Μήπως δημιουργήθηκαν από το τίποτα η μόνοι τους; – أَمْ خُلِقُوا مِنْ غَيْرِ شَيْءٍ أَمْ هُمُ الْخَالِقُونَ

Άχμαντ Μ.Ελντίν – أحمد بن محيي الدين

الحمد لله رب العالمين، وصلى الله وسلم على نبينا محمد وعلى آله وأصحابه أجمعين، أما بعد

Ο Ύψιστος λέει:

أَمْ خُلِقُوا مِنْ غَيْرِ شَيْءٍ أَمْ هُمُ الْخَالِقُونَ

Ή μήπως δημιουργήθηκαν από το τίποτε; ή μήπως οι ίδιοι είναι οι δημιουργοί; (του εαυτού τους;)[Κοράνι 52:35]

Επίσης:

أَمْ خَلَقُوا السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ بَل لَّا يُوقِنُونَ

Ή μήπως έπλασαν τους ουρανούς και τη γη; Όχι! (απλούστατα) δεν είναι βέβαιοι [Κοράνι 52:36]

Είναι αδύνατον το σύμπαν να ξεκίνησε να υπάρχει από μόνο του, όπως επίσης αδύνατον ο άνθρωπος να έπλασε τον εαυτό του. Το τίποτα δεν μπορεί να φέρει κάτι. Το τίποτα φέρνει τίποτα.

Αν πούμε (όπως λένε οι άθεοι) οτι η φύση ευθύνεται και μια σειρά από παράγοντες (φυσικούς) το προκαλούν, τότε αυτό είναι παραλογισμός. Διότι η φύση και οι κτιστοί παράγοντες δεν έχουν νοημοσύνη και ευφυΐα για να δημιουργήσουν κάτι σε σωστές αναλογίες, καθώς επίσης δεν μπορούν να φέρουν την αρμονία και την μαθηματική ακρίβεια (σε άνθρωπο και φύση). Χρειάζεται ένα Ον ευφυέστατο, παντοδύναμο, δημιουργικό που απαρτίζεται από τέλειες ιδιότητες, μη φυσικές, μη ανθρώπινες, μη περιορισμένες.

Μπορεί άραγε ένας υπολογιστής από μόνος του να φτιάξει ένα πρόγραμμα; Κάποιος μπορεί να πει «ναι μπορεί» όμως όλοι γνωρίζουμε ότι ο ουσιαστικός προγραμματισμός προέρχεται από ένα ον με ευφυΐα, δημιουργικότητα και δυναμικότητα (άνθρωπος). Στην περίπτωση της φύσης και του ανθρώπου αυτός ο «προγραμματιστής» είναι ο Θεός, ένα Ον με θεϊκή ευφυΐα, δημιουργία, παντοδυναμία και σοφία. Είναι ο Ένας και ο Μοναδικός, ο μόνος άξιος λατρείας. Έστειλε τον λόγο του κατά διαστήματα στην ανθρωπότητα για να υπακούσει τις εντολές Του. Όποιος το κάνει θα είναι επιτυχημένος ενώ όποιος γυρίζει την πλάτη θα καταδικαστεί.

Και «γιατί δεν τον βλέπουμε;» μπορεί να πει κάποιος.  Διότι έτσι επιθυμεί. Εάν τον βλέπαμε δεν θα υπήρχε το νόημα της πίστης (και της ανταμοιβής αυτής). Εάν τον βλέπαμε δεν θα υπήρχε ο λόγος του αγώνα μεταξύ πίστης και απιστίας, του καλού και το κακού. Όλα θα ήταν αυτονόητα και αυταπόδεικτα. Αυτό όμως δεν έχει ουσία. Όταν βλέπουμε κάτι το πιστεύουμε όλοι. Όταν όμως δεν το βλέπουμε, δίνοντας μας όμως ταυτόχρονα  σημάδια, σημεία, τότε  θα πιστέψει μόνο ο ποιοτικός. Τι ουσία θα έχει μια πίστη που απαρτίζεται μόνο από το οφθαλμοφανές (που πολλές φορές λειτουργεί προπαγανδιστικά);

Ένας άλλος λόγος που ο Δημιουργός μας είναι αόρατος είναι γιατί δεν αρμόζει στο μεγαλείο του να είναι εντός της δημιουργίας του. Ο Δημιουργός δεν περιορίζεται από την δημιουργία και είναι εκτός από αυτήν. Ο Αδημιούργητος δεν είναι εντός της δημιουργίας. Ο Απεριόριστος δεν μπορεί να περιοριστεί από το περιορισμένο.

Αυτές, και άλλες πολλές βασικές δογματικές διδασκαλίες τις οποίες τις μελετάμε σε συγκεκριμένους κύκλους μαθημάτων.  

Άχμαντ Μ.Ελντίν
Διπλωματούχος Ισλαμικής Θεολογίας
Τζαμί «Σάλαφ ους Σάλιχ» (Αρ Ραχμάν)
IslamForGreeks.org – AhmadEldin.blog

والحمد لله رب العالمين، وصلى الله وسلم على نبينا محمد وآله وصحبه



Κατηγορίες:ΙΣΛΑΜ, Μουσουλμάνοι

Ετικέτες: , , , ,