, και όταν απουσιάζει το κεφάλι από το σώμα τότε παύει να έχει ζωή. Το ίδιο ισχύει και με την θρησκεία, σε περίπτωση που απουσιάζει το ταουάκκουλ (το να εξαρτιέσαι από τον Αλλάχ), σε αυτήν την περίπτωση απουσιάζει αναγκαστικά και η ορθότητα της πίστης για το άτομο.

Συνεπώς, το να εξαρτιέσαι και να εναποθέτεις την ελπίδα σου στον Αλλάχ, έχει σπουδαία θέση στο κομμάτι της υπηρεσίας που προσφέρουμε στον Αλλάχ. Ο Αλλάχ το χρησιμοποιεί για να διαχωρίσει τους πιστούς υπηρέτες του από τους υπόλοιπους. Όποιος δεν εναποθέτει την ελπίδα του στον Αλλάχ (ολοκληρωτικά) είναι άπιστος (μη πιστός, δεν έχει θρησκεία). Και όποιος εξαρτιέται από τον Αλλάχ, βάζοντας την ελπίδα του σε Αυτόν, και επίσης σε άλλους (ανθρώπους, αντικείμενα, καταστάσεις κτλ) τότε είναι πολυθεϊστής. Οσο γιαυτον που εναποθέτει την ελπίδα του και την εμπιστοσύνη του μόνο στον Αλλάχ, τότε είναι μονοθεϊστής (οπαδός του Ταουχίντ) καθώς πρέπει και ο Αλλάχ είναι ευχαριστημένος μαζί του.

Τι σημαίνει όμως ότι «έχω ταουάκκουλ»:

Είναι όταν εναποθέτεις όλα σου τα ζητήματα στον Αλλάχ και τον εμπιστεύεσαι για κάθε τι που συμβαίνει στην ζωή σου. Δεν στρέφεσαι πουθενά για στήριξη, με την έννοια ότι δεν εναποθέτεις την ελπίδα σου και την εμπιστοσύνη σου σε δημιουργημένα πράγματα (ανθρώπους, αντικείμενα κτλ), παρά μόνο εμπιστεύεσαι τον Αλλάχ.

Πηγή: Του Σέηχ Σάλιχ αλ Φαουζάν, στο Χακίκατουλ Ταουάκκουλ’αλα Αλλάχ, σελ.7

Το να εναποθέτεις ολοκληρωτικά την εμπιστοσύνη σου στον Αλλάχ δεν σημαίνει ότι δεν κάνεις ενέργειες και πράξεις για αυτά που έχεις ανάγκη η ότι δεν πρέπει να πάρεις τα μέτρα σου για να προστατευτείς από το κακό. Καταπιάνεσαι με τις αιτίες, τις χρησιμοποιείς (νόμιμα), γιατί ο Αλλάχ τα έπλασε ως μέσα να επιτύχουμε τους (επιτρεπτούς) σκοπούς μας. Από εκεί και πέρα είμαστε πολύ προσεκτικοί να μην επικεντρωνόμαστε στις αιτίες, αυτές καθαυτές. Δεν τις εξυψώνουμε, δεν εναποθέτουμε ελπίδα και εμπιστοσύνη σε αυτές, παρα μοναχά στον Αλλάχ (αποκλειστικά). Έτσι λοιπόν, όποιος χρησιμοποιεί τα μέσα και καταπιάνεται με τις αιτίες που τον οδηγούν στην επίτευξη του σκοπού του (με επιτρεπτό και νόμιμο τρόπο), δίχως να τις εξυψώνει και να εναποθέτει την ελπίδα του σε αυτές, και εναποθέτει ολοκληρωτικά την εμπιστοσύνη του μόνο στον Αλλάχ, τότε είναι μονοθεϊστής.

Πηγή: Του Σέηχ Ίμπν Μπαάζ 

Δείτε επίσης: Ο πιστός δεν εξαρτιέται από τις αιτίες 

وصلى الله وسلم وبارك على نبينا محمد

 

 

 

Ετικέτες: , , , , ,

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.