الحمد لله رب العالمين، وصلى الله وسلم على نبينا محمد وعلى آله وأصحابه أجمعين، أما بعد
Ερώτηση:
Βάση της Ορθόδοξης Εκκλησίας, συχνά οι άνθρωποι όταν υπάρχει ένα διάστημα που τους συμβαίνουν διάφορα ατυχή γεγονότα, είτε οφείλονται σε υλικές ζημιές, είτε σε ξαφνική αλλαγή συμπεριφοράς, είτε σε ζητήματα υγείας, τείνουν να απευθύνονται σε έναν ιερέα ο οποίος θα τελέσει το μυστήριο του Ευχελαίου στο σπίτι, το αυτοκίνητο, χώρους εργασίας κ.λ.π., ώστε να αντιμετωπιστεί η μαγεία, γλωσσοφαγιά, βασκανία κ.α.
Εσείς σαν μουσουλμάνος ή γενικότερα και από το Ισλάμ, ποιά είναι η στάση σας πάνω σε αυτό το θέμα;
Απάντηση:
Στο Ισλάμ ο πιστός καλείται σε δύο βασικά πράγματα όταν βιώσει μια συμφορά ή μια δοκιμασία. Πρώτον, επιστρέφει στον Θεό με ειλικρινή μετάνοια, κάνοντας αυτοκριτική και εξετάζοντας αν υπάρχει κάποιο λάθος, αμέλεια ή αδικία στη στάση και στις πράξεις του. Δεύτερον, δεν αντιμετωπίζει τη δοκιμασία ως καταστροφή ή ως ένδειξη εγκατάλειψης από τον Θεό, αλλά ως ευκαιρία αναθεώρησης λανθασμένων νοοτροπιών και εφόσον είναι πιστός, ως μέσο εξύψωσης και πνευματικής ανόδου από τον Ύψιστο, όπως συνέβαινε στους Προφήτες και τους Αποστόλους, οι οποίοι έκαναν υπομονή στις σκληρότερες δοκιμασίες.
Στο Ισλάμ δεν υπάρχει ιερατείο με τη μεσολαβητική έννοια, ούτε μυστήρια που τελούνται από ειδικούς θρησκευτικούς λειτουργούς για την “άρση” κακών επιρροών. Ο πιστός δεν καταφεύγει σε ιερείς για εξαγνισμούς χώρων, αντικειμένων ή οχημάτων, ούτε αποδίδει αυτομάτως τις δυσκολίες της ζωής σε μαγεία, βασκανία ή γλωσσοφαγιά. Το Ισλάμ καλλιεργεί προσωπική ευθύνη, άμεση σχέση με τον Θεό και πνευματική ωριμότητα, όχι εξάρτηση από θρησκευτικούς μεσάζοντες.
Η αντιμετώπιση φόβων περί μαγείας ή κακού ματιού στο Ισλάμ γίνεται αποκλειστικά μέσα από το Ταουχίντ (μονοθεισμό και λατρεία μόνο προς τον Δημιουργό), την απόλυτη εμπιστοσύνη στον Αλλάχ, την προσευχή, τη μετάνοια και την αυθεντική ρουκία (θεραπεία), δηλαδή την ανάγνωση Κορανικών εδαφίων και καθιερωμένων επικλήσεων από τη Σούννα, χωρίς ειδικά τελετουργικά, ιερά αντικείμενα, έλαια ή μυστικιστικές πρακτικές. Ο ίδιος ο πιστός διαβάζει, επικαλείται και ζητά προστασία από τον Ύψιστο, χωρίς να μεταβιβάζει την πίστη του σε τρίτους.
Παράλληλα, το Ισλάμ αποθαρρύνει έντονα τη νοοτροπία της συνεχούς αναζήτησης αόρατων αιτιών πίσω από κάθε δυσκολία. Οι περισσότερες δοκιμασίες είναι μέρος της σοφίας του Θεού, της ανθρώπινης φύσης και της πραγματικότητας της ζωής και όχι απαραίτητα αποτέλεσμα σκοτεινών δυνάμεων. Η υπερβολική ενασχόληση με τέτοιες ερμηνείες οδηγεί σε φόβο, παθητικότητα και πνευματική σύγχυση, κάτι που το Ισλάμ επιδιώκει να θεραπεύσει και όχι να ενισχύσει.
Για να γίνει καλυτέρα κατανοητή αυτή η Ισλαμική αντίληψη, παραθέτω δυο άρθρα σχετικά με την έννοια της καλής ζωής στο Ισλάμ, καθώς και τη στάση, τη συμπεριφορά και τις πράξεις του πιστού απέναντι στις δοκιμασίες:
- Η αυταπάτη της επίγειας καλοπέρασης και τι σημαίνει να έχεις μια καλή ζωή
- Η πίστη δεν φαίνεται στα λόγια αλλά στη στάση σου μπροστά στη δοκιμασία
- Η θεολογία του πόνου και της συμφοράς